علیرضا بهشتی: انتقاد بهشتی به شیوه اداره کشور در دوره بازرگان بود

توجه داشته باشید که درباره دو نفر صحبت می‌کنیم که به لحاظ اخلاقی انسان‌های خودساخته‌ای بودند و حتی با مخالفان سرسختشان جز به ادب دهان نمی‌گشودند. این را در تمام مناظره‌هایی که از شهید بهشتی به جای مانده می‌توان مشاهده کرد. هم مرحوم بازرگان و هم شهید بهشتی برای دیدگاه‌های خود استدلال‌های منطقی داشتند. انسانی که منطق دارد نیاز به دشنام‌گویی ندارد و اگر گاه در مباحثات دیپلماتیک با قدرت‌های سلطه‌جو لازم باشد پاسخی مستحکم بدهد، حداکثر به درشت‌گویی متوسل می‌شود نه دشنام‌گویی. اما این دو، با تمام اختلاف نظرهایی که داشتند تا آخر عمر با احترام درباره یکدیگر صحبت می‌کردند

محمدرضا بهشتی: در جهاد حسینی، استفاده از هر وسیله ای برای رسیدن به هدف مجاز نیست

در طول تاریخ افراد بسیاری مبارزه کردند. خیلی از آنها اهداف بزرگی هم داشتند، مثل عدالت طلبی و رهاکردن بند مظلومین. اما وقتی پا در مسیر گذاشتند چه افت و خیزهایی داشتند و چه اصول اخلاقی که پا روی آن گذاشتند. بعضی وقتها آنچنان اصول اخلاقی را زایل می کنند که ممکن است انسان بپرسد اصلا این مبارزه برای چه بود؟ این سمت مبارزه با سمت دیگر آن چه فرقی دارد؟ گاهی چنان انحطاط و فرومایگی در راه این مبارزه شکل می گیرد که طرف مقابل روزگاری برای آن ملامت می شد و اصلا مبارزه برای آن شکل گرفته بود. دوستانی که اهل تامل در رویدادهای تاریخی باشند از این دست نکات زیاد خواهند یافت.