اکبر اعلمی: حصر خانگی بدعت پهلوی بود

حصر خانگی یا به تعبیر روشن‌تر محدود کردن یک شخص به اقامت در یک محل خاص و تحت نظارت ماموران امنیتی، قطع ارتباط فرد با دنیای خارج و محدود شدن دیدار‌هایش با دوستان و خویشاوندان و همچنین محروم شدن وی از برخی حقوق شهروندی و اجتماعی نظیر حق استفاده از رسانه‌ها و وسایل ارتباط جمعی بدون طی مراحل دادرسی و بدون آنکه جرم وی در دادگاه صالحه اثبات و حکم قانونی علیه او صادر و مجازاتی برایش در نظر گرفته شده باشد، بدعتی است که بذر آن به طور محدود در رژیم پهلوی در سیاست کشومان کاشته شد و متاسفانه پس از انقلاب نیز نهال آن آبیاری گردید.

نامه اکبر اعلمی به‌‌ احمد جنتی

دوراندیشی و رویکرد کاسبکارانه ایجاب می کند که مانند بعضی ها، اعلام نمایم از تصمیم شورای نگهبان بابت محروم شدن از حقوق اجتماعی خود و بسیاری از افراد واجد شرایط دیگر ذوق زده شده و دلم غنج زد و قند در آن آب شد و از این حیث از شورای نگهبان سپاسگزارم!

واکنش اعلمی به نامه زندانیان سیاسی آزادشده: برای کسانی که از روی هوس به زندان رفتند، ارزشی قائل نیستم

آقای اکبر اعلمی در یادداشتی نسبت به نامه ای که از سوی زندانیان سیاسی آزاد شده در کلمه منتشر شد، واکنش نشان داده است. جمعی از زندانیان سیاسی آزاد شده حوادث پس از انتخابات در واکنش به ثبت نام اکبر اعلمی و تعدادی دیگر از نمایندگان، که تا به حال خود را اصلاح طلب می […]

نامه جمعی از زندانیان سیاسی آزاد شده به برخی از ثبت نام کنندگان در انتخابات

شما باید در انتخابات شرکت کنید چون تمامی اعترافات ما از سر پشیمانی بود که بر اثر نصیحت های پدرانه ی بازجو های عزیزمان (ببخشید کارشناس ها!) رخ داد و تمام شایعات مبنی بر فشار و شکنجه و توهین و … دروغ است!

شما باید در انتخابات شرکت کنید چون هیچ کدام از ما حتی یک روز در زندان های انفرادی 1متر در 1/5 متری زندانی نبود!