» اسید پاشی
تهدید سبزها به اسیدپاشی، سند دروغگویی پناهیان و ناجوانمردی اقتدارگرایان
عکس ها در تاریخ ثبت می شوند تا روزی به عنوان سند مطرح شوند. حجت الاسلام پناهیان شب عاشورای امسال در هیات میثاق با شهدا بالای منبر گفت:”ما در حال پیروزی های بزرگ جهانی هستیم و برخی با بهانه های دروغین مثل «اسیدپاشی» می خواهند اجازه ندهند که ما به شادی هایمان بپردازیم. ما چه نیازی به اسیدپاشی داریم در حالی که بزرگان اینها که حداقل حکمشان اعدام است را زنده نگه داشته ايم.” پناهیان فراموش کرده است همفکران اش پنج سال پیش هم فکر اسید و اسیدپاشی بودند. آنان همان زمان هم بین آزادگی و اسید، دومی را انتخاب کردند
تجمع دانشجویان علامه در اعتراض به اسید پاشی
کوته نگری خواهد بود اگر صرفا خواهان رهگیری افراد و پیگیری پروندههای قضاییشان باشیم و ضرورت اهتمام جدی در مسیر اصلاح ساختارها و فوریت برخورد قاطع با کژسازههای درون زای اجتماعی را نادیده انگاریم. سلامت حیات مدنی، اینک بیش از هر زمان دیگری به جا اندازی یک انسانیت از یاد رفته در سلوک یکان یکان شهروندان وابسته است. ما به زبانی ملایم، بیانی خرد خیز، ساختاری مهرورز، نگاهی منشور وار، باورهایی انعطاف پذیر و ظرفیت هایی فراخ نیازمندیم
دستور روحانی درباره اسیدپاشیها
رییس جمهور پس از استماع گزارش دستگاههای مسوول درباره موضوع اسیدپاشی در اصفهان، با ابراز تاسف شدید از وقوع این اعمال غیرانسانی و ابراز همدردی با مصدومان و مردم شریف، متدین و غیور اصفهان، خواهان تسریع در پیگیری ماموریت محوله به سه وزارتخانه کشور، اطلاعات و دادگستری در این زمینه شد.
فریبا کوثری: ریشه این خودسریها و اسیدپاشیها، در برخی تصمیمات مسئولان است
نه تنها به عنوان یک زن، بلکه به عنوان یک شهروند، بسیار متاثر و متاسف شدم. اما من مجلس را مقصر میدانم. وقتی بدون مشخص کردن هیچ ضابطی، مصوبه امربه معروف و نهی از منکر را تبدیل به قانون میکند، نتیجه آن میشود که هرکس به خود اجازه میدهد که نسبت به این قضیه، اقدام عملی کند
این زنان به خاک سیاه نشستهاند، نمایندگان مجلس بخوانند!
حادثه اسیدپاشی به تنی چند از زنان بیدفاع اصفهان، درحالی توجه عموم و رسانهها را به خود جلب کرد که این حادثه نه اولین اسیدپاشی در جامعه بوده و نه آخرین آن خواهد بود؛ آخرین نخواهد بود چرا که از شواهد و قرائن پیداست که سوزاندن و متلاشی کردن چشم و چهره شهروندان، ظاهرا و به دلیل عدم برخورد قاطع با مجرمان این نوع جرایم، چه از سوی قربانیان و چه از سوی مجریان قانون، عرصه بیصاحب تصور شده است!
