هزینه‌ی جراحی بیش از اینهاست…

در این سال‌ها تحت هژمونی بومی‌گرایان و پست‌مدرن‌ها و ایرانشهری‌ها، زیادی بر “خاص” بودن ما و وضعیت‌مان تأکید شده است. مردم ایران و سیاستمداران‌شان، از تحلیل منطق “عام” و جهانی حاکم بر سرنوشت‌شان باز مانده‌اند.

۱۶ آذر، نشانه حیات دانشگاه

دیروز شانزدهم آذرماه، در عمده دانشگاه های کشور، مراسمها و تجمعاتی با محور مطالبات دانشجویان برگزار شد و نشان داد که جریان دانشجویی حیاتی تازه یافته و فضای دانشگاه در حال تغییر است. مطالبات دانشجویان به خوبی از خلال شعارها، صحبتها و برنامه ها معلوم بود و نشان داد نه تغییر نسل و نه تجربه چند سال فضای بسته نمی تواند عامل نابودی حیات جریان دانشجویی شود. دانشگاه دیروز یک بار دیگر زنده بودن خود را نشان داد

«پیوند» تهاجم عملی و نظری به دانشگاه : از 18 تیر 78 تا 18 تیر 94

تهاجم به کوی دانشگاه در 18 تیرماه 78 و تکرار آن در سحرگاه 25 خرداد 88 ، امروز دو حادثه پاک نشدنی از حافظه جریان دانشجویی اند … نمادهایی از اینکه دانشگاه برای بخشی از نیروهای تندرو، نه تنها دشمنی جدی که مسبب بسیاری از حوادثی است که در کلان قضیه به اعتقاد آنها نظام را تهدید می کنند … این گروه ها از چنان قدرت و نفوذی در لایه های مختلف قدرت سیاسی برخوردارند که بعد از دو بار حمله به دانشگاه در طی ده سال، هنوز از نام و نشان و مجازات آنها چندان اطلاعی در دست نیست…