سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

مستی قدرت!

چکیده :سال نو را در حالی تبریک عرض می‌کنم که زیر سایه غم‌ها، دست به تایپ نمی رود که تبریک آنچنانی نثار کنم. مقامات نیز مانند گذشته سال جدید را نامی برایش گذاردند. سالهای قبل با نام های ارزشی چون پیامبر یا علی، تا برسد به سال هایی که به تولید و اقتصاد روی آوردیم اما نتیجه عملکردها قابل بررسی است....


مجتبی لطفی

سال نو را در حالی تبریک عرض می‌کنم که زیر سایه غم‌ها، دست به تایپ نمی رود که تبریک آنچنانی نثار کنم. مقامات نیز مانند گذشته سال جدید را نامی برایش گذاردند. سالهای قبل با نام های ارزشی چون پیامبر یا علی، تا برسد به سال هایی که به تولید و اقتصاد روی آوردیم اما نتیجه عملکردها قابل بررسی است.
باری! داشتم کلامی از علی(ع) را می خواندم با شرحی که مرحوم استاد آیت الله منتظری بر آن داشتند.
در این روز نو شدن طبیعت پس از آرزوی سلامتی و بهروزی دوستان آوای خرد، این چند جمله استاد را هدیه می کنم با این توجه که مستی قدرت زشت و خطرناک ترین مستی است در مقابل دیگر مست ها:

« ابن‏ أبی‏ الحدید نیز شعری را در این باره نقل می‏ کند که البته چندان به شعر هم نمی‏ ماند ولی مضمون آن پرمحتواست. او می‏ گوید:
«خمس سکرات اذا مُنی المرء/ بها صار عرضه للزمان/
سکره المال و الحداثه و العشق/ و سکر الشّراب و السّلطان»

پنج مستی وجود دارد که اگر مردم به آن مبتلا شوند در معرض گرفتاری زمان قرار می‏‌گیرند. این پنج مستی عبارتند از:
۱ـ مستی مال و ثروت.
۲ ـ مستی جوانی و تازه به دوران رسیدن؛ خدا نکند که جوانی بی‏ لیاقت باشد و به او مقامی بدهند و یا یکدفعه پولدار شود؛ این خود مستی خطرناکی می‏ آورد.
۳ـ مستی عشق؛ کسی هم که گرفتار عشق کاذب و مستی آن شد، دست به هر
دیوانگی می‏ زند؛ ولی عشق حقیقی که عشق به حق تعالی و جمال و جلال اوست، بزرگترین نعمتی است که نصیب خواص از انسانها شده و بهترین مهار حفظ انسان از خطر سقوط است؛ خداوند إن‏شاءاللّه آن را روزی همه ما کند.
۴ـ مستی شراب؛ که تا مدّتی عقل و هوش انسان را زایل می‏ کند و می‏ پوشاند.
۵ ـ مستی قدرت و حکومت؛ که شاید این نوع مستی از بدترین انواع آن باشد.

ابن‏ أبی‏ الحدید باز نقل می‏ کند که: «وَ مِنْ کلامِ الْحُکماء: لِلوالِی سَکرَهٌ لایفیقُ مِنْها إلاّ بِالْعَزل»؛
«از جمله سخنان حکما این است که می‏ گویند: هر کس حکومتی پیدا کرد یک نوع مستی پیدا می‏ کند که از آن مستی هیچ‏ گاه به خود نمی‏ آید مگر این که او را از قدرت عزل کنند.»
( آیت الله منتظری، درس هایی از نهج البلاغه، ج۴/ ۵۲۰)


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.