چه کسی زرد است؟
چکیده :به میان کشیدن دوباره این نشانی غلط، همچنانکه از عنوان مقاله موصوف بر میآید، شیوع کرونا به عنوان یک مساله ملی و همگانی و لزوم موضعگیری دستگاه حکومت در باره آن بوده است. تا امروز، نظر حکومت این بوده که کرونا توطئه ضدانتخاباتی است، دیگران بیشتر ازما مبتلای آنند، چاره اشدعا است، پنبه در منافذ بدن است، مسلمانها دچارش نمیشوند، و......
“…این اولین باری نیست که جدال قدیمی جریان فکری عقلگرایی و نصگرایی سر باز کرده و از لجنههای علمی و تخصصی به افکارعمومی و شبکههای اجتماعی زرد کشیده شدهاست.”
عبارت فوق را از مقالهای با عنوان “بازهم جدال قدیمی مناسکگرائی و عقلگرائی به بهانهی شیوع ویروس کرونا” برایتان نقل کردهایم. خوانندگان اهل فن میتوانند حدس بزنند شخص باسوادی آنرا تحریر کرده است(امضا ندارد) و اگر باور نداشتیم که نویسنده در شمار تحصیلکردگان خوشفکرحوزه است اعتنایی به کلماتش نمیکردیم.اما آن شخص با سواد دانسته یا ندانسته مردمانی را که حق خود میدانند در باره آنچه بر سرنوشتشان حاکم است قضاوت کنند، ” زرد” توصیف کرده است. نمونه تازه ای از دیدن خویش بر اریکه فهم واراده، و نظاره به جامعه چون رمهای نادان ونالایق برای تعیین سره وناسره در زندگی خویش.
چرا از مقالهای با چنین عنوان پرطمطراق، به یک کلمه چسبیدیم. پاسخ این پرسش برحق این است که آنکلمه ترجمان کلیت نگاه حکومت فعلی و اقطاب اندیشهورز آن به مردم، و افکار عمومی است؛ روحانیت حاکم بر کشورخود را “لجنه عالم و متخصص”میبیند و مردمان مصیبتزده و رها شدهای را که تریبون سخنگویی انها “افکار عمومی و شبکه های اجتماعی” است زرد ، به معنای بی ارزش، دروغ، عوامانه، کوته نگر و ساده پسند و مروج اخبار و اطلاعات کم مایه و احیانا انحرافی و فاسد توصیف میکند.
بار اول نیست که نظر و دیدگاه سرشار از خصومت این گروه درباره مردم از جوف سخنان خردمندانه بیرون میزند. امروزه بخش وسیعی از جامعه، همانها که پای صندوق اخیر نرفتند، از نظر روحانیت نسبت به خودشان آگاهند: رای انها جنبه زینت دارد، معقولات به آنها مربوط نیست، فهم کافی برای درک بیواسطه دین ندارند، تکلیف دنیایشان را دیگری باید تعیین کند وگرنه منحرف میشوند، و خلاصه سرجمع ،عوام کالانعام … بسیاریشان (مثل نویسنده مقاله)دوست ندارند چنین قضاوت کنند، ولی گریبان از دست مشکل تقسیم ذهنی جامعه رها نتوانند کرد.نمیدانند مشکلشان کجاست.
برگردیم به واژه زرد. این صفت در باره نشریات و تشکیلاتی مانند احزاب به کار میرود که کارکرد انها رنگ کردن جامعه بر اساس سلیقه ساده تودهکم سواد و بینظر مردم است و هدف شان یا کسب درامد و یا منحرف کردن جامعه از مسائل اصلی آن است. رسانه زرد یک ابزار کلیدی حکومتها وطبقات حاکم در حفظ سلطه بر جامعه است؛چیزی مثل سیمای جمهوری اسلامی. این البته توصیف مختصری است ولی درموضوع ما کفایت میکند: اجزای حکومت که براساس توهم تولیت دین مردم حکومت بر انها را حق خود میدانند، از اینکه مردم بویژه مومنان واقعی در باره علت وجود این تولیت، منشاء حق حکمرانی و منظومه عقیدتی ایجاد کننده رابطه سیاسی حکومت و فردبایکدیگر حرف بزنند و جدل کنند و پرسش بیافرینند یا درباره انچه برایشان واجب الاطاعه است طنز بسازند و فیلم سخنان و اعمال اجزای حکومت را برای یکدیگر بفرستند و دایره آگاهی از رفتار حکومت و ماهیت ان را گسترش دهند واهمه دارند. آن را افشاگر، خطرساز و بیرون کشیدن سنگ و آجر از دیوار قلعه حکومت میدانند. به واقع، آنکس که عبارات فوق را نوشته، به بهترین استفادهای که از شبکههای اجتماعی میتوان کرد(جدال عقلگرایی و نصگرایی، و مناسگگرایی و عقلگرایی و مباحث مشابه)ایراد دارد نه به استفاده های سوداگرانه وزرد از این شبکهها. ظاهرش این است که بدون استدلال میگوید جای این بحثها در لجنه های علمی و تخصصی(یعنی حوزهها و احیانا دانشگاههای خاص)است، و باطنش این است که چون نمیتواند بگوید”مردم”حق ندارند در باره این مسائل که هسته مشکلات ملی کنونی ماست حرف بزنند، با تحقیر افکار عمومی و شبکه های اجتماعی صفت زرد را به کمک میگیرد. عجب نخالههای زبلی هستند اقطاب فکری این حکومت!
به میان کشیدن دوباره این نشانی غلط، همچنانکه از عنوان مقاله موصوف بر میآید، شیوع کرونا به عنوان یک مساله ملی و همگانی و لزوم موضعگیری دستگاه حکومت در باره آن بوده است. تا امروز، نظر حکومت این بوده که کرونا توطئه ضدانتخاباتی است، دیگران بیشتر ازما مبتلای آنند، چاره اشدعا است، پنبه در منافذ بدن است، مسلمانها دچارش نمیشوند، و… حالا خوب است که حکومت نظرش را تغییر داده ، ولی نمیتوان جامعه را از نقد بیرحمانه این آراء و رفتار باز داشت. ناجوانمردانه است کاربردصفت زرد برای شبکه گفتگوی مردم در باره حکومت روحانیون.
میتوان به این گروه از اهل عقل مدافع نظام که گویا نگران به خطر افتادن باورها، آراء و اعتقادات اصیل دینیاند توصیه کرد برای رسیدن به اهداف خوبی که درذهن دارند، به جای تحقیر مردمی که ممکن است درباره معقولات حرف بزنند ، انرژی خود را در جای دیگری هزینه کنند؛ آنجا که آخوندها کتاب پزشکی به آتش میافکنند، میگویند نقره ضریح ضد ویروس است،…
زرد، اینها هستند!
منبع: جامعه نو
