سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » پیام به اتحادیه کارگران سراسر کشور؛ به خواسته های ما گوش دهید...

پیام به اتحادیه کارگران سراسر کشور؛ به خواسته های ما گوش دهید

چکیده :از وزیر علوم سوال کنید چگونه به مراکز تحت پوشش تان اجازه می دهید فارغ التحصیلان غیرمرتبط ترین رشته های دانشگاهی را تنها با سه ترم تحصیل با مدرک مهندسی ایمنی فارغ‌التحصیل کرده و عملا مسئولیت تامین سلامتی جان و روان صدها نفر را به آنها بسپارد؟ سیاست های وزارتخانه علوم، حداقل در حوزه HSE کشور رو به سوی فاجعه ای جبران نشدنی سوق می...


مطالبات جامعه کارگری کشور در حوزه بهداشت حرفه ای و ایمنی کار

۱- استقلال واحد بازرسی کار از اداره کار و به کار گماردن بازرسان کار متخصص با رشته مرتبط در حوزه ایمنی و بهداشت حرفه ای و توقف گزینش بازرسان غیر متخصص در این حوزه

۲- تفکیک مرکز سلامت محیط و کار وزارت بهداشت به دو اداره کل بهداشت حرفه ای و اداره بهداشت محیط به جهت تمرکز و بهبود مدیریت بهداشت حرفه ای برای صنایع و کارگاه ها توسط اداره کل مستقل بهداشت حرفه ای در کشور

۳- تمرکز و جدیت بیشتر قوه قضائیه در امر حمایت از بهداشت حرفه ای و ایمنی کار در سطح کشور

۴- توقف و ابطال رویه ی نادرست تائید رشته های غیر مرتبط با حوزه ایمنی و بهداشت حرفه ای به عنوان مسئولین ایمنی و حفاظت فنی برای کارگاه ها و صنایع کشور توسط واحد بازرسی اداره کار

۵- جلوگیری از تائید صلاحیت به عنوان مسئولین ایمنی ، افسر ایمنی ، کاردان و یا کارشناس HSE فارغ التحصیلان دانشگاه های غیر انتفاعی و علمی کاربردی و دانشگاه آزاد که به صورت غیر کارشناسی که در حال تحویل نیروهای بدون کیفیت لازم در حوزه ایمنی و بهداشت کار و تحمیل آن به جامعه کارگری کشور اند و توقف فوری تربیت این نیروها توسط مراکز مذکور

۶- بستر سازی جهت تشکیل یک سازمان بهداشت حرفه ای و ایمنی کار مستقل از دو وزارت کار و بهداشت زیر نظر مستقیم دولت
جزئیات پذیرش دانشجوی تحصیلات تکمیلی در حوزه HSE بصورت انبوه در دانشگاه ها و موسسات زیر نظر وزارت علوم را جویا شوید.
باید بپرسید چطور می شود دانشکده بهداشتی در این کشور با داشتن دهها پروفسور و دانشیار در حوزه مهندسی بهداشت حرفه‌ای و مهندسی بهداشت محیط و مدیریت و سایر تخصص های مرتبط در طول سال جرات پذیرش و تربیت بیش از ۶ دانشجوی کارشناسی ارشد HSE را نداشته باشد ولی فلان دانشگاه آزاد با مجوز وزارتخانه علوم در طول یکسال و در دو نوبت نزدیک به یکصد دانشجو بپذیرد؟
چگونه است دانشگاه امیر کبیر با آنهمه اسم و رسمش سالیانه جرات پذیرش و تربیت دانشجو HSE به عدد انگشتان یک دست را ندارد ولی فلان موسسه غیر انتفاعی(آنهم نه در پایتخت کشور که شاید بخشی از کمبودهای نیروی انسانی متخصص و تجهیزات آزمایشگاهی و … را بتواند از طریق سایر دانشگاهها به نوعی جبران کند) جرات می کند سالیانه دهها نفر را در این حوزه حساس و بحرانی به عنوان دانشجوی تحصیلات تکمیلی پذیرش کند.

از وزیر علوم سوال کنید چگونه به مراکز تحت پوشش تان اجازه می دهید فارغ التحصیلان غیرمرتبط ترین رشته های دانشگاهی را تنها با سه ترم تحصیل با مدرک مهندسی ایمنی فارغ‌التحصیل کرده و عملا مسئولیت تامین سلامتی جان و روان صدها نفر را به آنها بسپارد؟
سیاست های وزارتخانه علوم، حداقل در حوزه HSE کشور رو به سوی فاجعه ای جبران نشدنی سوق می دهد.

 


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.