سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

اما باید پذیرفت…

چکیده :نمیدانم چهل سال محصولِ تلاشِ چه کسانی بوده، چهل سالی که نسلِ امروز آن را رخدادی سِتُرگ و یا نابِخرَد در تاریخ قلمداد می کنند. نمیدانم چگونه می توان در آزادی گِردهَم آمد و برای دیکتاتوری نکوداشت گرفت، نمیدانم. اما میدانم که می گویند سن که رسید به پنجاه، فشار های زیادی وارد خواهد شد....


فرزین جنت صادقی

شروع شد. مصاحبه و گزارش ها همه بَه بَه و چَه چَه، همه می‌گویند می آییم تا دشمن شکست خورد. همه می گویند با وجودِ مشکلاتِ اقتصادی و حاکم در جامعه می آییم. بیایید. حُسن ختام کلامم را اینجا می گویم. شاید ندانند ماضی بعید چیست اما آینده ی بعید برای ایران با همین فَرمان را همه می دانند.

کوتاه و مختصر؛ اگر بویِ گلِ سوسن و یاسمن را در جامعه حس می کنی، اگر می پنداری که فرشته در آمده، اگر گمان می کنی مُهرِ فساد و ستم به سَر آمده و اگر هایِ فراوانِ دیگر؛ برو و سالگردِ این پیروزی را جشن بگیر. بگو ما توانسته ایم، بگو ما پیروز شده ایم، استقلال یافته ایم و بگو ما امروز آزادانه نه از روی ناچاری، نه از روی تحریکِ حکومت، نه از روی چاپلوسی و تملق، نه از روی بیم و ترس، بلکه آمده ایم و بگوییم ما به گذشته ی این تاریخ افتخار و به آینده ی آن با همین فرمان امیدواریم. در غیرِ این صورت تنها خودت را فریب داده ای و همین فرمان را طی خواهیم کرد و روزی به سالگردِ هشتاد سالگی انقلاب با شعارهایی فریب دهنده و تهی از عمل خواهیم رسید. آن زمان باید بگوییم؛ نه کارِ ایناست نه کارِ اوناست، از این و اون نیست، از ماست که برماست.

نمیدانم چهل سال محصولِ تلاشِ چه کسانی بوده، چهل سالی که نسلِ امروز آن را رخدادی سِتُرگ و یا نابِخرَد در تاریخ قلمداد می کنند. نمیدانم چگونه می توان در آزادی گِردهَم آمد و برای دیکتاتوری نکوداشت گرفت، نمیدانم. اما میدانم که می گویند سن که رسید به پنجاه، فشار های زیادی وارد خواهد شد. اما درحالیکه به پنجاه نرسیده فشارهای زیادی از همه ی جوانب وارد شده است. خودمانیم ساعاتی در صف های طولانی همراه با بانگ های مرگ خواهد گذشت و روزی پی خواهیم بُرد که تاوانِ دقایق و ساعاتی بوده که خود را فریب داده بودیم و به اندکی تفکر ترجیح داده شد. تو و من یعنی ما، ما سَر آخر محکومیم به انتخابِ آزادی یا انتخابِ ذلت؛ کدامین را خود انتخاب خواهیم کرد. میدانم که باید پیشِ خودمان سربلند باشیم، با عزت نه با ذلت و تن دادن به ضلالتِ تاریخی…
همچنان نمیدانم، تنها میدانم که بُگذرد این روزگارِ تلخ تر از تلخ، حقیقت تلخ است، اما باید پذیرفت…


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.