یکی به من بگوید!؛ در سوگ مسافرانی که دل مردم را با خود بردند

چکیده :هر‌ کسی فهمید کجا می‌شود رفت و شمعی روشن کرد و ادای احترام کرد به روح کشته شدگان، جایی که موتورسواران نظام حمله نکنند، لطفا مرا با خبر کند. هر کسی متوجه شد علمای اعلام، کجای کشور برنامه عمومی عزاداری برای جوانان کشته شده قرار داده‌اند، و اندکی از وجوهات‌شان را می‌خواهند برای عزاداری مردم هزینه کنند، لطفا مرا هم با خبر...

رحیم قمیشی

هر کسی که با خبر شد مراسم سوگواری کشوری، برای ۱۷۰ نفر کشته شدگان مظلوم هواپیما، کجا برگزار می‌شود، لطفا مرا هم با خبر کند!

هر‌ کسی فهمید کجا می‌شود رفت و شمعی روشن کرد و ادای احترام کرد به روح کشته شدگان، جایی که موتورسواران نظام حمله نکنند، لطفا مرا با خبر کند.
هر کسی متوجه شد علمای اعلام، کجای کشور برنامه عمومی عزاداری برای جوانان کشته شده قرار داده‌اند، و اندکی از وجوهات‌شان را می‌خواهند برای عزاداری مردم هزینه کنند، لطفا مرا هم با خبر کند.

هر کسی فهمید کِی می‌توانیم مثل همه مردم دنیا، اعتراض ساده‌ای به مخفی‌کاری‌ها و دروغ‌گویی‌های تحقیر آمیز مسئولان‌مان داشته باشیم، لطفا به من هم بگوید.

هر کسی فهمید برای جوان‌ها، دخترها، پسرها، کودکان کشته شده هواپیما آیا امکان تشییع جنازه آبرومندی را پیدا می‌کنیم، لطفا مرا هم خبر کند.
هر کسی فهمید جایی هم می‌شود پیدا کنیم تا بغض‌‌های خفه کننده‌مان را خالی کنیم، به من هم بگوید…

هر کسی فهمید مقامی عالی‌رتبه، رفته در جمع خانواده‌ای سوگوار، با آن‌ها گریه کرده، دستشان را بوسیده، در آغوش‌شان گرفته و گفته حلال‌اش کنند… مرا هم بگوید.
هر کسی شنید کلاس‌های حوزه و یا دانشگاه، یک روز به حرمت خون مظلوم‌های کشور خودمان، تعطیل شدند… لطفا به من هم بگوید.

هر کس فهمید کودک کم‌سن آن زوج جوانِ مسافر هواپیما، موقع سقوط خودش را به بغل مادرش چسبانده بود یا پدرش، و آن لحظه‌ها چه می‌گفت، به من هم بگوید…
این همه خواب‌های آشفته نبینم!

هر کسی فهمید کِی می‌خواهند به ما قول بدهند تا دیگر دروغ نگویند، کی خواهند نوشت این آخرین دروغ‌مان بوده…
کی خجالت خواهند کشید، کی شرم خواهند کرد، کی خواهند فهمید…
کی بهانه‌‌ی دشمن‌های خیالی و خارجی‌ها را می‌خواهند کنار بگذارند.
کی خسته می‌شوند از این‌همه زحمت‌شان برای مردم بیچاره
لطفا به من هم بگوید.

لطفا یکی به من بگوید؛
این سرنوشت محتوم ما نیست!
خدا فراموش‌مان نکرده!
یکی بگوید آه دخترکان بی‌پناه ما، آه نوجوان‌های کولبر ما، آه پسرانی که در خیابان افتادند و نفهمیدند چرا
دامن ظالم‌ها را حتما می‌گیرد…

یکی بگوید شاید دیوانه نشوم!
شاید اشک‌هایم بیایند
شاید بغضم باز شود
شاید شب بشود بخوابم
شاید خواب آن بچه‌ها را نبینم…