حکومت برای پنهانکاری و دروغ خود چه توجیهی دارد
چکیده :چهار روز پنهان کاری و دروغ گویی ، بعضی از مسئولین جامعه را دچار خشم و نفرت و بی اعتمادی نمود. مگر فراموش کرده ایم که در سال ۵۷ مردم به خاطر راستی و حقیقت دست به انقلاب و استقرار جمهوری اسلامی زدند. مگر فراموش کردهایم که این حکومت بر اساس اراده ملت شکل گرفته است. مگر در قانون اساسی خواست ملت و جمهوریت آن مهم ترین رکن برای برپایی حکومت نیست؟ پس چرا سه روز، بدیهی ترین امری که می بایست با ملت در میان بگذارند پنهان کاری کرده، دروغ گفتند....
محمد حسین شریف زادگان
فاجعه غم بار سقوط هواپیمای مسافربری و کشته شدن عزیزان و پاره های تن ملت ایران اندوهی عمیق بر دل ها گذاشت. کشته شدن جوانان ایرانی و انسان های بیگناهی از ملیت های دیگر نه به دست خصم که با دستان ناکارآمدی که در کار خود کوتاهی کردند، بر بار غمی که با بهت و حیرت درآمیخته است؛ افزود.
چهار روز پنهان کاری و دروغ گویی ، بعضی از مسئولین جامعه را دچار خشم و نفرت و بی اعتمادی نمود. مگر فراموش کرده ایم که در سال ۵۷ مردم به خاطر راستی و حقیقت دست به انقلاب و استقرار جمهوری اسلامی زدند. مگر فراموش کردهایم که این حکومت بر اساس اراده ملت شکل گرفته است. مگر در قانون اساسی خواست ملت و جمهوریت آن مهم ترین رکن برای برپایی حکومت نیست؟ پس چرا سه روز، بدیهی ترین امری که می بایست با ملت در میان بگذارند پنهان کاری کرده، دروغ گفتند.
این گناه اجتماعی وسیاسی نابخشودنی است. مهم ترین امری که که موجب دوام جامعه و حکومت است آن است که راستی و حقیقت را راست بدانیم و دروغ و نیرنگ را دروغ و ناپسند نشان دهیم. آن چه در روابط فردی، خانوادگی، جوامع محلی، جامعه و رابطه دولت ملت موجب پایداری می گردد، راستی است. هرگز ملت و حکومتی با دروغ پایدار نخواهد ماند.
حکومت برای پنهان کاری و دروغ خود چه توجیهی دارد که چنین مردم را برآشفته است. راستگویی برای فرد و جامعه و دولت و حکومت حتی اگر ابتدا به ضررشان باشد قوی ترشان می سازد و خلاف آن سست و ناتوانشان می کند. چرا حکومت برآمده از اراده مردم با سازندگان خودش چنین می کند. پاسخگویی مهم ترن اصل در جامعه دمکراتیک است وخلاف آن کاهش دمکراسی ومردمسالاری است.
این روزها گفته می شود که مسئولین مربوطه استعفا بدهند، اما مهم تر از آن همانطور که اصابت موشک به هواپیما را پذیرفتند، می بایست پنهان کاری و دروغ گویی بعضی از مسئولین را هم بپذیرند و از ساحت ملت ایران عذرخواهی کنند، آن گاه حکومت پایدارتر می شود و اعتماد مردم به آن افزوده می گردد و زخم های این فاجعه اندوه بار که می رود کهنه شود را قدری التیام می بخشد.
اما اصل ماجرا جای دیگری است، همه صاحب نظران و وطن دوستان و توسعه خواهان این سرزمین به مهم ترین چالش کشور که حکمروایی است اشاره دارند. حداقل در سه ماه گذشته سه واقعه مهم “اعلام قیمت بنزین” و ایجاد شوک قیمتی به جامعه و بروز ناآرامی گسترده در کشور، “کشته شدن ۷۰ نفر در بزرگداشت سردار ملی ایران” در کرمان، ناشی از بی تدبیری در برگزاری مراسم، و “فاجعه اصابت موشک به هواپیمای مسافربری” و ده ها مشکل دیگر در ایجاد فساد و ناکارآمدی مدیریت کشور، ما را به خلل و ناکارآمدی در تصمیم سازی، تصمیم گیری و اجرا در مدیریت کشور رهنمون می سازد.
ابرچالشی که اگر حل نشود و حداقل راه بهبود را طی ننمایند، روزگارمان همین است که هست و قطعاً رو به وخامت خواهد گذشت. امروز مسئولین کشور، ایرانیان وطن دوست، نهادهای اجتماعی روشن فکران عقل گرا می بایست دست به دست هم دهند و راه کاری برای حل این ابرچالش ایران زمین بیابند که فردا دیر است.
حکمروایی فراتر از دولت و حکومت است و ناکارآمدی آن نیز از دولت ها و حکومت ها به سطوح پایین و حتی نهادهای اجتماعی نیز تسری می یابد. حکمروایی مشارکت مردم و دولت را می طلبد و اولین قدم آن شناخت و اعتراف به ناکارآمدی آن است تا بتوان اصلاح اش نمود. اعتراف به آن، چون به راستی و حقیقت گویی استوار است؛ حکومت را در چشم مردم قوی تر جلوه می دهد تا پنهان کاری آن که تداعی سستی و ناکارآمدی مضاعف است. راه کار آن نیز مشارکت مردم ،نخبگان وشایشتگان ملت در اصلاحی مدنی وکارآمد است.
در پایان نمی توانم احساس غم انگیز و اشک بار خود را روانه ماتمکده خانواده های حادثه دیده نکنم. اگرچه نخبگانی که به آتش و خون در غلطیدند در هرجای دنیا که باشند و جبر روزگار آنان را به پرواز از وطن واداشته، سرمایه ها و دارایی های ملت و سرزمین ایران هستند و فقدان آنان مصیبت ملی است ولی وجود نازنین فرزندان خانواده های ایرانی و دلبندان عزیز خانواده های ایرانی و همه کشته شدگان از ملت های گوناگون، که در این حادثه جان باختند بسیار غم انگیز است. اینجانب سوگوارانه و با تعظیم و تکریم به خانواده های عزیز جان باختگان این فاجعه دردناک، تسلیت عرض نموده و از خداوند متعال برایشان شکیبایی و صبوری خواهانم.
