صادق نبودن مسئولین، و بی کفایتی

چکیده :چه ظلمی بالاتر از اینکه کشته شدن صدها تن انسان به ستوه آمده از فقر مالی، در آبان ماه؛ و قتل ۱۷۶ نفر در فاجعه برخورد موشک به هواپیما را نادیده بگیریم یا کمرنگ جلوه...

زهرا ربانی املشی

فاجعه سقوط هواپیمای اوکراین توسط موشک پدافند هوایی سپاه پاسداران، که منجر به شهادت جانگداز ۱۷۶ تن از جمله تعدادی نخبگان کشور شد، ضایعه ای هولناک و جبران ناپذیر است که نشان از بی کفایتی حاکمان دارد؛ و اساسا علل مهاجرت این عزیزان و دیگر جوانان دور از وطن هم از همین بی کفایتی سرچشمه می گیرد؛ چرا که:

اولا: متاسفانه فضای سیاسی کشور را چنان تنگ کرده اند که دانشگاه ها را از حالت علمی به محل منازعات سیاسی بدل نموده و دانشجویان طالب استقلال و آزادی را با انگ مخالف نظام و برانداز، اخراج، ستاره دار، زندانی و محروم از تحصیل نموده اند. که دانشجو ترجیح می دهد برای کسب علم به محیط آزاد مهاجرت کند.

مگر مشروعیت نظام در گرو اجرای عدالت و رفع ظلم و تبعیض نیست؟
نظامی که داد مظلوم نستاند و بر سر ظالم فریاد نزند و عدالت را حاکم نکند چه مشروعیتی می تواند داشته باشد؟!

چه ظلمی بالاتر از اینکه کشته شدن صدها تن انسان به ستوه آمده از فقر مالی، در آبان ماه؛ و قتل ۱۷۶ نفر در فاجعه برخورد موشک به هواپیما را نادیده بگیریم یا کمرنگ جلوه دهیم؟

ثانیا: بالاتر از این فاجعه جانگداز، دروغگویی مسئولین ذیربط است.
حضرت علی(ع) در نامه ای خطاب به مالک اشتر، بر شفاف بودن رابطه بین حاکمان و مردم تأکید کرده و می فرمایند که مسئولین باید جهت ایجاد اعتماد در مردم، با آنان شفاف باشند.
ماجرای سقوط هواپیما از ابتدا روشن بود و حضرات قصد سرپوش گذاشتن بر واقعیتها را داشتند و اگر چنانچه فشار خارجی نبود حتما با عنوان کردن نقص فنی قضیه تمام می شد.

مردم نجیب ایران تا کی باید تاوان بی کفایتی مسئولین را بدهند؟ و تا کی باید خون بی گناهان بر کف خیابانها و بیابانها بریزد و هیچ قانونی تغییر نکرده و هیچ مقصری تنبیه نگردد؟

امید است مسئولین از راه اشتباه خود بازگردند و صداقت و راستگویی را شیوه خود قرار دهند تا شاید اعتماد از دست رفته مردم به آنان بازگردد.