نیک رفتاری پیامبر (ص) با دشمنان سرسخت
چکیده :هنگام فتح مکّه او سخت نگران آیندۀ خویش بود. پس به خانۀ خویش پناه برده و در را بسته بود. چون پیامبر وارد مکّه شد، سهیل بن عمرو کسی را نزد پسرش عبدالله فرستاد تا از پیامبر برای او امان بخواهد. از قول او نقل شده است که من سخت در وحشت به سر می بردم، زیرا هیچ کس به اندازۀ من دربارۀ محمد و یارانش بدی نکرده بود....
مصطفی دلشاد تهرانی
پیامبر جلوه تمام عیار نیک رفتاری به همگان حتّی سرسخت ترین دشمنان بود. یکی از کسانی که در دشمنی با پیامبر سنگ تمام گذاشته و از هیچ کار در این راه فرو گذار نکرده بود، سهیل بن عمرو بود. او در پیکار بدر و اُحُد نقشی جدّی بر ضدّ مسلمانان داشت، و در ماجرای حُدَیبِیَه، هنگام نوشتن صلحنامه رفتاری بسیار زشت با پیامبر روا داشت و بلافاصله پسرش را که مسلمان بود و از مکّه گریخته بود و می خواست به مسلمانان بپیوندد، طبق صلحنامه به زور و با زشت رفتاری تحویل گرفت و بازگردانید.
هنگام فتح مکّه او سخت نگران آیندۀ خویش بود. پس به خانۀ خویش پناه برده و در را بسته بود. چون پیامبر وارد مکّه شد، سهیل بن عمرو کسی را نزد پسرش عبدالله فرستاد تا از پیامبر برای او امان بخواهد. از قول او نقل شده است که من سخت در وحشت به سر می بردم، زیرا هیچ کس به اندازۀ من دربارۀ محمد و یارانش بدی نکرده بود.
عبدالله بن سهیل نزد پیامبر آمد و ناباورانه از پیامبر پرسید: آیا به سهیل بن عمرو امان می دهید؟! پیامبر(ص) بی درنگ گفت: «آری، او در امان خداست. از خانه بیرون بیاید [و نگران نباشد]».
پیامبر به این مقدار بسنده نکرد و در سخنی شگفت به اطرافیان و یاران خود فرمود: «مبادا کسی چون سهیل بن عمرو را دید، نگاهی تند به او بیفکند!».
آن گاه در ادامه گفت: «به جان خودم که او دارای عقل و شرافت است، و کسی مانند او چنان نیست که اسلام را نشناسد. او به خوبی می داند آیینی که در آن بوده است هیچ سودی برایش ندارد».
عبدالله بن سهیل نزد پدر بازگشت و سخنان پیامبر را برای او بازگو کرد. سهیل گفت: به خدا سوگند او همواره نیک رفتار و بزرگوار بوده است، چه در خُردسالی و چه در بزرگسالی. المغاری، واقدی، ج ۲، ص ۸۴۷
