سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » اقشار فرودست؛ انقلابی یا برانداز؟...

اقشار فرودست؛ انقلابی یا برانداز؟

چکیده :انقلابیون دیروز براندازان امروز هستند چون همچنان ناراضی اند . آنقدر ناراضی که مجبور و محکوم به سرکشی و طغیان هستند. حالا به مصلحت سیاسیون ،روزگاری سلحشور و انقلابی اند و روزگاری دیگر هم آشوب گر و برانداز هستند. کوتاه سخن اینکه اصل موضوع یکی است اما واژه ها به اقتضای زمان تغییر می‌کنند. ...


کلمه – فرهاد محبی

مادر همه یا اکثریت قریب به اتفاق شورش ها و انقلاب ها گرسنگی و خفقان است. وقتی فقر مطلق حاکم شود، فقیران و تهیدستان هیچ خط قرمزی را نمی شناسند. چه سلطنت موروثی و سلطان صاحب قران و چه ولایت مطلقه و ولی فقیه زمان.‌

ایمان طبقه فرودست با ورود فقر به خانه های شان، به تعبیر زیبای پیامبر اکرم از پنجره فرار می‌کند. حکومت های توتالیتر خواه سلطنتی و خواه دینی و ولایی،همه چیز را برای خود میخواهند. برنامه ریزی این نوع حکومت ها براساس حفظ و بقای خود و نیز استمرار استبداد است. این نوع حکومت ها دایره ای امن به دور هرم قدرت می کشند که ورود به آن برای هرکسی مجاز نیست. بودجه سالانه مملکت تحت حکومت آنها نیز در اوج بی عدالتی صرف تحکیم قدرت نامشروع آنان می شود.

ساختار غلط و ظالمانه این چنین حکومت ها، منجر به توزیع ناعادلانه شدید درآمدی میشود و جامعه به راحتی طبقاتی میشود. جامعه طبقاتی خود آبستن هر حادثه ای می تواند باشد. طبقات فرودست که معمولا درصد بالایی از جمعیت را تشکیل می‌دهند همیشه ناراضی اند اما در سایه استبداد و اختناق ، ناتوان تر از آن هستند که معادلات سیاسی را به هم بزنند.

در ایران قبل از انقلاب فعالیت هایی مانند اصلاحات ارضی نیم نگاهی به طبقات فرودست داشت و سیستم نامتعادل ارباب و رعیتی را به سمت برابری حداقلی می برد. اما نبود برنامه ریزی درست منطقه ای و رشد فقر و حرمان در اکثر مناطق کشور منجر به طغیان فرودستان شد. طغیانی که بساط حکومت سلطنتی را برچید و حکومت اسلامی را ( به گواه رهبر فقیدش) جایگزین آن کرد.

رهبر فقید انقلاب اسلامی با استناد به نص صریح قرآن، پیروزی انقلاب را همان وعده پیروزی مستضعفان عالم میدانست و قول صدور آن به تمام جهان را داده بود. امروز و بعد از گذشت چهار دهه از آن رخداد تاریخی، متأسفانه شاهدیم که وعده پیروزی مستضعفان در زمین فقط برای عده معدودی از آنها بود و بیشتر مستضعفان همچنان محکوم به مستضعفی مانده اند. منظور از آن عده هم برخلاف تفاسیر اولیه انقلاب از واژه مستضعف بیشتر نظامیان و سرکوبگران هستند و دیگر مستضعف به معنای تهیدست تلقی نمی شود.

امروز انقلاب مستضعفان (به تعبیر رهبرانش) در شرایطی وارد گام دوم می شود که در گام اول چیزی جز افزایش فقر و نابرابری برای صاحبان واقعی آن یعنی همان مستضعفان نداشته است.

ناآرامی های اخیر که هسته اصلی آن غالبا در مناطق کم برخوردار و حاشیه کلان شهرها بوده است زنگ خطر را برای حاکمیت به صدا درآورده است.

زنگ خطری که به وضوح به گوش صاحب منصبان حکومت رسیده است. شیرینی قدرت اما این صاحب منصبان را از تحلیل درست موضوع ناتوان کرده است. آنها بر این باورند که اقشار فرودست، حاشیه نشین و بی سواد تکیه گاه مخالفان حکومت جهت براندازی هستند.

متأسفانه اربابان قدرت به کلی فراموش کرده اند که خود روزی با کمک و همت همین تکیه گاه به پا خاستند و اساس حکومت نامشروع سلطنتی را زیر و رو کردند.

اینان علی رغم تجربه خودشان از سونامی ۱۳۵۷به جای شنیدن صدای مردم و خاصه فرودستان، به آنها انگ برانداز میزنند غافل از اینکه خود بساط براندازی شان را با این اشتباه استراتژیک فراهم می کنند.

به زعم متولیان فرهنگی حکومت، دشمن با اتکا به طبقه تهیدستان ،مدل براندازی را تغییر داده است اما کاش این نظریه پردازان مکتب نرفته میدانستند که شکم گرسنه دین و ایمان نمی شناسد.

سخن آخر اینکه اقشار فرودست و حاشیه نشین و بی سواد ، سودایی جز فرار از فقر مطلق ندارد. این مردمان معادلات سیاسی را نمی شناسند و اگر هم بشناسند اولویت اول شان سیر کردن شکم می باشد. سر این اقشار همیشه مظلوم برای براندازی درد نمیکند و اصولا امیدی به فرآیندهای سیاسی بعد از براندازی ندارند. این قشر از جامعه تنها برای نمردن از گرسنگی به پا می خیزند. اینها همان هایی هستند که سال‌های قبل از انقلاب برای فرار از بدبختی مطلق، با ساز رهبران انقلاب کوک شدند و امروز به هزار و یک دلیل از کرده خود پشیمان هستند.

انقلابیون دیروز براندازان امروز هستند چون همچنان ناراضی اند. آنقدر ناراضی که مجبور و محکوم به سرکشی و طغیان هستند. حالا به مصلحت سیاسیون ،روزگاری سلحشور و انقلابی اند و روزگاری دیگر هم آشوب گر و برانداز هستند. کوتاه سخن اینکه اصل موضوع یکی است اما واژه ها به اقتضای زمان تغییر می‌کنند.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.