همه باید به اجماع و اجرای راههای برون رفت فکر کنند
چکیده :به نظر من مهمترین کار دلسوزان کشور (چه آنها که در حاکمیت و چه آنها که در جامعه مدنی هستند) این است که در این شرایط خطیر کشور، هم حاکمیت، هم دولت و هم نیروهای جامعه مدنی مشترکا یک راه امیدافزا و گشایشی به مردم نشان دهند. ...
حمیدرضا جلائیپور
متاسفانه اصولگرایان به اصل سخن آقای عباس عبدی درباره استعفا توجه نکردند. حرف عبدی این بود که کشور در وضع خطیری است. از اینرو در این شرایط:۱) اینهمه کارشکنی از سوی بخشی از حکومت نسبت به دولت روحانی به صلاح کشور نیست. اگر تندروها میخواهند کارشکنیها را ادامه دهند بهتر است روحانی استعفا دهد. ۲) اصولگرایان تندرو در رسانههای خود شدیدترین تبلیغات خصمانه را علیه دولت روحانی شارژ میکنند، لذا عبدی میگوید برای اینکه مشکل خصومت تندروها حل شود، روحانی استعفا دهد تا شدت خصومتها علیه دولتی که در شرایط خطیری قرار دارد کاسته شود. متاسفانه به مضمون سخن عبدی توجه نکردند و بر سیاق گذشته حمله را ادامه دادند. در برابر نظر عبدی تندروها گفتند نباید روحانی استعفا دهد تا در مجلس بعدی روحانی را استیضاح کنیم!! در صورتیکه باید به این تندروها متذکر شد، اگر میخواهید در برابر وضع موجود از مقامات سوال کنید باید از مجموع حاکمیت (نه فقط دولت) سوال کنید. زیرا این سیاستهای داخلی و خارجی حاکمیت بوده که وضع جامعه را به اینجا رسانده است.
به نظر من مهمترین کار دلسوزان کشور (چه آنها که در حاکمیت و چه آنها که در جامعه مدنی هستند) این است که در این شرایط خطیر کشور، هم حاکمیت، هم دولت و هم نیروهای جامعه مدنی مشترکا یک راه امیدافزا و گشایشی به مردم نشان دهند. به بیان دیگر هماکنون یکی از مسائل مهم کشور این است که مردم و شهروندان ناراضی نسبت آینده امیدوار نیستند. لذا همه باید به راههای برونرفت کشور از وضع فعلی فکر کنیم و امید ایجاد کنیم. پیشنهادات راهگشایی مطرح شود که هم حاکمیت، هم دولت و هم نیروهای جامعه مدنی قبول داشته باشند.
محورهای پیشنهادی:
به نظر من نوع پیشنهادات ذیل میتواند برای برون رفت از وضع فعلی مورد توجه قرار گیرد. مانند: نهادهای قانونگذاری موازی مجلس غیرفعال شوند؛ «سیاستهای عملی رفاهی» حاکمیت برای اقشار ضعیف روشن شود نه اینکه حاکمیت و دولت در این زمینه همدیگر را تخطئه کنند؛ انتخابات اسفند ۹۸ را سالم و آزاد و منصفانه برگزار کنند؛ پیشبرد کار سیاست خارجی بر اساس مذاکره برد-برد به وزارت خارجه سپرده شود؛ زندانیان سیاسی آزاد و حصر از سه محصور برداشته شود؛ همه هلدینگهای بزرگ کشور موظف به پرداخت مالیات شوند؛ مضمون پیام ائمه جمعه دخالت و پرخاشگری علیه دولت و جامعه مدنی نباشد؛ نهادهای اقتصادی زیر نظر رهبری وارد فرایند «شفاف سازی» نهادمند بشوند؛ هیئتی از نمایندگان برجسته حقوقدانان کشور بعنوان کارشناس بر روی اصلاح مواردی از مضمامین ناسازگار قانون اساسی کار کنند؛ استقلال حوزهها و دانشگاهها از دخالت شورای انقلاب فرهنگی و نهادهای حکومتی تامین شود؛ تمام آسیبدیدگان بیگناه در اعتراضات ۹۸ دلجویی شوند و حاکمیت عاملین خشونت را مشخص و مجازات کنند؛ تغییر سیاستهای راهبردی صدا و سیما و امکان ایجاد تلویزیون غیر حکومتی فراهم شود؛ پایان دادن به دادگاههای مخصوصی که برای کنترل منتقدین سیاسی تعبیه شده است؛ ایجاد هیئتی کارشناسی امین برای لیست کردن واگذاریهای اموال عمومی و بازبینی و شفاف سازی انچه تا کنون واگذار شده است؛ و سایر موارد.
