استبداد و حاکم مستبد
چکیده :ماهیت و سرشت یک نظام استبدادی در حوزه های مختلف مربوط به زندگی مردم، به گونه ای طراحی و شگل می گیرد که سیستم استبدادی به صورت خودکار مانع از تحقق امر آزادی می گردد. نظام استبدادی با در اختیار داشتن تمامی حوزه ها سعی بر این دارد که از کوچکترین مسائلی که ممکن است بهانه ای برای آزادی فراهم آورد، غفلت نورزد. ...
کلمه – حسن ماکیانی:
استبداد درحقیقت همان ستم پیشگی و سرکوب گری است و اساسا امر استبداد در ارتباط با حکومت های فردی- این افراد، چه ظالم و چه خیرخواه باشد- که فاقد مشروعیت سیاسی هستند، معنا پیدا می کند. ماهیت و سرشت یک نظام استبدادی در حوزه های مختلف مربوط به زندگی مردم، به گونه ای طراحی و شگل می گیرد که سیستم استبدادی به صورت خودکار مانع از تحقق امر آزادی می گردد. نظام استبدادی با در اختیار داشتن تمامی حوزه ها سعی بر این دارد که از کوچکترین مسائلی که ممکن است بهانه ای برای آزادی فراهم آورد، غفلت نورزد.
به واسطهٔ وجود جامعهٔ توده ای و تبدیل شدن انسان ها به افرادی منزوی، عملا دستیابی به ارکان قدرت برای تودهٔ مردم غیر ممکن می گردد. دو عامل اساسی که نظام سیاسی را بر آن می دارد که به سوی استبداد پیش روند، یکی همین انسان های منزوی و ذره ای شده دریک جامعه توده ای است و دیگری انسان هایی که هیچ گونه قدرتی در حوزه های مختلف در برابر نظام سیاسی در دست ندارند. و انحصاری کردن اخبار و اطلاعات، آنان را بر آن می دارد که به ارائه اخبار دروغ و یا گمراه کننده به مردم روی آورند. این نظام ها با تأسیس مراکز مختلف تبلیغاتی، در واقع به دنبال این هستند که تبلیغات برای نظام سیاسی را به مثابهٔ اخبار عمومی و یا حتی بصورت گفتگو یا نظرسنجی به مردم تحت امر خود القاء نمایند.
به هیچ وجه این گونه نیست که یک نظام استبدادی خود را ضد آزادی بنماید، بلکه برعکس همین نظام های استبدادی تنها خود را مروج راستین آزادی معرفی می کنند و حتی به نمایش های مختلف برای این امر نیز مبادرت می ورزند. در یک نظام استبدادی هر از چند گاهی نمایش برگزاری انتخابات نیز به اجرا در می آید که البته آنچه محل تردید نیست، اینکه تنها افرادی می توانند در این انتخابات شرکت داشته باشند که درحوزهٔ چاکران و گوش به فرمانان حاکم مستبد باشند. بدیهی است که پیروز این گونه انتخاباتی چه کسانی خواهند بود، کسانی که به تمام معنا دست به سینه بودن و مطیع اوامر بودن خودشان را به اثبات رسانیده باشند.
در نظام سیاسی-استبدادی، مبادرت به تشکیل دادگاه هایی می کند که در واقع ماهیت این دادگاه ها برای دفاع از نوع آموزه های حاکم مستبد و اطرافیانش بوده و گرفتن حق این نظام از افرادی که بخواهند کوچک ترین تردیدی نسبت به آموزه ها حاکم مستبد از خود بروز دهند. به همین واسطه کارگزاران دستگاه قضایی این گونه نظام ها، به صورت جهت دار انتخاب می شوند تا بتوانند موانعی در عمل برای کسانی که نظری به غیر از آنان دارند را فراهم آورند. عملاً در این گونه نظام ها مواردی همچون وجود هیأت منصفه و یا دسترسی آزادانه به وکیل وجود نخواهد داشت و اگر چنانچه این اتفاق نیز بیفتد بی تردید هیأت منصفه گزینش شده و جهت دار و وکیل تطمیع و تهدید شده حضور خواهند داشت.
در این گونه نظام ها بسیاری از نهادهای نظامی قدرتمند چه به لحاظ اقتصادی و چه به لحاظ سیاسی وجود دارند که عملا مردم هیچگونه دخل و تصرفی در آن نهادها نخواهند داشت، بلکه آن نهادها به طور مستقیم توسط حاکم مستبد و در راستای اجرای منویات او خواهند بود. در واقع این مالکیت بدون قید و شرط، معمولا برای جلب حمایت گروه ای برای حل برخی مشگلات یا به منظور توزیع دوبارهٔ ثروت به نفع حامیان جناح حاکم انجام می گیرد که البته این امر به سرعت به محرومیت اقلیت ها و افراد از حقوقشان منجر خواهد شد. و فرماندهی کل قوا در انحصار مالکیت، و استفاده از سلاح گرم بر عهده حاکم مستبد است.
از دیدگاه این نظام ها افراد یا گروه ها و حزب های که بر خلاف تفکر حاکم مستبد گفتاری یا رفتاری رخ دهد بعنوان جنایت کار و فتنه گر شناخته خواهند شد، یا به زندان طویل مدت محکوم میشوند یا بدون هیچ محکمه ای محصور می گردند.
