سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

سیل و سیل بند

چکیده :هنگامیکه "امثال بهبهان" به سیل می پیوندند، دیگر به کجاها میتوان متکی شد؟ آهای مدیران و تصمیم سازان کلان نظام؛ هشدار و دو صد هشدار: پاسداری از یکپارچگی سرزمینی- ملی ایران، جلوگیری از سیل های ویرانگر تر احتمالی و نیز حفظ ثبات و پایداری اجتماعی-سیاسی- فرهنگی ملی، نیازمند پی افکنی "سیل بند"هایی استوار دربرابر "سیل" های در راه...


یدالله کریمی‌پور

هفته پیش برای سرکشی به فامیل و چند کار شخصی، به ولایتم بهبهان رفتم. شب هنگام رسیدم و فرصت دید و بازدید نبود. صبح فردایش برای انجام کار کوچک بانکی به میدان بسیار کوچک شهید نحوی آمدم. ولی هیچ بانکی دایر نبود. در واقع هر ۸ بانک پیرامون این میدانک، سوخته، نیمه ویران و یا به کلی ویران شده بود. دیدن چنین چشم اندازی مرا واداشت تا به تفحص شهر بپردازم. حاصل دیدن شهر و جاهای سوخته شده، گفتگو و پرسش درباره رخداد ۲۵آبان ماه و چرایی و‌ چگونگی آن، بر حیرت و اندوهم افزود. شورش و آشوب آن هم در “بهبهان”؟؟؟!!!

مگر می‌شود؟ مگر امکان پذیر است؟ برای چون “منی” که بیش از نیم قرن است، با پوست و گوشت و استخوان این دیار و مردم نجیبش را لمس و وجدان کرده ام، دیدن چنین چشم اندازی باور نکردنی نبود. بهبهان، این شهرستان کوچک و بس کهن افتاده در جنوب باختری ایران – خوزستان، جایگاهی شگفت و دارای رکوردهای پر شمار دینی-انقلابی بوده است؛ بخوانید:

۱- نخستین کانون شهری در همه ایران است که ماه ها پیش از قم و تبریز، قیام و حکومت نظامی را برای تکوین انقلاب اسلامی تجربه کرد. باورتان نمی شود از آیت الله سیدمحمدناصری امام جمعه شهر و آیت الله ذکی پور، مدرس و یکی از مدیران حوزه علمیه اهواز و… جویا شوید و یا به تاریخ معاصر رجوع کنید؛

۲- این شهر کوچک، تنها در طول جنگ و انقلاب، بیش از ۱۱۰۰ شهید تقدیم انقلاب و میهن کرد؛

۳- دستکم یک هفتم شهدای سرلشگر سپاه پاسداران، بهبهانی بوده اند. سرلشگر بقایی، سرلشگر دقایقی، سرلشگر فنی و…

۴- این شهر جای خیزش استاد اکبر و نجات دهنده تشیع اصولی “وحید بهبهانی” از دست اخباربگری است؛

هنگامیکه “امثال بهبهان” به سیل می پیوندند، دیگر به کجاها میتوان متکی شد؟ آهای مدیران و تصمیم سازان کلان نظام؛ هشدار و دو صد هشدار: پاسداری از یکپارچگی سرزمینی- ملی ایران، جلوگیری از سیل های ویرانگر تر احتمالی و نیز حفظ ثبات و پایداری اجتماعی-سیاسی- فرهنگی ملی، نیازمند پی افکنی “سیل بند”هایی استوار دربرابر “سیل” های در راه است. ملات این سیل بندها از جمله درگزینش استراتژیهای زیر نهفته است:

۱- گزینش استراتژی تعاملی به جای تقابلی، با جهان درحال دگرگونی. از جمله پیوستن فراگیر و یا تداوم‌پذیرش نهادهای پولی-مالی، کنوانسیون های بین المللی، برقراری مناسبات آبرو مندانه و توانمند مستقلانه با امریکا و..؛

۲- بازنشسته کردن “آنی” مدیران کلان و ملی تصمیم ساز، به یادگار مانده از دهه ها پیش، در جهت رفع موانع تنش زدایی درونی-برونی؛

۳- ایجاد تغییرات کلی در سیستم اداری-مالی و نوسازی و یا حتی برپایی سیستم نوین؛

۴- مبارزه سیستمی بافساد سیستمی یادرحال تبدیل به سیستمی شدن؛

۵- باز کردن هشیارانه، گام به گام و با حوصله فضای سیاسی؛


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.