سخنگوی سرکوب
چکیده :جدال میان سران حکومت جمهوری اسلامی و سلطنت پیشین و حامیانش، از جمله سخن اخیر علی ربیعی خطاب به رضا پهلوی، تداعیگر بسیاری از موارد تاریخی است که در این میان یکی نظر نگارنده را بیشتر به خود معطوف ساخته....
ایمان آقایاری
جدال میان سران حکومت جمهوری اسلامی و سلطنت پیشین و حامیانش، از جمله سخن اخیر علی ربیعی خطاب به رضا پهلوی، تداعیگر بسیاری از موارد تاریخی است که در این میان یکی نظر نگارنده را بیشتر به خود معطوف ساخته.
در پاییز سال ۱۹۴۱ حکومت اتحاد جماهیر شوروی، در سرکوبی حسابشده و هماهنگ، دست به قتل عام گروه عظیمی از روشنفکران و افسران لهستانی (حدود بیست و دو هزار اسیر جنگی) زد و بنا بر روایات اجساد کشتهشدگان را به صورت دسته جمعی پیرامون جنگل کاتین مدفون کرد. این کشتار که به کشتار کاتین (katyn) معروف است، حدود دو سال بعد توسط نازیها افشا و به حربهای تبلیغاتی علیه رژیم شوروی بدل شد. نازیها پوستری تبلیغاتی طراحی کردند که در آن نوشته شده بود: «اگر شوروی پیروز شود، همه جا کاتین خواهد شد.» در مقابل حکومت شوروی که نام کاتین را در فهرست ممنوعه قرار داده بود، از «خیمه شب بازی دشمن» پرده برمیداشت و مسئولیت خون «صدها هزار قربانی» را به گردن قاتلان نازی میانداخت.
رهبران دو طرف نزاع، با دستانی خونین و دهانی دریده از نفرتپراکنی و خشونت، چنان بر هم میتاختند که گویی در شخصیت و ایدئولوژی هیچکدام اثری از ضدیت با حقوق انسانی وجود ندارد. با مرور این رویداد و ناظر به وضعیت امروز باید از نمایندگان دو جریان پرسید: «آیا شما نیز خود را در موقعیتی مشابه نمی یابید؟» و پاسخ داد: «فرا فکنی و فرار رو به جلو، دستهای آلوده را پاک نمیسازد. دو امر غلط نیز، امر صادقی پدید نمیآورد.»
البته باید انصاف داد که در این مورد مشخص، جرمی بر فرزند شاه مخلوع مترتب نیست، جز این که به قول سخنگوی دولت موضعش را نسبت به سرکوبهای پیشین مشخص نکرده. اما آقای سخنگو چه؟ ایشان نه تنها در اتخاذ موضع «کمیتشان میلنگد» که مسئولیت مستقیم در وقایع تلخ و دردناک این سنوات داشتهاند. بهتر است به جای تعلیم تاریخ، قضاوت نسبت به اتفاقات گذشته و حال را به مورخین واگذارند و در جایگاه پاسخگویی به پرسشگری نپردازند.
شوربختانه باید گفت: سلسله در سلسله مردمان این دیار، قربانیان حکام بودهاند و سلسله در سلسله سخنگویان حکام، تطهیرگران جنایات.
منبع: مجمع دیوانگان
