یک روز تازه
چکیده :حکومتی که تا دیروز حتی به یک کشته اعتراف نکرده بود امروز رسما اعلام کرد که «رسانههای بینالمللی در تعداد قربانیان مبالغه میکنند»، یعنی پذیرفت که معترضان را کشتیم ولی نه آنقدر! وزارت اطلاعات هم بیانیه داد: «افرادی که اقدام به ارسال اطلاعات به شبکه ایراناینترنشنال کردند» را شناسایی کرده! یعنی ما اینترنت را بستیم که پشت درهای بسته آدم بکشیم اما یک عده فیلم آدمکشیِ ما را به بیرون فرستادند. ...
محمدجواد اکبرین
روز تازهای بود امروز! از کانون صنفی معلمان تا اتحادیه آزاد کارگران تا جمعیت خیریه امام علی تا چهرههای سرشناس سینما و هنر… همه به میدان آمدند و علیه جنایت آبان ۹۸ شهادت دادند با صریحترین کلمات. کارگردانانِ استبداد نمیدانند که گلولهها فقط صدها کشته را هدف نمیگیرد، بلکه ممکن است از تن آدمها عبور کند و به دیوار ترس بخورد، دیوار ترَک بردارد و کیمیای شجاعت آشکار شود.
حکومتی که تا دیروز حتی به یک کشته اعتراف نکرده بود امروز رسما اعلام کرد که «رسانههای بینالمللی در تعداد قربانیان مبالغه میکنند»، یعنی پذیرفت که معترضان را کشتیم ولی نه آنقدر! وزارت اطلاعات هم بیانیه داد: «افرادی که اقدام به ارسال اطلاعات به شبکه ایراناینترنشنال کردند» را شناسایی کرده! یعنی ما اینترنت را بستیم که پشت درهای بسته آدم بکشیم اما یک عده فیلم آدمکشیِ ما را به بیرون فرستادند.
و سرانجام یادداشت کوتاه میرحسین موسوی که «ولی فقیه با اختیارات مطلقه» را مسئول این جنایت دانست و نشان داد که از ۸۸ تا ۹۸ «در مقابل این صحنهآرایی خطرناک» ایستاده و ۹ سال حصر هم نتوانست او را از این پیمان جدا کند.
او سرکوب معترضان در «میدان ژاله» را یادآوری کرد تا به یاد مستانِ قدرت بیاورد که از میدان ژاله در شهریور ۵۷ تا سقوط حکومت شاه فقط ۵ ماه طول کشید. کاش یادداشت محکم و بدونِ «اما و اگرِ» او به خیلی از رفقای سابق ما هم بیاموزد که در معرکهی سرکوب، حرفِ دوپهلو نزنند! کسی که وسط صدها قربانی و هزاران زندانی، نگران «اغتشاشگران» است، یا دارد به «قاتلان» ادای احترام میکند یا دارد به آنها پیام میفرستد؛ چه خودآگاه چه ناخودآگاه!
روز تازهای بود امروز…
