سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » موج سوم تحول خواهی در ایران امروز...

موج سوم تحول خواهی در ایران امروز

چکیده :در وضعیت اجتماعی موجود مردم برای فعالیت و مشارکت سیاسی دچار دودلی عمیقی هستند و در انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری آتی دیگر دنبال کهنه فرسوده های امتحان بد پس داده نیستند. مردم دنبال انحصار نیستند بلکه علیه انحصارند و تنفیذ خود را بر اساس اسناد اصولی که در خط آزادی و خردمندی است و انحصاری نباشد می خواهند و در زیر پوست شهر از فقیهان و حاکمان دینی گریزانند....


درفش کاویانی

دوم خردادماه ۱۳۷۶ در تاریخ معاصر ایران یک تحول بسیار بزرگ بود،حماسه ای از جنس دموکراسی و واقعه ای پیش بینی ناپذیر برای تمامیت خواهان. احزاب و گروههای مختلفی در پیدایش این اتفاق در حالیکه رسانه شناخته شده ای از آن حمایت نمیکرد به یک پیروزی چشم گیر و خارج از حد انتظار دست یافتند، این حماسه بقدری بزرگ بود که عده ای از اعضای ذینفوذ جریان راست سنتی و راست کلاسیک از رهبری خواسته بودند که ولی فقیه جریان فقه و اجماع فقها را تایید کند و به نتایج آرای مردم وقعی ننهد! اما بعد از یک بهار سه ساله این حماسه درخشان و آن همه عقلانیت و شعور در مصاف با اقتدارگرایی روز به روز عقب نشست تا الان که تلی از خاکستر از آن برجای مانده و عده ای خواص که دغدغه مردم را نمی فهمند همچنان دنباله رو این وضعیت فشل هستند.

در وضعیت اجتماعی موجود مردم برای فعالیت و مشارکت سیاسی دچار دودلی عمیقی هستند و در انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری آتی دیگر دنبال کهنه فرسوده های امتحان بد پس داده نیستند. مردم دنبال انحصار نیستند بلکه علیه انحصارند و تنفیذ خود را بر اساس اسناد اصولی که در خط آزادی و خردمندی است و انحصاری نباشد می خواهند و در زیر پوست شهر از فقیهان و حاکمان دینی گریزانند ضمن اینکه اخلاقیات فراموش شده که در دهه های اخیر به فراموشی سپرده شده و معنا و مفهوم خودش را از دست داده و گاها با رویکرد اصلاحات کنونی همچون یک شبه به میان مردم آمد دنبال تغییر مشی بود ولی تجربه نشان داده است این خواسته(اخلاقیات) در زیر کمند نگارین اصلاحات به یغما رفته است.
موج سومی ها دنبال اخلاقی هستند که به باور من راستی و جسارت بر آن حاکمیت داشته باشد و در آن احترام به رای مردم از اهمیت فوق العاده ای برخوردار باشد.هر چند که این پرسش همیشه مطرح است که آیا از آرای مردم به حد کافی حفاظت می شود یا خیر ؟

موج سوم هنوز برانداز نیست بلکه دنبال اعتماد جامعه و وثوق کاریزما می گردد، اول سلامت انتخابات و دوم آزادی انتخابات از خواسته های مهم و حیاتی موج سوم هست و در صورت فقدان اینها شرکت در انتخابات فرمایشی صرفا یک بازیچه هست و آنهایی که با توجه به شرایط از قبل پیش بینی شده تحت هر فراکسیون و حزبی قصد شرکت داشته باشند مورد اعتماد تلقی نمی شوند چراکه اراده حاکمیت اقتدارگرا را همراه با نص صریح آن پذیرفته اند و این نوعی ماست مالی کردن موضوع و بازی کردن به شیوه دلخواه رقیب هست. حاکمان دیکتاتورمنش همیشه دوست دارند کشور به شیوه دلخواهشان اداره شود،اما اصلاح پذیری نظامات سیاسی به اراده حاکمان متکی نیست ،به حضور،خواست،اراده و قدرت مردم مربوط است.موج سوم بعنوان یک جنبش مطالبه گر از دل حرکت اعتراضی “رای من کو ؟ ” و لایه های اجتماعی حاضر و ناظر بر حوادث سال ۸۸ پدید آمد و با رویه ای استدلالی دنبال یاس و نامیدی نیست بلکه دنبال تغییر استراتژی، قوانین و سیاست هاست. قوانین در جمهوری اسلامی راه را بر اصلاحات حقیقی بسته است و قطعا نیاز به اصلاح دموکراتیک دارند که برای اصلاح قوانین نمی شود که مادام العمر به انتظار نشست که حاکمان خود بن بست را بگشایند. چون شیوه اصلاحات موجود مستهلک و تابعی از حاکمیت اقتدارگراست و با این شیوه اصلاحات دموکراتیک رخ نخواهد داد. در اینجا یک پرسش اساسی مطرح است و آن اینکه آیا موج سوم آن قدر قدرت و حمایت اجتماعی دارد که خواسته هایش را تحقق بخشد و تغییر به وجود بیاورد یا نه ؟ به نظر می رسد در شرایط کنونی مردم ایران قادرند حاکمیت جمهوری اسلامی را ترغیب و وادار به اصلاح کنند مشروط به اینکه قدر و اهمیت خود را بدانند و وسوسه ثروت و قدرت نشوند و عنان خود را بدست کسانی ندهند که ناشناخته و گمنام بوده و یا امتحان خود را بخوبی پس نداده اند.

موج سوم، توسعه اجتماعی،سیاسی و اقتصادی فاز نوین مطالبه آزادیهای اجتماعی-سیاسی پس از سالها اهمال و سهل انگاری اصلاح طلبانی است که در برابر حملات حاکمیت فاشیست یا کاملا عقب مینشستند و یا عرصه را با رویی باز خالی میکردند و در پس پرده و لابی های مختلف علیرغم اینکه رفیق قافله بودند اما شریک دزد هم بوده اند ! نرخ آگاهی در این دست اصلاح طلبان به طور جدی ارتقاء یافته نیست و عینیت اجتماعی در ذهنیت اجتماعی توده آن وزانت خود را از دست داده است و توسعه از درون را بر نمی تابد !
موج سوم با پیش شرط آگاهی های حقیقی اجتماعی کامل تر و شامل تر از گذشته در وسط میدان اجتماع در حال ارتزاق است اما همچنان بدون یک کاریزما و این یک آسیب عمده تلقی می گردد .

توسعه کمی و کیفی انسانی در ایران نشان میدهد که اصلاحات کنونی با این رویه موجود آرام آرام دچار “تکانه”شده و در دورانی که نرم افزار اهمیت استراتژیک دارد شاخص ها و سنجه های میدانی حاکی از آن است که این نوع اصلاحات به پایان یک دوره رسیده است. اصلاحات دهه هفتاد فرازی نو در تاریخ تحول ایران بود اما در بخش وسیعی از خود بنا به اقتضای جامعه علیرغم هرگونه ممانعتی که برایش درست کرده اند، میبایست جسورانه از روشها، تاکتیک ها و آرایش های خود ضمن به روزرسانی شان به حرکات نمایشی و یکنواخت اکتفاء نمیکرد که همین خود باعث به وجود آمدن نوعی”پدیده خودتکراری”شده،بدعت و نوآوری در وضعیت خودتکراری روح و اصالت کار واقع بینانه را می فرساید. خودتکراری ها منجر به عادات دورانی و وظایف کلیشه ای و پژواک بی روحی در این قشر شده است و همچنان ادامه دارد و دم برنمی آورند، وضعیت موجود را تحت هر شرایطی و بسنده کردن به اینکه آنها را بصورت حداقلی بپذیرند آنها را همچنان راضی نگه می دارد !

سرمایه مالی، نهادی، ساختاری و توزیع اصلاح طلب ها در انتخابات پیش رو به سمتی پیش می رود که تحقق و تشکل ممتاز همراه با ساز و کارهای کلیشه ای و مکانیکی و مقدس مابانه پیشین است، ساز و کاری خنثی همراه با مدل توسعه اتوپیایی و تخیلی که در حال گسترانیدن سفره بی رونق خود است،در نظر گرفتن آرمان تحققی متصل بر تعریف عدالت و رواداری آن به همراه عدالت و تعلقات آن می باشد،توسعه عادلانه سیاسی، نظارت استصوابی و ساختار مشارکتی بعنوان برنامه ای متناسب به هر قیمتی نیست ! پایگاه های تصمیم سازی موج سوم در مقابل نظارت استصوابی سانترالیزم دموکراتیک و اگر این محقق نشود تمام دارایی خود را در طراحی و تولید “نفی انتخابات” بعنوان یک عامل پیش برنده می بایست بکار ببرد و این بیانگر آن است که تاکیدمحوری و تک عنصری فقط انباشت و همپوشانی نهادهای قدرت است که خلق مزیت آن همچنان ضمانتی جدی بر دوام و بقای اقتدارگرایی ست.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.