مصائب بزرگترین دانشگاه حضوری جهان
چکیده :دانشگاه آزاد اسلامی بزرگترین دانشگاه حضوری جهان که سهم قابل توجهی در تربیت نیروی متخصص کشور دارد، امروز سخت مریض است و عنقریب به کما برود. در این دوره مدیرانی طبیب میخواهد تا دردش درمان شود. اما متأسفانه به دلایلی چنین مدیرانی نیستند. به عنوان همکار دانشگاه آزاد اسلامی بعضی از مشکلات آن را بیان میکنم شاید اصلاح شود و بهره آخرتم باشد ...
سید عبدالرضا مصلحی*
دانشگاه آزاد اسلامی بزرگترین دانشگاه حضوری جهان که سهم قابل توجهی در تربیت نیروی متخصص کشور دارد، امروز سخت مریض است و عنقریب به کما برود. در این دوره مدیرانی طبیب میخواهد تا دردش درمان شود. اما متأسفانه به دلایلی چنین مدیرانی نیستند. به عنوان همکار دانشگاه آزاد اسلامی بعضی از مشکلات آن را بیان میکنم شاید اصلاح شود و بهره آخرتم باشد.
۱. بعد از مرحوم هاشمی ریاست هیأت امنا به دکتر ولایتی داده شد که طبیب ابدان است؛ اما طبیب دانشگاه نیست. او خود یک سر دارد و هزار سودا. با اینحال تعداد بروندادهای علمیش افزون بر صدها است. آن هم در همه زمینهها. اولین نکته چنین رئیسی آن است که دیگر نمیتوان به دانشجویان و استادان گفت اخلاق علمی را رعایت کنید. بارها دانشجویان او را مثال زدهاند. دوم آن که مشغلهاش زیاد است و به امور دانشگاه نمیرسد؛ اما در کوچکترین کارها دخالت میکند. هیأت امنا را به قدر غیرضرور بزرگ کرده است و در نتیجه بار مالی سنگینی بر دانشگاه وارد شده است.
۲. ریاست دانشگاه پژوهشگر خوبی است؛ لیکن مدیر خوبی نیست. اشتباهاتی دارد که برای دانشگاه فاجعهبار است. با این که دانشگاه با مشکلات زیادی زیادی روبهرو است اما ایشان به جای حل مشکلات دانشگاه به حل مشکلات کشور پرداخته است. متأسفانه حرفهای بزرگ میزند؛ اما کم عمل میکند. در جهاد دانشگاهی نیز طرح بزرگی مطرح کرد؛ لیکن قبل از اعلام شکست آن طرح استعفا داد. بعضی از مشکلات دانشگاه در ادامه ذکر میشود:
• عدم حمایت از نیروی انسانی: متأسفانه از زمان آمدن ایشان به نیروی انسانی اهمیت نمیدهند. حقوقش را که بسیار کم آن هم با تأخیر زیاد افزایش دادند. شنیدم در سازمان مرکزی خانمی به تأخیر در پرداخت حقوق اعتراض میکند و دیگران حمایت میکنند. انتقال پیام بین کارمندان را بستند و مشکلات زیادی حتی در کار پیش آمده است. با این که دانشگاه هزینه بیمه تکمیلی را میگیرد اما حمایت چندانی نمیکند. فرض کنید شبی از شبها همار یا اعضای خانواده همکاری قلبش گرفت و نیاز به عمل قلب باز پیدا کرد. نخست باید همکارمان هزینه پرداخت کند سپس بعد از ماهها بخشی از هزینه را بیمه میپردازد. جور کردن هزینه عمل قلب برای بسیاری از همکاران غیر ممکن یا بسیار سخت است. یا استفاده از اماکن رفاهی برای همکاران بسیار گران است و …
• عدم به موقع حقالتدریس: با دانشگاه حقالتدریسان زیادی همکاری میکنند که به موقع حقالزحمه خود را دریافت نمیکنند. در بعضی واحدها یکسال و بیشتر پرداخت حقالزحمه طول میکشد. زندگی بسیاری ازحقالتدریسان با این حقالزحمه میچرخد. عدم پرداخت ظلم بزرگی است و غیر شرعی. مانند بعضی واحدها میتوان ماه دوم پنج هفته، ماه چهارم پنج هفته و بعد از تحویل برگهها و پاسخ به اعتراض و … هفت هفته را پرداخت نمود.
• عدم سامانه یکپارچه فناوری اطلاعات
• خودسری بعضی واحدها در اجرای قانون
• وجود نیروهای مازاد در دانشگاه و جذب نیرو حال آن که میتوانند با جابهجایی کارمندان و اعضای هیأت علمی این نقص را برطرف کنند.
• عدم شفافیت در دانشگاه
• وجود مدیران غیر دانشگاه آزادی در دانشگاه آزاد اسلامی: ریاست دانشگاه اغلب مدیرانش را از خارج دانشگاه آورده است و بسیاری از آن مدیران قبل از آمدن به دانشگاه آزاد ارزشی برای آن قائل نبودند. مدیران توانمندی در دانشگاه هست که میتوان از آنها استفاده کرد.
۳. بسیاری از بودجه دانشگاه صرف امور تبلیغاتی میشود که هیچ اثری ندارد و هیچ ارزیابی از عملکرد آنها نمیشود. برای مثال معاونت فرهنگی دانشگاه با تبلیغات فراوان بخشنامه آراستگی ارائه کرد و با صرف هزینه زیاد در مکانهای مختلف بنرهای بزرگ زدند و جلسات مختلف برگزار کردند. اما در واحدهای دانشگاهی بسیاری از بندهای آن رعایت نمیشود.
جناب دکتر کلانتری انسان اخلاقمداری هست؛ اما مدیر خوبی نیست. ایشان با ملزومات مدیریت فرهنگی آشنا نیستند و مدیرانش را از کسانی انتخاب کرده است که باید بسیار بیاموزند.
۴. ساختار دانشگاه ساختار علمی نیست و بیشتر شعاری است. یعنی برای بیلان دادن. برای رشد علوم انسانی لازم است نخست دغدغه معیشت نداشته باشند یا لااقل دغدغه اصلیشان نباشد. دوم فضا برای کارشان باید باز باشد و از ارائه نظرشان نترسند. وقتی امری بر عقل حاکم شود کارکردش را از دست میدهد. سوم ساختارهای مناسب تولید علم فراهم شود.
جناب آقای دکتر طهرانچی، معاونان و مدیران محترم دانشگاه که از بیرون آمدهاید اگر به فکر آخرت خود هستید دانشگاه را رها کنید یا به فکر حل مسائل آن باشید. کارمندان ناخوران و به تعبیر دینی عیال شما هستند و در مقابل آنها مسئولید. اگر حقی از حقوق دانشگاهیان ضایع شود و برای احقاق آن تلاش نکنید نتیجه آن آتش قهر خداوند است که گریبان شما را میگیرد.
*عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی
