سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

بنده گان برده و برده گان بنده

چکیده : شگرد اصلی این حاکمان نابغه ما، تغییر نوع برده داری است. آنها نیک میدانند که برده داری اقتصادی در ایران با اتمام دوران ارباب و رعیتی به پایان رسیده است. به همین دلیل در مدل جدید برده داری، فکر برده ها را به گرو گرفته اند. این حکام بی انصاف، به بهانه اخذ نمایندگی اصلی دین خدا از بارگاه حق تعالی، خود را اندیشه برتر و صاحب جان و مال مردم می دانند. ...


کلمه – فرهاد محبی

انسان، عبد هوشمندی است که همیشه دنبال معبود خود بوده است. نیاز به پرستش در ذهن بشر، سابقه ای به بلندای تاریخ بشریت دارد. جوامع انسانی در گذرگاه تاریخ برای رفع این نیاز شاید روحانی، بین یکتاپرستی و بت پرستی معلق بوده اند. گاه با تحریک حاکمان و در اوج حماقت، بت می پرستیدند و گاه کسانی مدعی می شدند که برای رهایی این مردمان ، از جانب معبود اصلی برای یکتاپرستی مأمور شده اند. در این یادداشت دنبال کاوش در فلسفه پرستش نیستیم چرا که نه در فهم نگارنده و نه قابل گنجایش در این مجال و مقال مختصر است. آن گونه که از عنوان این نوشتار برمی آید ، هدف اصلی تبیین اشتباه بزرگ بشر در انتخاب برده گی به جای بنده گی است.

علت اصلی این اشتباه بشر از گذشته تا امروز، تشابه نسبی این دو مقوله مهم یعنی «بنده گی» و «برده گی» است. احساس نیاز بشر به بنده بودن بیشتر جنبه متافیزیکی دارد و قصد ورود به این مبحث نیست. آنچه نیازمند بررسی است چگونگی برآوردن این نیاز است و اینکه چرا بنده، برده میشود. همچنین باید از خود بپرسیم که چگونه درعصر مدرن برخی به راحتی برده داری می‌کنند و برخی هم بدون دلیل برده گی آنها را افتخار میدانند.

پاسخ اما دو دلیل دارد: یکی رندی و زیرکی برده داران و دیگری حماقت و ساده لوحی برده ها است.

باید بدانیم بردگی همان بندگی اختیاری و یا غیراختیاری شخصی برای شخص دیگر است. امروزه بنده غیراختیاری کسی شدن، تقریبا منسوخ شده است و جر در قبایل محدودی در افریقا (آنهم به صورت مخفیانه) به ندرت می‌توان این نوع برده داری را یافت. لذا روی سخن ما آن نوع برده داری است که برده به صورت اختیاری خود را بنده برده دار می‌کند.

در آغاز از نگاه ادیان ابراهیمی و خاصه اسلام برده داری بعنون امری مشروع و مجاز برسمیت شناخته نشده است. اما در عمل در مبان پیروان این ادیان جاری بود و شخص می توانست بنده خدا و درعین حال بنده کس دیگری هم باشد.البته حقوق و آزادی های انسان در این ادیان طبق چارچوب دین به رسمیت شناخته شده است اما با کیاست و حتی سوء استفاده برخی حاکمان دین، امکان برده داری به بهانه بنده نواری وجود دارد.

شگرد اصلی این حاکمان نابغه ما، تغییر نوع برده داری است. آنها نیک میدانند که برده داری اقتصادی در ایران با اتمام دوران ارباب و رعیتی به پایان رسیده است. به همین دلیل در مدل جدید برده داری، فکر برده ها را به گرو گرفته اند. این حکام بی انصاف، به بهانه اخذ نمایندگی اصلی دین خدا از بارگاه حق تعالی، خود را اندیشه برتر و صاحب جان و مال مردم می دانند. آنها به اجبار تبعیت از ولایت مطلقه را برای مردم الزامی کرده اند تا جایی که التزام به این ولایت خودساخته، برای سبزی فروش هم ضروری است. با این ادعای برخاسته از تصرف در دین خدا و به همین راحتی مردمان بیچاره را به بهانه بندگی خداوند، برده خود کرده اند. مردمی که چهل و اندی سال پیش برای پایان برده گی به خیابان ها ریختند و آزادی را به بهای خون پاک شان خریدند، حالا برده گی را به صورتی دیگر و کاملا به روز شده با تمام وجود احساس می کنند.

اوج درد اینجاست که طبق قانون قرار بود برده گان حقوقی معین و مسلم داشته باشند. حقوقی که پشت دیوار استبداد ماندند و عدم حاکمیت قانون در گذر زمان بر آنها غبار فراموشی پوشانده است.

شاید برده بودن ملت آزاده ای مثل ایران، به مذاق خیلی ها خوش نیاید اما برده گی ما حقیقت تلخی است که برخی به بهانه بندگی خدا به مردمان این مرز و بوم دیکته کرده اند.

با اندکی تأمل به راحتی می توان دریافت که امروز دوقطبی برده و برده دار در این مملکت خزان زده ، دستور کار اصلی است. دموکراسی و انتخابات نیز کاملا در راستای تأمین این تقسیم بندی نامشروع، مهندسی می شود. فیلترینگ نامزدها و نظارت خودسرانه استصوابی تنها نمونه های مشهودی از صوری بودن دموکراسی است.

این گونه است که علی رغم صورت درست مسئله ، برده داری به فجیع ترین شکل ممکن آن هم در هزاره سوم در سرزمینی با تمدن چندهزارساله قد علم می‌کند بی آنکه آب از آسیابی تکان بخورد.

و سرانجام برخی با اتکا به دین خداوند، بنده گانش را برده خود کرده اند و این برده گان بنده های رند خداوند ، نیک می دانند که جرمی جز تمکین به بنده گی معبودشان نداشته اند.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.