سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » طفل بیداری به مکر و فوت و فن خوابانده شد...

طفل بیداری به مکر و فوت و فن خوابانده شد

چکیده : مهندس موسوی و دکتر رهنورد و جناب کروبی همچنان در حصرند و احمدی نژاد که بازیچه دستان حاکمیت بود در تشخیص مصلحت، مصلحتها را تشخیص می‌دهد! و روزانه با آزادی کامل نطق می‌کند و مصاحبه می‌کند و پیام تبریک می‌فرستد و نامه نگاری می‌کند، حیرانی یعنی اینکه با این اوضاع که هنوز هم مرغ یک پا دارد، دعوت به انتخابات را کلید می‌زنند و داغتر از خود حاکمیت و اصولگراها تنور را داغ می‌کنند....


علیرضا کفایی

پویش اصلی اصلاح طلبی در چرخه سیاسی ایران از سال ۸۸ به این سو به تدریج دستخوش تعامل با حاکمیت شده و در مواقعی اساس آن فراموش و صرفاً به مثابه پروژه ای که وظیفه دارد افرادی خاص را به نان و نوایی برساند تبدیل شده است، گاهی هم بطور کلی از کارکرد اصلی خود خارج و فراموش شده است.

روزهایی که اکنون می گذرد و عده ای با تعاریفی خاص قصد دارند فضایی مهیا کنند تا اصلاحطلبان را کانالیزه کرده و بسوی انتخابات سوق دهند هنوز نتوانسته‌اند پاسخی برای وعده هایی که به مطالبات در چند انتخابات گذشته داده شد را منطقی و قابل قبول بیان کنند، آقای روحانی خطا کرد و در برخی موارد عامدانه ره خطا پیمود، بی توجه به خواست و مسیر رای مردم بود، مجلس و فراکسیون امید هرچند انتطاری از آنها نبوده و نیست ولی حاصل رایی بودند که با تلاش اصلاحطلبان راهی مجلس شدند و عملکرد مثبتی ندارند الا چند نفر.

حصر برقرار است، وضعیت دشوار معیشتی ادامه دارد، وزیران روحانی در مظان اتهامند، موارد بسیاری است که باید پاسخ داد که همه در سایه برهه حساس کنونی و خطر جنگ و تحریمهای فلج کننده توجیه می شود و خوب می دانیم که این برهه حساس! هیچگاه پایان نمی پذیرد، لذا لازم است که اصلاحطلبان خیر و یا شر ورود به منزل قدرت و حضور در حاکمیت را چند صباحی وا گذارد و به بازسازی فکری و پیگیری آنچه که موضوع اصلاحات است بپردازد؛ نه در حاکمیت بلکه در متن جامعه و مردم.

مهندس موسوی و دکتر رهنورد و جناب کروبی همچنان در حصرند و احمدی نژاد که بازیچه دستان حاکمیت بود در تشخیص مصلحت، مصلحتها را تشخیص می‌دهد! و روزانه با آزادی کامل نطق می‌کند و مصاحبه می‌کند و پیام تبریک می‌فرستد و نامه نگاری می‌کند، حیرانی یعنی اینکه با این اوضاع که هنوز هم مرغ یک پا دارد، دعوت به انتخابات را کلید می‌زنند و داغتر از خود حاکمیت و اصولگراها تنور را داغ می‌کنند.

با کدام منطق و با چه توجیهی رضایت می‌دهند که حصر برقرار باشد و نظارت استصوابی نه تنها تکانی نخورد که حلقه را نیز تنگتر می‌کند و شورای سیاستگذاری دو آتیشه به پیش می‌راند!؟

با هزاران دروغ و کلک و فوت و فن همه را در خواب کرده‌اند و بگیر و ببندها فزونی یافته و کار ما شده بیانیه و مقاله و مصاحبه و انتخابات! غیرت سیاسی هم داشته باشید بد نیست!

گیریم که مجلس را از آن خود کردید، ریاست جمهوری هم تقدیم شد، که امکان ندارد بشود آنچه که شما می‌خواهید! آخرالامر چه را اصلاح می‌کنید؟ حتم بدانید که تا این شرایط و اوضاع و احوال است به هر جا برسید نهایت آن می‌شود ذبح اصلاحات که کسی دیگر جرات هم نکند نام اصلاح‌طلبی بر خود بگذارد.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.