بدترین زخم دوران؛ شیئی کردن آرمانی اصیل

چکیده : اگر مخاطب این نامه مثلا عضوی، نهادی از جامعه مدنی یا فردی قربانی نظام قضایی آمریکا بود قضیه فرق می‌کرد اما نوشتن نامه به رییس جمهوری که خود نمادی از نژاد پرستی و دو دسته کردن مردم است و تنها چیزی که برایش مهم نیست حقوق بشر است، تراژیک‌تر از قتل ستار بهشتی است....

مجتبی نجفی

گوهر عشقی مادر داغدیده ستار بهشتی است که هفت سال پیش زیر شکنجه جان داد. پرونده ای که مثل خیلی از پرونده های دیگر فرجامی نداشت و به بایگانی سپرده شد. ستار بهشتی زیر ضربات بیرحمانه شکنجه گری جان داد که معلوم نیست عذاب وجدان دارد یا نه چون لازمه عذاب وجدان، داشتن وجدان است.

ظلم به ستار بهشتی آنقدر فجیع بود که احساسات خیلی ها را به درد آورد. نامه‌ای منتسب به این مادر مظلوم، خطاب به ترامپ نوشته شده است. از ترامپ خواسته است روز قتل ستار بهشتی را روز دوستی ایران و امریکا بنامد. کثافتِ سیاست، جایی است که از احساسات پاک مادرانه یک قربانی ظلم، به بدترین شکل ممکن استفاده شود. شاید منتقدان این متن بگویند یعنی خود مادر ستار این نامه را ننوشته؟ من می‌گویم بله خود او این نامه را ننوشته. شاید بگویند نگارش نامه بدون اجازه او بوده؟ من می‌گویم نه با اجازه او بوده.

ولی این مجوز، هیچ چیز از دنائت کسانی که او را ترغیب به صدور مجوز چنین نامه ای کرده اند کم نمی‌کند. اگر مخاطب این نامه مثلا عضوی، نهادی از جامعه مدنی یا فردی قربانی نظام قضایی آمریکا بود قضیه فرق می‌کرد اما نوشتن نامه به رییس جمهوری که خود نمادی از نژاد پرستی و دو دسته کردن مردم است و تنها چیزی که برایش مهم نیست حقوق بشر است، تراژیک‌تر از قتل ستار بهشتی است.

گوهر عشقی، داغدیده است. جان تنها پسر و عزیزش را گرفته‌اند. فریاد و اعتراض، حق اوست. اما حق کسانی نیست که این زن مظلوم را ابزار بازی کثیف سیاست کرده‌اند. آنها با این کارهایشان، به حقانیت این مادر و فرزندش ضربه زده اند. معتقدم طیفی از مخالفان جمهوری اسلامی، شبیه جمهوری اسلامی هستند حتی بدتر و بسیار بدتر.

این قاعده که “گاهی شبیه آنچه می‌شوی که از آن فرار می کنی” قاعده عجیبی نیست. کسانی که این مادر داغدیده را ترغیب کرده اند به نوشتن چنین نامه ای، بیرون از این قاعده خطرناک نیستند.

شما اگر برانداز هم باشید می توانید اخلاقی باشید. می‌توانید اصالت داشته باشید. اما مادری داغدیده را بازار منویات خود کردن، چه فرقی دارد با رفتار کسانی که در قدرت هستند و به اخلاق پایبند نیستند؟

حقوق انسانها آنقدر ارزشمند است که پایمال و لجن مال سیاست نشود. اینکه “حقوق بشر” به جای اصالتش به صنعت و نردبان قدرت تبدیل شود تلخ‌ترین واقعیتی است که در این دو دهه کم ندیده‌ام.

شما با نوشتن این نامه از زبان مادر ستار، بیشتر از هر کس، کسانی را در داخل ایران خوشحال کرده اید که دوست دارند مبارزه برای حقوق انسانها از یک مبارزه اصیل و مردمی به صنعت و حرفه ای تبدیل شود که یک آرمان والای بشری و یک شور عمومی را به “شی” تبدیل می‌کند. “شی وارگی” بهترین آرمانها، بدترین زخم دوران است.