پاسخی به وعده تکراری برای انتشار اسناد جنگ/ نگارش تاریخ جنگ را نباید به نظامیان سپرد

چکیده :۳۰سال از پایان جنگ گذشته است، حدود ۴۰ سال از آغاز جنگ گذشته و هنوز ما درگیریم. یعنی من به‌عنوان یک پژوهشگر نامه می‌زنم به بنیاد شهید و نمی‌توانم آمار شهدای یک عملیات را بگیرم و رجوع می‌کنم به منابعی که دوستان کار کرده‌اند و هر کدامشان یک آمار داده‌اند. چرا آمارها به‌راحتی اعلام...

شیرعلی نیا، پژوهشگر تاریخ جنگ:

به گفته ئیس سازمان موزه‌ انقلاب و دفاع مقدس سال ۹۴ باید اسناد مربوط به جنگ منتشر می شده است.

با ادبیات مشهور به ادبیات پادگانی نمی‌توان بحث‌های ‌تاریخی و علمی را مدیریت کرد.

محققان مستقل، ناظران مردمی‌ و افکارعمومی نگران یک‌سویه شدن روایت‌های جنگ توسط نهادهای خاص هستند در حالی‌که دوستان درباره‌ تحریف ابراز نگرانی می‌کنند.

۳۰سال از پایان جنگ گذشته است، حدود ۴۰ سال از آغاز جنگ گذشته و هنوز ما درگیریم. یعنی من به‌عنوان یک پژوهشگر نامه می‌زنم به بنیاد شهید و نمی‌توانم آمار شهدای یک عملیات را بگیرم و رجوع می‌کنم به منابعی که دوستان کار کرده‌اند و هر کدامشان یک آمار داده‌اند. چرا آمارها به‌راحتی اعلام نمی‌شود؟

جالب است اغلب کتاب‌های اطلس که اطلاعات عملیات‌ها را ‌منتشر کرده، آمار تلفات دشمن را با قاطعیت اعلام کرده‌اند. این نشان می‌دهد بحث کمی فراتر از این است که واقعاً آماری نداریم، یعنی در بسیاری از موارد آمار هست.

ما به فرماندهانی که در طریق‌القدس حدود ۲۰۰ شهید در هر محور داده بودند و تن و بدنشان می‌لرزید که مسئولیت‌ پذیرفتن سخت است و بعد رفتند پیش امام، افتخار می‌کنیم. ولی سؤال هم می‌کنیم که آیا ممکن است این ارزش‌ها جاهایی کم‌رنگ شده باشد؟

تاریخ، بررسی بی‌رحمانه گذشته است و کسی که برای یک واقعه شهید داده و عزیزانش را از دست داده است، هیچ‌گاه نمی‌تواند بی‌رحمانه قضاوت کند.

ما در بسیاری از منابع می‌بینیم که از ارتش ایراد می‌گیرند که چون به‌عنوان نیروی اول جنگ بود که چرا شما موفق نبودید؟آمار شهدای ما در سال ۶۷ ۲۱ هزار و ۲۳۰ نفر است؛ یعنی ما در شروع جنگ با آن همه غافلگیری حدود ۱۲ هزار شهید می‌دهیم و در پایان جنگ با دو تا نیروی مسلح بزرگ و هفت سال تجربه‌ جنگی، نه تنها درصد بیشتری شهید می‌دهیم که خیلی مناطق را هم با سرعت از دست می‌دهیم.

ایرناپلاس