فیلمی بدون کینه

چکیده :فیلم آشغال های دوست داشتنی را دوست دارم چون از معدود فیلم‌هایی است که در این سالها درباره حوادث دهه شصت ساخته‌شده، البته منظورم فیلم‌هایی است که بدون کینه سعی در روایت آن سالها دارد نه همچون فیلم‌هایی که هرکس را که در اردوگاه مخالف جمهوری اسلامی بوده، خبیث و خائن نشان...

ژیلا بنی یعقوب:

فیلم آشغال های دوست داشتنی را دوست دارم چون از معدود فیلم‌هایی است که در این سالها درباره حوادث دهه شصت ساخته‌شده، البته منظورم فیلم‌هایی است که بدون کینه سعی در روایت آن سالها دارد نه همچون فیلم‌هایی که هرکس را که در اردوگاه مخالف جمهوری اسلامی بوده، خبیث و خائن نشان می‌دهد.

‏شاید تنها فیلمی باشد که با حذف‌شده‌های این سالها همدلی می‌کند و آن‌ها را نیز عاشق می‌داند.حذف شده هایی که امروز هیچ نشانی از آن‌ها نه روی طاقچه ها است و نه هیچ جای دیگر و فیلم مدام جای خالی آن‌ها را توی صورتت می‌زند و انگار یک‌چیزی ته گلویت را می‌فشارد.

‏این فیلم هیچ‌چیز هم که نداشته باشد همین‌که جای خالی برخی قاب‌ها را به تو یادآوری می‌کند، کار ارزشمندی است، هرچند که احتمالاً سانسور اجازه نده همه قاب‌های حذف‌شده را روی طاقچه مادر بگذارد.

فیلم آشغال‌های دوست‌داشتنی را دوست دارم؛ شاید چون یکی از دو فیلمی است که بدون کینه به جنبش سبز پرداخته،هرچند نه آن‌چنان‌که قبل از تماشای فیلم تصور می‌کردم اما همین‌قدر هم برایم غنیمت است.