عجب بساطی!

چکیده :احمد زید آبادی در هر نقطه‌ای از این دنیا وقتی وزیر خارجۀ یک کشور در بارۀ موضوعی بین‌المللی اظهار نظر می‌کند، نظر او در همۀ محافل داخلی و خارجی، موضع رسمی آن کشورتلقی می‌شود. در کشور ما اما هر گاه وزیر خارجه در بارۀ موضوعی در حوزۀ سیاست خارجی اظهار نظر می‌کند، افراد و نهادهایی...

احمد زید آبادی

در هر نقطه‌ای از این دنیا وقتی وزیر خارجۀ یک کشور در بارۀ موضوعی بین‌المللی اظهار نظر می‌کند، نظر او در همۀ محافل داخلی و خارجی، موضع رسمی آن کشورتلقی می‌شود.

در کشور ما اما هر گاه وزیر خارجه در بارۀ موضوعی در حوزۀ سیاست خارجی اظهار نظر می‌کند، افراد و نهادهایی از داخلِ خود حکومت، نه فقط نظر او را به عنوان موضع رسمی کشور به رسمیت نمی‌شناسند بلکه او را به “تحریف” موضع رسمی کشور متهم و آن را محکوم می‌کنند!

با این حساب، کشورهای دیگر، نظرات و مواضع چنین وزیر خارجه‌ای را چرا باید جدی بگیرند؟

آیا این رفتار هم جلوه‌ای از همان سخن محمد جواد ظریف است که گفت: “ما خودمان انتخاب کردیم که جور دیگری زندگی کنیم”؟
این “جور دیگر” چه بساطی شده است!