سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » صبوری رهبر مقابل فریاد علیه روحانی؛ این که هنر نیست!...

صبوری رهبر مقابل فریاد علیه روحانی؛ این که هنر نیست!

چکیده :شهروندان در بیت رهبری خودی و غیر خودی هستند، عدالت نیز در انجا یک بام و دو هواست، هرکسی را به آن بیت راه نمی‌دهند، سالهاست صاحب آن بیت گزینشی مردم را که بر آنان حکومت می کند را دیده است، گزینشی سخنانشان را شنیده است و حتی گزینشی در مقابلش فریاد زده اند و این با آن چیزی که علی(ع) توصیه کرده فرسنگها فاصله...


نرگس مستوفی:

روز گذشته پدر شهید احمدی روشن، در مراسم بیت رهبری که به مناسبت میلاد پیامبر اکرم برگزار شده بود، در مقابل رهبری و میهمانان حاضر داد و فریاد کرده است.

نخست این خبر به این شکل منتشر شد که وی از حسن روحانی عصبانی بوده و “ابوذر وار” به دلیل مسائل هسته ای بر سر رئیس جمهور فریاد زده است. اما پس از ساعاتی عده‌ای دیگر گفتند که پدر شهید احمدی روشن در پارکینگ توسط پاسداران بیت معطل شده و این موضوع وی را عصبانی کرده و به همین دلیل در مقابل رهبری فریاد کشیده است.

فارغ از آنکه دلیل داد وفریاد چه بوده است، اصول گرایان منتشر کننده این خبر در یک موضوع متفق القول بودند و آن لبخند رهبری و صبر وی در مقابل این فریاد ها بوده است و البته در یک موضوع نیز با یکدیگر اختلاف داشتند. بسیاری از آنان معتقد بودند که این رفتار خلاف ادب بوده و نباید این فرد به هر دلیلی صدای خود را در مقابل رهبری بلند می‌کرده است و این رفتار حرمت شکنی در مقابل رهبری و میهمانانش بوده است.

جمهوری اسلامی مدعی است که وارث حکومت علی(ع) است و چهل سال است که می گوید این حکومت می خواهد عدل علی(ع) را حاکم کند و بر همان سیره عمل کند. علی (ع) در نهج البلاغه خطاب به مالک می نویسد: “پاک و آراسته نیست امتی که در آن امت، زیردست نتواند بدون‌ لکنت زبان حق خود را از قوی دست‌ بستاند. پس تحمل نمای، درشتگویی یا عجز آن‌ها را در سخن گفتن. و تنگ حوصلگی و خودپسندی را از خود دور ساز تا خداوند درهای رحمتش را به روی تو بگشاید و ثواب طاعتش را به تو عنایت فرماید.”

اگر واقعا این حکومت همان طور که مدعی است وامدار علی (ع) است پس چطور در مقابل فریادهای غلط یا درست مردی در مراسم رهبری این چنین از لبخند رهبری سخن گفته می شود و یا گله از حرمت شکنی مراسم او می کنند.

نزدیک به سی سال است که آیت الله خامنه ای رهبر این نظام است، چند بار تاکنون فردی توانسته است تا در مقابل او حضور یابد و فریاد بزند؟ پدر احمدی روشن، چون پدر یک شهید هسته ای است و امروز نیز بنا بر مخالفت با سیاست های هسته ای حسن روحانی است امکان می‌یابد تا در مقابل رهبری حضور یابد و فریادهایش با لبخند مواجه شود، اما چند نفر دیگر از شهروندان این کشور توانسته اند در مقابل رهبری فریاد بزنند و خواسته هایشان را بیان کنند؟

تا کنون چند کارگر؛ معلم، فعال سیاسی و دانشجویی، روزنامه نگار و…. در مقابل رهبری حضور یافته و فریاد زده اند؟ حتی فریاد هم نه؛ بغض فرو خفته‌ی این سالها، ظلم‌های رفته، بی عدالتی های موجود، ندانم کاری‌ها و اشتباهات رهبری را توانسته‌اند حداقل در مقابلش زمزمه کنند؟

اینکه فردی در مقابل رهبری از روحانی، ظریف، خاتمی، موسوی، کروبی و منتقدین رهبری بد بگوید و حتی فریاد بزند که هنر نشد، مهم آن روزی است که دیگران بتوانند در مقابل رهبری، اشتباهات و ایرادات او را فریاد بزنند و پس از آن در امان بمانند.

شاید البته طی این سالها چند دانشجو توانسته باشند از تمام سدهای موجود در بیت رهبری عبور کنند و در قالب نامه‌ای چند انتقاد را بیان کنند، اما این امر فراگیر نبوده و مهم تر آنکه طی این سالها چه بسیار افرادی که به رهبری نامه انتقاد آمیز نوشتند و سر از سلول های انفرادی در آوردند وبه اتهام توهین به رهبری احکام چند ساله‌ی زندان گرفتند.

شهروندان در بیت رهبری خودی و غیر خودی هستند، عدالت نیز در انجا یک بام و دو هواست، هرکسی را به آن بیت راه نمی‌دهند، سالهاست صاحب آن بیت گزینشی مردم را که بر آنان حکومت می کند را دیده است، گزینشی سخنانشان را شنیده است و حتی گزینشی در مقابلش فریاد زده اند و این با آن چیزی که علی(ع) توصیه کرده فرسنگها فاصله دارد.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.