برای نرگس خانم

چکیده :به خدا اینجا و آنجا توفیر بزرگی هم ندارد. آنجا دست کم وجدان آدمی آرام است؛ اما اینجا مثل مرغ سرکنده اما دست و بال بسته، خود را به این سو و آن سو می‌زنیم و چهره به خون دل رنگین می‌داریم که مبادا کسی گمان کند حال‌مان عالی نیست! با این همه ما حال‌مان عالی است تو هم سعی کن حال‌ات عالی...

احمد زیدآبادی

مدت‌هاست در پی نوشتن مطلبی برای نرگس خانم محمدی هستم که نه از جنس تکرار باشد؛ نه از نوع زاری و دلسوزی، نه از سر خواهش و تمنا و نه به رنگ تعریف وتمجیدهای مرسوم از زندانیان سیاسی؛ اما نمی‌یابم!

حال که او بار دیگر در بیمارستان بستری شده است؛ فقط می توانم بگویم؛ نرگس خانم! ما هر لحظه به یادت هستیم؛ برایت دعا می‌کنیم و سلامتی‌ات را از خداوند خواستاریم.

به خدا اینجا و آنجا توفیر بزرگی هم ندارد. آنجا دست کم وجدان آدمی آرام است؛ اما اینجا مثل مرغ سرکنده اما دست و بال بسته، خود را به این سو و آن سو می‌زنیم و چهره به خون دل رنگین می‌داریم که مبادا کسی گمان کند حال‌مان عالی نیست! با این همه ما حال‌مان عالی است تو هم سعی کن حال‌ات عالی باشد.