وزیر خارجه فرانسه: تحریم ایران به آرامش منطقه کمک نمیکند
چکیده :تحریمهایی که قرار است علیه ایران به جریان افتد مشوق گفتگو نخواهد بود، برعکس، این تحریمها موقعیت و اهمیت محافظهکاران در حکومت ایران را تقویت و موضع پرزیدنت روحانی را که طرفدار مذاکره است، تضعیف خواهد...
ژان-ایو لودریان، وزیر خارجه فرانسه، بار دیگر بازگشت تحریمهای هستهای آمریکا علیه ایران را مورد انتقاد قرار داده و آن را باعث تشدید ناآرامی در منطقه دانسته است.
لودریان در گفتگو با یک ایستگاه رادیویی فرانسه گفته است که “تحریمهایی که قرار است علیه ایران به جریان افتد مشوق گفتگو نخواهد بود، برعکس، این تحریمها موقعیت و اهمیت محافظهکاران در حکومت ایران را تقویت و موضع پرزیدنت روحانی را که طرفدار مذاکره است، تضعیف خواهد کرد.”
دو هتفه پیش، دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، گفت که توافق هستهای ایران و قدرتهای جهانی – برجام – مانع از دستیابی جمهوری اسلامی به جنگافزار هستهای در بلند مدت نمیشود و همچنین، در آن هیچ اقدامی برای جلوگیری از اقدامات نامطلوب داخلی و خارجی حکومت ایران پیش بینی نشده است. وی گفت که به دلیل نواقص برجام، از این توافق خارج می شود.
همچنین، روز جمعه گذشته، مایک پومپئو، وزیر خارجه آمریکا، در توجیه سیاست آمریکا در مورد ایران، گفت که حکومت ایران پس لغو تحریمهای هستهای و دسترسی حکومت به منابع مالی، این منابع را به جای تامین نیازهای مردم ایران، برای، به گفته او، برای ایجاد بیثباتی در منطقه، دنبال کردن برنامه تسلیحات موشکی، کمک به گروههای تروریستی و حکومتهای سرکوبگر و تهدید کشورهای همسایه به کار گرفته است.
پمپئو فهرستی از پیشنهادهای آمریکا به ایران برای بهبود روابط و لغو تحریم را ارائه داد و ضمن هشدار در این مورد که اگر جمهوری اسلامی رفتار خود را تغییر ندهد، آمریکا “شدیدترین تحریم تاریخ” را علیه ایران به کار خواهد گرفت گفت: “اگر ایران تغییراتی بنیادین در سیاستهایش اعمال کند آماده لغو همه تحریمها و کمک به مردم ایران در بازگشت به جامعه جهانی هستیم.” او از سایر کشورهای جهان خواست تا برای دستیابی به این هدف، با آمریکا “همصدا” شوند.
به اعتقاد مقامات آمریکایی، تحریم ایران باعث می شود حکومت این کشور از منابع مالی لازم برای دنبال کردن سیاستهای خود محروم شود.
برخلاف آمریکا، سایر کشورهای غربی عضو برجام، شامل آلمان، بریتانیا و فرانسه همراه با اتحادیه اروپا، بر حفظ این توافق تاکید داشتهاند و گفتهاند که میتوان در مورد “نگرانیهای” ایالات متحده و غرب در مورد سیاستهای جمهوری اسلامی، با حکومت ایران گفتگو کرد.
در مقابل، مقامات آمریکایی فشار اقتصادی بر ایران را برای محروم کردن حکومت این کشور از منابع مالی لازم جهت دنبال کردن برنامههای خود و وادار کردن آن به مذاکره لازم دانسته اند.
