سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » اصرار بر روایت یک طرفه از وقایع ۸۸ تا کِی؟...

اصرار بر روایت یک طرفه از وقایع ۸۸ تا کِی؟

چکیده :اگر سال ۸۸ هیئتی بی طرف بدون هیچ پیش‌شرط اعتراضات را می‌شنید و بعد از بررسی تصمیم می‌گرفت و به اطلاع ملت می‌رساند، دیگر معترضان نمی‌توانستند به آن هیئت اعتراض کنند و در صورت اعتراض مجدد، ناقض عهد و توافق شمرده می‌شدند و از جانب مردم طرد می‌گشتند و اگر اعتراضاتشان وارد یا در نتیجه نهایی تأثیر گذار نبود، سلامت انتخابات حداکثر با تغییراتی در آراء اعلام می‌شد و غائله ختم می‌گردید....


حجت‌الاسلام والمسلمین احمد حیدری:

هفت سال از حصر یاران محبوب امام؛ نظام و مردم می‌گذرد. در طول این مدّت شاهد روایت یک طرفه اتفاقات ۸۸ بوده‌ایم و اخیرا نیز بسیج صدا و سیما با مستند «خارج از دیـد» و رئیس سابق ستاد مشترک نیروهای مسلح سردارفیروزآبادی در مصاحبه با خبرگزاری فارس به تداوم روایت یک طرفه همت کردند. روایت کنندگان یک طرفه وقایع ۸۸ به حاکمیت سنت‌های تغییرناپذیر خداوند بر جهان باور ندارند و فکر می‌کنند با این رویه و با بوق‌های تبلیغاتی می‌توان حقیقت را برای همیشه پوشاند و باطل را حق جلوه داد! با روایت یک طرفه شاید بتوان کوتاه مدت حقیقتی را پوشاند و آن را باطل جلوه داد و باطلی را حق نمایاند ولی هیچ حقیقتی را نمی‌توان برای همیشه از اوج به زیر کشید و هیچ باطلی را نمی‌توان بالا برد.

از سال ۸۸ تا به حال معترضان عنوان «فتنه‌گر» گرفته و بارها سخن از مرگ «فتنه ۸۸» رفته و و پیوسته علیه آنان سخن‌رانده‌اند ولی حتی خود گویندگان هم قانع نشده‌اند چه رسد به شنوندگان! و تا زمانی که روایت واقعه دو طرفه نقل نشود و مردم امکان قضاوت آزاد و بی‌طرفانه نیابند، به اطمینان از واقعیت نمی‌رسند و مسأله حل نمی‌گردد هم چنان که مدتی است صبح و شام جریان احمدی نژاد را یک طرفه «انحرافی» و بعضی سرانش را دادگاهی و محکوم کرده‌اند و از حضور در صحنه انتخابات منع نموده‌اند ولی علی‌رغم این اقدامات، جایگاه اجتماعی آنها از بین نرفته است و فقط زمانی این جریان طرد می‌شود که در داوری مردمی و در یک دادگاه ملی مثل صحنه انتخابات حاضر شوند و مخالفان هر چه از آنان دارند، مطرح کنند و آنان هم تمامی دفاع خود را ابراز نمایند؛ آن زمان داوری نهایی مردم برای همیشه در مورد آنان صورت خواهد گرفت.

انتخابات سال ۸۸ به حقیقت حماسه ملی بود که با رفتارهای غلط به شکست ملی تبدیل شد. اولا با یک‌دست شدن اجرا و نظارت از همان ابتدا اطمینان به سلامت انتخابات خدشه دار شد؛ ثانیا داور مسابقه بر خلاف اصل پذیرفته شده و بین المللی «بی طرفی داور»، به نفع یک طرفه مسابقه وارد گود رقابت شد؛ ثالثا یکی از طرف‌های مسابقه همه اصول اخلاقی و قانونی مسابقه را زیر پا نهاد و مرتکب خلاف شرع و ظلم شد ولی نه تنها مورد اعتراض واقع نشد که تشویق گشت؛ رابعا بعد از مسابقه اعتراض یک طرف به تخلف‌های گسترده شنیده نشد و از معترضان خواستند:

۱٫ داوری داورانی که اصل بی طرفی را نقض کرده‌اند، بپذیرند؛

۲٫ با توجه به فاصله زیاد رأی فرد پیروز اعلام شده با نفر بعد، در سلامت کلی مسابقه تشکیک نکنند و آن را مسلّم بدانند و فقط به بالا و پایین شدن آراء رضایت دهند؛

۳٫ تقاضای داوری هیئت بی‌طرف، با این ادعا که تعیین این هیئت بدعت است، ردّ شد در حالی که آن انتخابات معضلی شده بود و باید به حکم قانون اساسی با سرانگشت تدبیر رهبر حل می‌شد و قبل از آن هم در زمان امام مشابه این جریان در انتخابات مجلس سوم اتفاق افتاده و معضل شده بود و بنیانگذار انقلاب با تعیین هیئتی به حل اختلاف شورای نگهبان و وزارت کشور اقدام کرده بود.

اگر سال ۸۸ هیئتی بی طرف بدون هیچ پیش‌شرط اعتراضات را می‌شنید و بعد از بررسی تصمیم می‌گرفت و به اطلاع ملت می‌رساند، دیگر معترضان نمی‌توانستند به آن هیئت اعتراض کنند و در صورت اعتراض مجدد، ناقض عهد و توافق شمرده می‌شدند و از جانب مردم طرد می‌گشتند و اگر اعتراضاتشان وارد یا در نتیجه نهایی تأثیر گذار نبود، سلامت انتخابات حداکثر با تغییراتی در آراء اعلام می‌شد و غائله ختم می‌گردید.

در هر حال این غائله به وقت تدبیر نشد و بعد از آن هم سعی شد با روایت یک طرفه واقعه، ذهن جامعه را قانع کنند که تا به حال ناکام بوده‌اند ولی متأسفانه همچنان بر این رویه ناصواب پای می‌فشارند. البته همچنان که بارها از طرف محصوران و همفکرانشان اعلام شده، اعتراضات ۸۸ در ۹۲ شنیده شد و به بارنشست و دیگر آنان خواسته‌ای ندارند ولی چنانچه حاکمیت بخواهد واقعیت ۸۸ روشن شده و روح جامعه قانع کردد، جز پایان دادن به حصر و روایت دو طرفه و جامع واقعه، راهی ندارد. بدان امید.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.