آقای دولت آبادی غبارها خوابیده، کمتر دروغ بگویید
چکیده :چیزی به ۹ دی نمانده است، همان روزی که ابوالفضل قدیانی روز نکبت دینی خواندش. همان روزی که به قول دادستان تهران روز بیعت مردم با انقلاب اسلامی بود، اما به راستی کدام مردم، همان ها که کتک خوردند؟ به کهریزک رفتند؟ روزگار را در اوین سپری کردند؟ همانها که در خاک خفتند؟ یا آنها که با اتوبوس آمدند و محسور دروغ شما شدند؟ روز پیمان با انقلاب و آرمانهایش ۲۵ خرداد بود، همان روز که مردم پای آرمانهایی که انقلاب کردند ایستادند، همان روز که با سکوت جلوی انحراف را گرفتند، همان روز که نشان دادند میزان رای ملت است، همان روز که بصیرت واقعی در دستان مردمی بود که پلاکارد دروغ ممنون حمل...
کلمه – گروه خبر: عباس جعفری دولت آبادی دادستان تهران در جلسه شورای معاونان دادسرای تهران مدعی شد که در سال ۸۸ عدهای به بهانه تقلب در انتخابات به خیابان آمدند، اموال عمومی را آتش زدند و با نظام اسلامی مقابله کردند. او همچنین مدعی شد که حمایت دشمنان جمهوری اسلامی از این گونه اقدامات، نشان داد که عوامل جریان فتنه همگام با اهداف دشمنان اقدام کرده بودند.
دولت آبادی همچنین در این اظهارات نهم دی ماه را حماسه خواهند و از تمامی کسانی که در این حماسه بار دیگر با جمهوری اسلامی پیمان بستند، به نیکی یاد کرد و با تقدیر از آنان، جمهوری اسلامی را نظامی دانست که در برابر هجمهها و فتنههایی چون فتنه ۱۳۸۸ سربلند بیرون آمده و اقتدار خود را به خوبی به نمایش گذاشته است.
به گزارش کلمه، این روزها که غبارها کنار رفته، همه خود واقعیشان را نشان دادهاند، رییس جمهوری که نظرش به نظر رهبری نزدیک بوده، دروغگو و مجنون خوانده میشود، تکرار این دروغ ها چه معنایی دارد؟
مسوولان قضایی، نیروهای امنیتی و جریان های وابسته به اقتدارگرایان بارها و بارها این دروغها را تکرار کردهاند، دروغهایی بدون پشتوانه و سند. آنها میگویند معترضین به انتخابات خرداد ۸۸ اموال عمومی را آتش زدند، در حالیکه این نیروهای امنیتی و سرکوب گر بودند که راه پیمایی سکوت مردم را بخون آغشته کردند. مردم نه اتوبوسی آتش زدند و نه بانکی غارت کردند، اما همگی به یاد دارند و به چشم دیدند، آنهایی که باتوم به دست داشتند چطور شیشهی مغازهها را خورد کردند، چطور مردم را کتک زدند، چطور کشان کشان معترضان خاموش را بردند.
هنوز داغ کهریزک زنده است و هنوز مقامات مسوول زیادی در این باره صحبت میکنند و پرده از جنایات رخ داده در آن بازداشتگاه غیر استاندارد بر میدارند.
این روزها نزدیک به سالگرد عاشورای تهران به تاریخ شمسی است؛ داغ عاشورا هنوز کهنه نشده است، هنوز خانواده شهید علی موسوی داغ دارند، هنوز نگین مادر ندارد، هنوز مادرها و پدران زیادی دی ماه را در بهشت زهرا سپری میکنند.
چیزی به ۹ دی نمانده است، همان روزی که ابوالفضل قدیانی روز نکبت دینی خواندش. همان روزی که به قول دادستان تهران روز بیعت مردم با انقلاب اسلامی بود، اما به راستی کدام مردم، همان ها که کتک خوردند؟ به کهریزک رفتند؟ روزگار را در اوین سپری کردند؟ همانها که در خاک خفتند؟ یا آنها که با اتوبوس آمدند و محسور دروغ شما شدند؟ روز پیمان با انقلاب و آرمانهایش ۲۵ خرداد بود، همان روز که مردم پای آرمانهایی که انقلاب کردند ایستادند، همان روز که با سکوت جلوی انحراف را گرفتند، همان روز که نشان دادند میزان رای ملت است، همان روز که بصیرت واقعی در دستان مردمی بود که پلاکارد دروغ ممنون حمل میکردند.
کیست که نداند صدا و سیمای ملی! با تحریف عاشورای تهران و پخش فیلمهای دروغین از آن روز، احساسات مردمی دیندار را تحریک کرد که چه نشستهاید به حسین(ع) توهین شد و پخش نکرد که مردم در خیابانهای تهران نام حسین(ع) را فریاد میزدند.
بهتر است در این روزگار بی غبار، در این روزگار که دروغها آشکار شده است، در این روزگار که محمود احمدی نژاد چون خاری در گلوی قوه قضاییه فرو رفته که نمیتوانند به او دست بزنند، دروغهای این هشت سال را تکرار نکنند.
