شانزده آذر تکرار شد؛ تکثیر شد
چکیده :۱۶ آذر تکرار شد این بار در خوابگاه طرشت و باز تکرار شد، این بار ۲۵ خرداد ۸۸ و باز حرمت دانشگاه و دانشجو نگه داشته نشد. دانشگاه سبز باقی ماند تا رسید به ۱۶ آذر و باز تکرار تمام ۱۶ آذرها، این بار حیله و دغل همراهش شده...
کلمه – نرگس مستوفی: ۱۶ آذر سه دانشجو قربانی ورود نیکسون به ایران شدند. برای نخستین بار نیروهای نظامی و گارد ویژه وارد دانشگاه شدند و سه قطره خون، سه آذر اهورایی در خاک خفتند. نیکسون به ایران میآمد تا پس از کودتای ۲۸ مرداد جزیره ثبات خاورمیانه شکل گیرد و ایران عصر جدیدی را تجربه کند.
سالها گذشت، جزیر ثبات بی ثبات شد، انقلاب مردمی رخ داد، مردم استقلال و آزادی میخواستند، مردم میخواستند دانشگاه، دانشگاه باشد و هیچ نیروی نظامی نتواند پایش را در داخل آن بگذارد، مردم میخواستند هم برای استاد مارکیسیست و هم برای استاد مسلمان، امکان تدریس و بحث وجود داشته باشد، دانشجو فریاد عدالت خواهی سردهد و هیچ خونی ریخته نشود.
انقلاب شد، جنگ شد، دانشجویان راهی جبههها شدند، نمیشد چندان به آزادی فکر کرد، به کرسیهای آزاد اندیشی، به تساهل و مدارا و ….مرزها در خطر بودند. جنگ تمام شد، کم کم تشک های دانشجویی به یاد آوردند قرارشان چه بود.
خیالشان راحت بود که به پشتوانه انقلابی مردمی میتوانند، وعدههای فراموش شده را به دلیل شرایط جنگی احیا کنند. اما قرارها بر قرار نماند. ۱۸ تیر ۷۸ دانشگاه باز شاهد حضور چکمه پوشان است. گویی ۱۶ آذر دیگریست، دانشجویان باید تاوان دوم خرداد ۷۶ و افشای قتلهای زنجیرهای را میدادند. کوی دانشگاه به خون کشیده شد. دانشگاه مستقل، دانشگاه پرسشگر، دانشگاه آزادیخواه تحمل نشد.
۱۶ آذر تکرار شد این بار در خوابگاه طرشت و باز تکرار شد، این بار ۲۵ خرداد ۸۸ و باز حرمت دانشگاه و دانشجو نگه داشته نشد. دانشگاه سبز باقی ماند تا رسید به ۱۶ آذر و باز تکرار تمام ۱۶ آذرها، این بار حیله و دغل همراهش شده بود.
دانشجو ستارهدار شد، دانشجو ستارهدار ماند. میگویند حتی با وجود تغییر دولت نیز دانشجویان ستاره دار شدند نه فقط به دلیل آنکه خود صدای آزادی شدند که حتی به دلیل داشتن بستگان درجه یک متفاوت. مجید دری میگوید ده سال است که دانشگاه نرفته است.
دانشجو در بند شد، دانشجو دربند ماند، ضیا نبوی هنوز در زندان است و ۱۶ آذرها را میشمارد.
۱۶ آذر در یک روز در این سرزمین باقی نماند، ۱۶ آذر تکثیر شد، یک بار در تیر، بار دیگر در خرداد یک بار دیگر در یک ماه دیگر سال. و اما جزیرههای ثبات، مردم جزیره ثبات، نشان دادهاند که امنیت را به قیمت قربانی شدن خود، فرزندانشان و مهم تر از آن آزادی نمیخواهند. ۲۵ خرداد ۸۸ با سکوتشان و خرداد و اردیبهشت ۹۲ و ۹۶ با رایشان این را نشان دادند.













