ماه بیداری از خواب دنیازدگی
چکیده : هر چقدر از معنویت فاصله گرفته شود همانقدر راه حقیقت پیش دیدگان انسان به تیرگی فرو خواهد شد و هدف اصلی خلقت دچار انحراف خواهد گردید. در میان عبادات پس از نماز، روزه جلوه تابناکی دارد و راز این ویژگی را در نتایج آن بایستی جستوجو کرد بازداری نفس از خوردن و آشامیدن و دیگر امور حلال برای خدا فضیلتی به شمار میرود که اهمیت آن بر کسی پوشیده نیست ...
اسماعیل علوی:
فطرت انسان ملهم از «و نفخت فیه من روحی»، مستعد اظهار شیدایی و شیفتگی نسبت به ذات باری تعالی است و در راه عبادت از کسی یا الگویی پیروی نمیکند بلکه به ندای درون خود که از صدف وجودش سرچشمه میگیرد پاسخ میدهد. ماه ضیافت الهی مجالی برای بندگی خالص محسوب می شود تا عبد خدا در رکاب این ماه که مسمی به یکی از اسماء الله است به برکت آن، خطاها و کژ رویهایش بخشوده و در دایره مرحومین قرار گیرد و مصداق این حدیث رسول خدا که فرمودند: «انما سمی الرمضان لانه یرمض الذنوب» گردد. هر چقدر از معنویت فاصله گرفته شود همانقدر راه حقیقت پیش دیدگان انسان به تیرگی فرو خواهد شد و هدف اصلی خلقت دچار انحراف خواهد گردید. در میان عبادات پس از نماز، روزه جلوه تابناکی دارد و راز این ویژگی را در نتایج آن بایستی جستوجو کرد بازداری نفس از خوردن و آشامیدن و دیگر امور حلال برای خدا فضیلتی به شمار میرود که اهمیت آن بر کسی پوشیده نیست.
روزه بخشی از مناسک کلیه ادیان الهی را شکل میدهد و این به دلیل آثار شگرف روزه در بازسازی روح و جان انسان در راستای معنویت طلبی است آنچنانکه تو گویی برای رسیدن به قلههای کمال عبودیت روزه داری شاهراهی است که به سرعت انسان را به مقصد میرساند. با آنچه در برکات روزه ذکر شده سرّ اینکه خداوند ضیافت خاص خود را در این ماه به بندگانش ارزانی داشته آشکار میشود چرا که کدام نعمت والاتر و گرانمایهتر از کسب معنویت و تجلی آن در جان و روح آدمی است. روزه ماه مبارک رمضان تکلیفی خشک و شاق نیست بلکه شرافتی است که خداوند متعال به بندگان نیازمند خود عنایت فرموده و انجام فرایض و مناسک این ماه بویژه درک شبهای قدر توفیقی بس بزرگ و زمینه ساز درک معنویت با تمام وجود است.
ماه مبارک رمضان ماه تمرین بندگی و اخلاص و صحنه پرشور جهاد اکبر است عبادت نیز تلاشی در جهت رسیدن به اوج معنویت و بهدست آوردن آرامش ایمانی با ورود به قرب و جوار حق تعالی است. ماه مبارک رمضان ماه بیداری از خواب پریشان و دنیازدگی است پس تا فرصت باقی و برجاست دعوت صاحب خانه را اجابت کنیم و در میهمانی کریمانهاش شرکت و به لطف و عنایت ربوبی امید بندیم که «الفرص تمرّ مرّ السحاب» فرصتها مانند رفتن ابرها از کف میروند.













