شیرسنگی بختیاری ثبت ملی شد
چکیده :شیرسنگی (بردشیر) استان چهارمحالوبختیاری درفهرست آثار ملی کشور ثبت شد. معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی استان چهارمحالوبختیاری از تکمیل پرونده و ثبت متون تهیه شیرسنگی (بردشیر) بهعنوان یک اثر میراث ناملموس استان چهارمحالوبختیاری توسط شورایعالی ثبت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی وگردشگری خبر داد و گفت: «یکی از آیینهای موجود درفرهنگ بختیاری، قراردادن...
شیرسنگی (بردشیر) استان چهارمحالوبختیاری درفهرست آثار ملی کشور ثبت شد. معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی استان چهارمحالوبختیاری از تکمیل پرونده و ثبت متون تهیه شیرسنگی (بردشیر) بهعنوان یک اثر میراث ناملموس استان چهارمحالوبختیاری توسط شورایعالی ثبت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی وگردشگری خبر داد و گفت: «یکی از آیینهای موجود درفرهنگ بختیاری، قراردادن شیرسنگی (بردشیر) بر مزار چهرههای ماندگار، سرشناس و بنام ایل بود.»
به گزارش شهروند، مصطفی هادیپور با بیان اینکه بردشیر (شیرسنگی) نماد شجاعت، دلاوری، میدانداری و صفات ویژگیهای برجستهای چون هنرمندی در شکار و تیراندازی و جنگ و سوارکاری و… فردی است، گفت: وجود شیرهای سنگی امروز بازمانده فرهنگ غنی و سنت پسندیدهای بود که برقبر جوانان جنگجو و بزرگان و ریشسفیدان ارجمند تندیس هنرمندی و لیاقتهایشان را ایستاده برپا داشتند.
ثبت ملی شاهنامهخوانی بختیاری در فهرست آثار ملی
همچنین درخبری دیگر اعلام شد که آیین شاهنامهخوانی بختیاریها در فهرست آثار ملی کشور به ثبت ملی رسید.
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان چهارمحالوبختیاری از تکمیل پرونده و ثبت مراسم آیینی شاهنامهخوانی درفرهنگ بختیاری بهعنوان یک اثر میراث ناملموس استان چهارمحالوبختیاری توسط شورایعالی ثبت سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خبر داد و گفت: «حماسه بهعنوان یکی از گونههای ادبی دربین اقوام متمدن و صاحب فرهنگ، جایگاه ویژهای دارد و نشانگر بالندگی و تعالی روح یک قوم و ملت به شمار میرود.»
بهمن عسگریسوادجانی ادامه داد: «کوههای سر به فلک کشیده بختیاری و فرازونشیب کهساران، مسکن کوچنشینان ایلی است که ذهن خود را کمتر دستخوش تهاجمات فرهنگی بیگانگان ساخته و بنا به سنتی دیرین همواره از کیان و میراث فرهنگی خود مانند گنجینهای گرانبها نگهداری کردهاند. داستانها و روایت شاهنامه نیز از دیرباز درمیان بختیاریان سینه به سینه سپرده میشد و تا عصر حاضر پایدار و ماندگار شد، که از آن بهعنوان یکی از آیینهای نمایشی بختیاری یاد میشود.»
