سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » روزنامه جمهوری اسلامی خطاب به مصباح‌یزدی: در دوران جنگ، از قم آنطرف‌تر رفتید؟...

روزنامه جمهوری اسلامی خطاب به مصباح‌یزدی: در دوران جنگ، از قم آنطرف‌تر رفتید؟

چکیده : روزنامه جمهوری اسلامی امروز در مطلبی با عنوان " وقتی بدهکاران، طلبکار می شوند"، در پاسخ به اظهارات اخیر مصباح یزدی نوشت: اگر مرد جنگ بودند در عاشورای ۸ ساله حاضر می‌شدند. حضور هم پیشکش، حداقل با چند سخنرانی به یاری رزمندگان می‌آمدند نه اینکه همه سخنرانی‌های شهادت طلبانه‌شان و تکریم جهادشان تاریخ سال‌های بعد از دفاع مقدس را داشته باشد! به صراحت عرض می‌کنم: کسانی جام زهر را به امام نوشاندند که به جبهه نیامدند...


کلمه- گروه خبر: روزنامه جمهوری اسلامی امروز در مطلبی با عنوان ” وقتی بدهکاران، طلبکار می‌شوند”، در پاسخ به اظهارات اخیر مصباح یزدی نوشت: اگر مرد جنگ بودند در عاشورای ۸ ساله حاضر می‌شدند. حضور هم پیشکش، حداقل با چند سخنرانی به یاری رزمندگان می‌آمدند نه اینکه همه سخنرانی‌های شهادت طلبانه‌شان و تکریم جهادشان تاریخ سال‌های بعد از دفاع مقدس را داشته باشد! به صراحت عرض می‌کنم: کسانی جام زهر را به امام نوشاندند که به جبهه نیامدند.

این یادداشت در پاسخ به سخنان اخیر مصباح یزدی است که برای چندمین بار از پایان دفاع مقدس انتقاد کرده است. با نزدیک شدن به ایام انتخابات ریاست جمهوری بار دیگر مصباح یزدی، پدر معنوی دلواپسان به میدان آمده و هر از گاهی در سخنانی انتقاد آمیز به مسئولان حمله می‌کند.

عدم حضور مصباح یزدی در طول هشت سال دفاع مقدس یکی از انتقاداتی است که حتی از سوی شاگردان وی نیز مطرح شده است. در حالی که در طول دفاع مقدس بارها از سوی شهرهای مذهبی قم و مشهد و سایر شهرهای کشورمان روحانیون، علما و طلاب برای حضور در جنگ عازم جبهه‌ها می‌شدند، اما خبری از حضور مصباح یزدی نبود. برخی از مریدان مصباح یزدی تلاش داشتند که بگویند او در صحنه‌های نبرد حضور داشته، اما مصباح یزدی چندی پیش به صراحت گفت که توفیق حضور نداشته است! اما نگفت او که چنین توفیقی نداشته چرا همواره از پایان جنگ و قبول قطعنامه انتقاد دارد.

مصباح یزدی که به گفته خودش، طی سال‌های جنگ تحمیلی حتی برای یک بار هم در جبهه‌های جنگ حضور نداشته و سخنانی هم در حمایت از رزمندگان اظهار نکرده، حال مدعی شده است: در همان ایام دفاع مقدس من خودم از برخی شخصیت‌های طراز اول امروز شنیدم که می‌گفتند که ما تا کی باید با آمریکا بجنگیم! همین‌ها طراحی کردند و جام زهر را به امام نوشاندند و الان هم به این کار افتخار می‌کنند.

عده‌ای از مسئولین نه فقط امروز که در زمان امام هم موضع‌گیری‌های انقلابی و علنی امام علیه آمریکا و ابرقدرت‌ها را مسخره می‌کردند و آن را تندروی و افراط می‌دانستند. همین ها معتقد بودند که ما باید آداب دیپلماسی را در برابر این دشمنان رعایت کنیم. این نشان می‌دهد که اینها از ابتدا با امام همفکر و همراه نبودند. برای همین می‌بینیم که دنبال حذف شعار مرگ بر آمریکا هستند.

اظهارات مصباح یزدی در حالی بیان می‌شود که طی دهه اول جمهوری اسلامی او در هیچ صحنه‌ای حاضر نبود و هیچ سمتی از سوی بنیانگذار جمهوری اسلامی نداشت. در دوران آیت‌الله خامنه‌ای وی در عرصه سیاسی آن‌چنان فعال شد که پدر معنوی دلواپسان نام گرفت و برای کشور ریاست جمهوری تعیین کرد و پیروی از او را اطاعت از امام زمان خواند! هرچند طی سال‌های اخیر او هیچگونه مسئولیتی در قبال خرابکاری‌ها و نابسامانی‌هایی که منتخبش برکشور تحمیل کرد، به عهده نگرفته است.

روزنامه جمهوری اسلامی در این یادداشت که به قلم غلام‌رضا بنی اسدی، از رزمندگان هشت سال دفاع مقدس نوشته شده، آورده است: آنان که به دنبال مقصرند جلوی آینه بایستند مقصر را خواهند یافت که اگر آن روز پای کار بودند اگر خود را از قم و تهران و مشهد آن طرف‌تر می‌رساندند ماجرا جور دیگری رقم می‌خورد.

در این یادداشت نویسنده با تقدیر از نقش هاشمی رفسنجانی در روحیه دادن به رزمندگان افزوده است: روزهایی که هر کدام به اندازه یک قرن بر ما می‌گذشت در حسرت یاران شهید. درست یادم هست که آن روز‌های سرد را فرمانده که از ستاد اهواز آمده بود با خواندن پیام فرمانده قدرتمند آن روز جنگ، آیت‌الله هاشمی رفسنجانی، به ترمیم روحیه رزمندگان پرداخت.

متن کامل یادداشت روزنامه جمهوری اسلامی به مدیر مسئولی مسیح مهاجری به شرح زیر است:

چه کسانی جام زهر را به امام نوشاندند؟ این پرسشی است که فراوان مطرح شده است. یک وقت کسانی برای اشراف به آنچه گذشته در فرایند مطالعه فراز و فرود دفاع مقدس به آن لب می‌گشایند، گاه نیز از طرف نسل نو که نخوانده تاریخ جنگ را نشسته در فضای سخنان این و آن این پرسش شکل می‌گیرد و زمانی هم توسط کسانی با طرح اتهام به بزرگان این سئوال نقش می‌بندد که می‌خواهند حساب‌های قدیم و جدید سیاسی را تسویه کنند و حالا که به تریبون رسیده اند، دمی هم فروگذار نمی‌کنند. پرسش‌های طالبان روشنی اذهان و حتی نشستگان سر سفره غفلت، به دیده منت اما گروه سوم، نه تنها گفتارشان را به دیده منت نباید داشت که هزار منت هم بر سرشان باید گذاشت که اگر نبود همت و جهاد متهمان امروز، پرسشگران امروزین را نه تریبونی می‌ماند و نه حتی فرصتی برای پرسش و حرف و حدیث‌های تلخ.اجازه بدهید پاسخ این پرسش را من بدهم به عنوان یکی از آخرین بسیجی‌های خمینی که سال‌های آخر جنگ را سعادت همنفسی با رزمندگان داشت. پاسخ را هم از بعد کربلای ۴ شروع می‌کنم که برای دومین بار سعادت تنفس در بهشت جبهه روزی این بنده گنهکار شد. روزهایی که هر کدام به اندازه یک قرن بر ما می‌گذشت در حسرت یاران شهید. درست یادم هست که آن روز‌های سرد را فرمانده که از ستاد اهواز آمده بود با خواندن پیام فرمانده قدرتمند آن روز جنگ، آیت‌الله هاشمی رفسنجانی، به ترمیم روحیه رزمندگان پرداخت.

همان فرماندهی که امروز “بدهکاران دیروز جنگ” به دنبال عامل نوشاندن جام زهر به امام در لباس او هستند. بله، ما با پیام فرمانده، روحیه سازی کردیم و با فرمان همو دوهفته بعد عملیات کربلای ۵ را آغاز کردیم و ماشین جنگی دشمن را به گل نشاندیم و نقشه‌های مستشاران شرقی و غربی عراق را نقش بر آب کردیم اما در همین عملیات هم که خطوط یک و دو و سه دشمن را شکستیم و به قول سردار قاآنی می‌توانستیم تا بغداد بتازیم اما نیروی تازه نفسی که باید می‌تاخت نبود. آنان که به دنبال مقصرند جلوی آینه بایستند مقصر را خواهند یافت که اگر آن روز پای کار بودند اگر خود را از قم و تهران و مشهد آن طرف‌تر می‌رساندند ماجرا جور دیگری رقم می‌خورد. اگر مرد جنگ بودند در عاشورای ۸ ساله حاضر می‌شدند. حضور هم پیشکش، حداقل با چند سخنرانی به یاری رزمندگان می‌آمدند نه اینکه همه سخنرانی‌های شهادت طلبانه شان و تکریم جهادشان تاریخ سال‌های بعد از دفاع مقدس را داشته باشد!صریح عرض کنم؛ کسانی جام زهر را به امام نوشاندند که به جبهه نیامدند. از دفاع مقدس حمایت نکردند حالا طلبکار هم شده‌اند که اگر برخی بر آن‌ها صفت تواب هم بگذارند کیست که نداند خون همه توابین به اندازه یک قطره خون در همراهی سید الشهدا ارزش و اثر نداشت.! سخنرانی‌های امروز آقایان به توان هزار هم که برسد به اندازه یک ساعت حضور در جبهه ارزش ندارد حتی به اندازه یک سخنرانی آن روز هم اثر ندارد.بگذریم که اگر پای حساب و کتاب به میان آید غایبان دیروز، امروز نه در جای پرسشگر که در جای متهم باید بنشینند، همین!


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.