تذکر به بیتِ حمایت از بیقانونیها
چکیده : به گمانم کسی نباید توقع داشته باشد رییس جمهور و نایبرییس مجلس و دیگر نمایندگان و مسئولان، اپوزیسیون نظام باشند؛ مهم این است که محترمانه اما شفاف و قانونی، نگذارند مسبّبان و حامیان اصلی بسیاری از مشکلات، پشت نام و مقامشان سنگر بگیرند ...
محمدجواد اکبرین
در مراسم دیروز دانشگاهها، سخنرانان و دانشجویان توانستند به بیتِ اصلی حمایت از بیقانونی و فساد در کشور نزدیک شوند و به او تذکر دهند؛ به عنوان نمونه، رئیسجمهور گفت: «ما هیچ قدمی در مسالهی برجام برنداشتیم مگر آنکه با مقام معظم رهبری مشورت کردیم؛ نامههای مکتوب ایشان خطاب به من هست». یکی از سخنان پارسالِ آقای خامنهای که علنی هم بود تاکید بر اهمیت سرعت در پایان مذاکرات بود: «مهم این است که این مذاکرات را آقایان توانستند ختم کنند، چون بالاخره خودِ کشدادنِ مذاکرات یک مسئلهای بود و توانستند سر این مسئله را ببندند؛ خود این خیلی کار مهمّی است».(چهارم شهریورماه نودوچهار/دیدار با دولت) وقتی رهبری در دیدار رسمی بر اهمیتِ «کشندادن مذاکرات» تاکید کرده احتمالا در «نامههای مکتوب ایشان» هم بشود ردّپای این «اهمیت» را پیدا کرد زیرا او از کنار هم نشستنِ «جانکری و جواد ظریف» میترسید و به همین علت میخواست زودتر تمام شود و به قول خودش «سر این مسئله را ببندند». اما هفتهی پیش در دیدار با نظامیان گفت: «مشکلات فعلی در توافق هستهای به خاطر عجله در زودتر به انجام رساندن آن است».(هفتم آذرماه) در واقع، رئیسجمهور دیروز به رهبری تذکر داد که مبادا «نامههای مکتوب»شان را فراموش کنند.
در دانشگاه امیرکبیر هم علی مطهری دیروز به صراحت توقع رهبری دربارهی عذرخواهی و توبهی محصوران را بیجا دانست و گفت: «اینکه بگویند حتما باید توبه کنند تا آزاد شوند منطقی قوی ندارد؛ نه مبتنی بر تعالیم اسلام است نه مبتنی بر عقل».
محمود صادقی نماینده تهران هم در «همایش مبارزه با فساد» تفسیری حقوقی از «ولایت» را یادآوری کرد و گفت: «ولایت یعنی قانون، یعنی نظم، یعنی عدالت. ولایت یعنی قانون اساسی. همین قانون اساسی دربارهی ولایت میگوید: رهبر در برابر قوانین با سایر افراد کشور مساوی است… فکر میکنم که پارهای از سوءبرداشتها و سوءاستفادهها از مفاهیم حقوقیِ نظام منجر شده است به چنین وضع آشفتهای».
این نمونهها را باید قدر دانست با درکِ همهی محدودیتها و تهدیدها.
به گمانم کسی نباید توقع داشته باشد رییس جمهور و نایبرییس مجلس و دیگر نمایندگان و مسئولان، اپوزیسیون نظام باشند؛ مهم این است که محترمانه اما شفاف و قانونی، نگذارند مسبّبان و حامیان اصلی بسیاری از مشکلات، پشت نام و مقامشان سنگر بگیرند.
