محبعلی: سیاستهای نفتی عربستان بیشتر به ضرر خودش شد
چکیده :در سایه دیپلماسی نفتی ایران بعد از برجام مسائلی پیش آمد که عربستان تن به کاهش تولید نفت خود بدهد درحالیکه ایران همچنان افزایش تولید داشته باشد تا به میانگین تولید گذشته خود برسد. دراینباره سه سناریو وجود داشت؛ ناامیدی عربستان از همپیمان جهانی خود یعنی امریکا در راستای پشتیبانی مالی و سیاسی از آن، نگرانی عربستان از رودررویی با ائتلافی که ایران میتوانست با کشورهای دیگر در اوپک به وجود بیاورد و نگرانی عربستان از افزایش هزینههای سرسامآور خود و کاهش بیش از حال قیمت نفت ...
مدیرکل پیشین خاورمیانه وزارت امور خارجه گفت: عربستان سعودی در مشکلات مالی کسری بودجه و کاهش رشد اقتصادی غرقشده است و مشکلات و تنشهای منطقهای هم مزید بر علت شده بود تا باعث شود تغییر سیاست داشته باشد.
اعضای اوپک در یکصد و هفتاد و یکمین نشست این سازمان برای نخستین بار از سال ٢٠٠٨ میلادی بر سر کاهش تولید نفت خام خود به اجماع رسیدند، از این رو توافق الجزایر اجرایی شد. اعضای اوپک توافق کردند به مدت ۶ ماه از اول سال ٢٠١٧ میلادی روزانه یک میلیون و ٢٠٠ هزار بشکه از تولید خود بکاهند. همچنین وزیران نفت و انرژی کشورهای عضو اوپک با تولید روزانه سه میلیون و ٩٠٠ هزار بشکه نفت خام ایران موافقت کردند.
به نظر میرسید که منازعات سیاسی و منطقهای عربستان با ایران در حوزه انرژی و در سازمان اوپک هم تأثیر بگذارد و عربستان زیر بار کاهش تولید نفت نرود. اما در سایه دیپلماسی نفتی ایران بعد از برجام مسائلی پیش آمد که عربستان تن به کاهش تولید نفت خود بدهد درحالیکه ایران همچنان افزایش تولید داشته باشد تا به میانگین تولید گذشته خود برسد. دراینباره سه سناریو وجود داشت؛ ناامیدی عربستان از همپیمان جهانی خود یعنی امریکا در راستای پشتیبانی مالی و سیاسی از آن، نگرانی عربستان از رودررویی با ائتلافی که ایران میتوانست با کشورهای دیگر در اوپک به وجود بیاورد و نگرانی عربستان از افزایش هزینههای سرسامآور خود و کاهش بیش از حال قیمت نفت.
دراینباره قاسم محبعلی دیپلمات سابق وزارت امور خارجه و کارشناس مسائل خاورمیانه به خبر آنلاین گفت:
عربستان سعودی سیاست پرهزینهای در قضیه نفت پیشگرفته بود و تلاش زیادی برای پایین نگهداشتن قیمت نفت انجام داد به این امید که رقبای خود را بتواند از میدان حذف کند. ولی بیش از اینکه رقبایش را از پیش رو بردارد خودش بیشتر از همه زیان دید. تلاش عربستان بیش از همه در راستای فشار بر ایران بود که ایران توانست علیرغم تحریمهای مختلف بانکی و از دست دادن بازارهای خود به خاطر کاهش تولید نفت، مقاومت کند و بازارهای خود را احیا کند و تولید خود را به سطحی که میخواست برساند.
او ادامه داد: عربستان سعودی در مشکلات مالی، کسری بودجه و کاهش رشد اقتصادی غرقشده است و مشکلات و تنشهای منطقهای هم مزید بر علت شده بود تا باعث شود تغییر سیاست داشته باشد. ضمن اینکه اختلافات عربستان با ایران وجود دارد اما در موردبحث نفتی توانست مسائل را از هم تفکیک کند و عاقلانهتر تصمیم بگیرد. بههرحال گاه پیش میآید که علیرغم وجود اختلافات در بحثهای مختلف، در موضوع خاصی، زمینه مشترک و منافع مشترک وجود داشته باشد تا طرفین بتوانند تصمیمی بگیرند که به نفع هر دو باشد.
این کارشناس مسائل منطقهای در مورد چشمانداز کاهش تنشها در راستای موفقیت نفتی ایران گفت: تهدیدات دیگر و مسائل دیگر سر جایش مانده است و هرکدام سر جای خود میتواند بررسی شود. این مشکل موضوع انرژی بود و جدا از مسائل منطقهای دیگر است. مسائل امنیت منطقهای، بحران سوریه و عراق، مسائل لبنان، بحرین و افراطگرایی در منطقه بحثهای دیگری است که علاوه بر مسائل دو جانبه بین ایران و عربستان وجود دارد که دو کشور باید در مورد آنها جداگانه صحبت کنند. موضوع اوپک و نفت بحثی است که بیش از اینکه سیاسی باشد موضوعی اقتصادی و کمتر تنشزا بود و ازاینرو دو کشور همراه با کشورهای دیگر توانستند به نتیجهی خوبی برسند.
