موسویلاری: امام نگران بود کسی خودش را حق مطلق و طرف مقابل را باطل مطلق بداند
چکیده : کینهورزیها، دشمنیها، طردها و نفیها بود که امام را نگران کرده بود؛ یعنی این موضوع امام را نگران کرده بود که کسی خودش را حق مطلق و طرف مقابلش را باطل مطلق بداند و مثلا بهگونهای رفتار کند که گویا این حق مطلق، باید در همهجا حضور داشته باشد و طرف مقابل هم چون باطل مطلق است، از بین برود ...
حجتالاسلام عبدالواحد موسویلاری در گفتوگو با سایت جماران، درباره منشور برادری صحبت کرده است. امام خمینی، دهم آبان سال ۶٧ درباره انشعاب مجمع روحانیون از جامعه روحانیت مبارز، پیامی صادر کرد که معروف به منشور برادری شد و در بخشی از آن به «واسطههایی که القای بدبینی نسبت به طرف مقابل میکنند»، اشاره کرده است که مهمترین نکات آن، در پی میآید.
اختلاف سلیقه بین افراد یا گروهها، همیشه بوده هست و خواهد بود. بروز اختلاف سلیقهها، یک امر طبیعی است. کینهورزیها، دشمنیها، طردها و نفیها بود که امام را نگران کرده بود؛ یعنی این موضوع امام را نگران کرده بود که کسی خودش را حق مطلق و طرف مقابلش را باطل مطلق بداند و مثلا بهگونهای رفتار کند که گویا این حق مطلق، باید در همهجا حضور داشته باشد و طرف مقابل هم چون باطل مطلق است، از بین برود.
امام نگران این بود که اختلاف سلیقههای طبیعی بین افراد، عاملی شود برای کسانی که بذر نفاق، اختلاف و دودستگی را بین نیروهای داخل نظام پخش میکنند. منشور برادری در حقیقت دعوت به این امر بود که اختلاف سلیقه، آری؛ اما دشمنی و کینهورزی، نه؛ اینکه من اگر یککارهای شدم، همه کسانی را که مخالف سلیقه من هستند از دم تیغ بگذرانم نه. این چیزی بود که امام به آن تذکر داد.
اینکه عدهای هرروز جوانان کشور را در مقابل نظام قرار دهند و با تنگنظری اگر جوانی مویش را بلندتر گذاشت میگویند مخالف نظام است، اگر جوانی را که در کنسرت موسیقی مباحی که از منظر شرعی هم کسی تحریم نکرده، شرکت کرد آدم لاابالی تلقی کنند، کارهای درستی نیست. الان در جامعه ما یک عده علاقهمند هستند که جامعه بازتر باشد و عدهای دلشان میخواهد که قالبهای تنگتری برای جامعه در نظر بگیرند.
بعضی از واسطهها با ندانمکاری و بعضی دیگر با برنامهریزیهایی که مشکوک به نظر میرسد، سعی میکنند اکثریت جامعه را در مقابل نظام جمهوری اسلامی قرار دهند. الان بهگونهای است که عدهای کوچک همه مسائل سیاسی، اقتصادی و فرهنگی را قلمرو خودشان میدانند و هرکس مطابق سلیقه آنها باشد آدم خوبی است و هرکس مطابق سلیقه آنها نباشد نهتنها اشتباه میکند بلکه آدمی فاسق و فاجر است و باید حذف شود.
در ادارات تمام نیروهای ارزشمند و کارآمد نظام بهتدریج با انگهایی از گردونه خارج میشوند؛ یعنی یک عده رسالت خودشان را در این میدانند که هرکس با آنها زاویه دید داشته باشد به عنوان اینکه ضد نظام و امثال آن است از صحنه بیرون کنند. شما ببینید چه بلایی دارند سر کارمندان بیچاره درمیآورند. افرادی که با تنگنظری به سلایق و دیدگاههای متفاوت نگاه میکنند به خیال خودشان دارند به جمهوری اسلامی خدمت میکنند؛ این خدمت نیست که شما لشکر مخالفان یا بیتفاوتها را زیاد کنید. هرروز با انگزدن یک عده را از گردونه خارج و به تعبیری از قطار انقلاب پیاده میکنید. اینکه چیز مثبتی نیست.
توجه به منشور امام امروز بهمراتب بیشتر نیاز است که بزرگان نظام، احزاب، گروهها، شخصیتها، نیروهای دلسوز نظام، اعم از روحانی و غیرروحانی، به این واقعیت توجه کنند که نگاه صفر و صدی به جامعه و یک طرف را امام حسین (ع) و طرف دیگر را یزید دیدن، جامعه را متلاشی میکند.
ما باید بپذیریم جامعهای که ٨۵ میلیون جمعیت دارد سلیقههای متفاوت هم دارد. باید این سلیقههای متفاوت را به رسمیت شناخت؛ مگر آنجایی که با اصل نظام و اسلام مغایرت دارد. آن یک بحث جداست. تازه آن هم در مرحله اول ارشاد و هدایت و راهنمایی است و نه حذف و از گردونه خارجکردن. نه اینکه یک عده آدم فرصتطلب هرچقدر نیروی خوب در دانشگاهها، محیطهای اداری و جاهای دیگر هستند از گردونه خارج کنند که به خیال خودشان دارند به اسلام و انقلاب و نظام، کمک و افرادی را که به درد نظام نمیخورند از گردونه خارج میکنند. این چیزی است که الان بیشتر از گذشته باید به آن توجه شود و به نظر من ضرورت توجه به منشور برادری امام بهمراتب بیشتر از چند سال قبل است.
