تعداد کنسرتهای دوره جنتی با صفارهرندی تفاوتی ندارد، چرا این همه فشار بر وزارت ارشاد نبود
چکیده : بسیاری از هنرمندان، دانشجویان و نخبگان از این دولت حمایت کردهاند و با توجه به وعدههای رییسجمهور به آقای روحانی رای دادهاند. نمیتوان امروز گذاشت چند درصد اقلیت تندرو در کشور هر طور دلشان خواست با وزارت ارشاد و برنامههای آن رفتار کنند. بهتر بود آقای جنتی در برابر این نوع رفتارهای تندروها و گروههای فشار ایستادگی میکرد. ...
صادق زیباکلام در یادداشتی در روزنامه اعتماد نوشت:
اگر تصمیم گرفته میشود که کنسرتی برگزار شود؛ فیلمی اکران شود؛ کتابی منتشر شود یا در خانه هنرمندان یا خانه سینما برنامهای برگزار شود، کاملا بر اساس قانون است. اینکه فردی بگوید که مخالف برگزاری این برنامهها هستم و حکم میکنم که چنین برنامهای نباید برگزار شود، خواسته و تقاضایی خلاف قانون دارد. اگر حتی امری توسط وزارت ارشاد به خطا صورت گرفته؛ نادرست و ناصواب بوده یا ملاحظات شرعی در آن رعایت نشده کشور باید از راههای قانونی اقدام کند.
این وظیفه مجلس شورای اسلامی است که وزیر را به مجلس فرابخواند؛ از او سوال یا او را استیضاح کند. اگر هم خطایی وجود داشته باشد مجلس شورای اسلامی و قوه قضاییه باید به آن رسیدگی کند. نه اینکه فردی بگوید من با کنسرت در شهر خودم مخالف هستم. فرد دیگری بگوید من با اینکه صدای فلان خواننده پخش شود مخالف هستم. فرد دیگری هم به انتشار یک کتاب ایراد بگیرد. آقای روحانی انتظار داشت که آقای علی جنتی کمی ایستادگی کند و تشخیص دهد که به هر حال دولت تدبیر و امید ١٩ میلیون از اقشار و لایههای تحصیلکرده و دیگر قشرهای جامعه رای آورده است.
بسیاری از هنرمندان، دانشجویان و نخبگان از این دولت حمایت کردهاند و با توجه به وعدههای رییسجمهور به آقای روحانی رای دادهاند. نمیتوان امروز گذاشت چند درصد اقلیت تندرو در کشور هر طور دلشان خواست با وزارت ارشاد و برنامههای آن رفتار کنند. بهتر بود آقای جنتی در برابر این نوع رفتارهای تندروها و گروههای فشار ایستادگی میکرد. نکته مهم دیگر این است که وزارت ارشاد آقای جنتی تفاوت چندانی با وزارت ارشاد آقای صفارهرندی و آقای حسینی در زمان دولت پیشین نداشت. اگر کسی میآمد و در دولت پیشین کنسرتها، سینماها و تئاترها و مطبوعات را رصد میکرد و آنها را با زمان دولت تدبیر و امید مقایسه میکرد، تفاوت محسوس، آشکار و بارزی نمیدید.
چرا زمان آقای صفارهرندی در دولت آقای احمدینژاد این همه فشار بر وزارت ارشاد نبود اما امروز فشار روی وزارت ارشاد بسیار بالا است؟ آیا غیر از این است که همه این فشارها سیاسی و به خاطر منافع جناحی و گروهی است؟ آیا غیر از این است که اینها بهانههای سیاسی است؟ به خوبی میتوان تشخیص داد که وزارت ارشاد دولت تدبیر و امید تفاوت عمیق فرهنگی ایجاد نکرده است.
از کسانی که شبانهروز روحانی و جنتی را به خاطر مسائل فرهنگی تحت فشار قرار دادهاند باید این سوال را پرسید که آیا میدانند از سال ٩٢ تاکنون، هر ساله بودجه فرهنگی کشور ۶ هزار میلیارد بوده است، در حالی که تنها ١٢ درصد این رقم بودجه وزارت فرهنگ و ارشاد است؟ ٩٠ درصد مابقی آن به ٣۴ نهاد و سازمان فرهنگی میرسد که اساسا زیرنظر دولت، قوه قضاییه یا هیچ نهاد دیگری نیستند.
وزارت فرهنگ و ارشاد بابت هر یک ریالی که خرج میکند باید پاسخگو باشد اما آن ٣۴ سازمان، نهاد و بنیاد دیگر که بودجه زیادی را دریافت میکنند بابت یک ریال از پولی که خرج میکنند به هیچ نهادی پاسخگو نیستند.
در چنین شرایطی آیا وزارت ارشاد در خصوص بدحجابی و دیگر مشکلاتی که در کشور وجود دارد باید پاسخگو باشد؟ حمله و انتقاد و فشار به وزارت ارشاد کاملا سیاسی است و ای کاش آقای جنتی به جای عقبنشینی کمی بیشتر مقاومت میکرد. هر فرد دیگری به جای آقای جنتی بیاید فشار بیشتر خواهد بود. تندروها کمی به واسطه مناسبات خانوادگی آقای علی جنتی مراعات او را میکردند اما وزیر ارشاد بعدی هر کسی که باشد بسیار تحت فشار خواهد بود.
