سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » نامه مرتضوی؛ تایید حق‌گویی هفت ساله کروبی...
» از حمله اقتدارگرایان به افشاگر کهریزک تا عذرخواهی متهم ردیف اول

نامه مرتضوی؛ تایید حق‌گویی هفت ساله کروبی

چکیده :شش سال پیش حجت‌الاسلام مهدی کروبی در نامه‌ای که به آیت‌الله هاشمی رفسنجانی نوشت و به صراحت از اتفاقاتی که در بازداشتگاه کهریزک روی داده بود سخن گفت. او مشخصا درباره شکنجه و هتک حرمت بازداشت‌شده‌ها در این بازداشتگاه غیرقانونی نوشت. کروبی پیش از آن یعنی پس از تیرماه ۸۸ بارها در سخنانش از فاجعه کهریزک گفته بود. اما در سال ۸۹ اسنادی از این فاجعه در دست بود که ابعاد کهریزک را اندکی روشن می‌کرد، از همین‌رو مهدی کروبی در نامه خود به رییس وقت خبرگان به صراحت از این فاجعه سخن گفت. ...


شش سال پیش حجت‌الاسلام مهدی کروبی در نامه‌ای که به آیت‌الله هاشمی رفسنجانی نوشت و به صراحت از اتفاقاتی که در بازداشتگاه کهریزک روی داده بود سخن گفت. او مشخصا درباره شکنجه و هتک حرمت بازداشت‌شده‌ها در این بازداشتگاه غیرقانونی نوشت. کروبی پیش از آن یعنی پس از تیرماه ۸۸ بارها در سخنانش از فاجعه کهریزک گفته بود. اما در سال ۸۹ اسنادی از این فاجعه در دست بود که ابعاد کهریزک را اندکی روشن می‌کرد، از همین‌رو مهدی کروبی در نامه خود به رییس وقت خبرگان به صراحت از این فاجعه سخن گفت.

به گزارش کلمه، پس از انتشار این نامه هجمه‌ها به شیخ شجاع و انقلابی آغاز شد و مانند همیشه به جای پیگیری موضوعات مطرحه شده، از تریبون‌های رسمی او را مورد انتقاد شدید قرار دادند و حتی این یار امام را به براندازی و همراهی با دشمن متهم کردند.

این در حالی بود که حداقل چهار خانواده تا همان زمان داغدار فرزندان خود در کهریزک بودند و ده‌ها دستگیرشده از آسیب‌های روانی و جسمانی دوران نگهداری در آن بازداشتگاه غیرقانونی در رنج و عذاب به سر می‌بردند.

دیوار حاشا در همان زمان هم بسیار بلند بود. حسین شریعتمداری گفته بود که «کروبی یک شایعه مشمئز و خطرناک را بدون سند و مدرک، ترویج داده است». این در حالی بود که محسن رضایی گفته بود که «در صورت صحت این گزارش‌ها (کهریزک) عزای ملی باید اعلام شود». همچنین علاءالدین بروجردی رییس کمیسیون امنیت ملی نیز از اساس این فاجعه را منکر شده و عنوان کرده بود مبنای نامه کروبی، منطق قابل قبولی نداشت. بروجردی حتی در این زمینه پا را فراتر گذاشته و ادامه داده بود: «صبح امروز با دادستان تهران در مورد این نامه صحبت کردم و گفتم که نکات مندرج در این نامه موجب وهن نظام است.»

هاشمی‌شاهرودی رییس وقت قوه قضاییه هم درباره نامه کروبی گفته بود: «در بازداشتگاه‌هایی که زیر نظر قوه قضائیه قرار دارند چنین رفتارهایی با بازداشت شدگان نشده است!» روزنامه دولتی ایران هم که زیر نظر تیم رسانه‌ای احمدی‌نژاد اداره می‌شد نوشت: «کروبی در نامه‌ای توهم‌آمیز خطاب به هاشمی برای تحت‌الشعاع قرار دادن شکست تحقیرآمیز خود در انتخابات، ادعاهای ۳۰سال پیش گروهک منافقین علیه نظام را تکرار کرد». احمد خاتمی هم در این زمینه همان تهمت‌های همیشگی را بار دیگر تکرار کرده و گفت: «یکی از سیاسیون (کروبی) نامه‌ای سرتا پا افترا و سرتا پا تهمت به نظام منتشر کرد. نامه‌ای که جشن آمریکا، اسرائیل و بیگانگان بود!»

همان زمان هم کسانی بودند که حرف مهدی کروبی را تایید کردند اما صدای‌شان در هجمه‌ اقتدارگرایان به جایی نرسید. مجید انصاری گفته بود: «با کمال تأسف این‌ها صحت دارد و آدم باید به قول امیرالمومنین آرزوی مرگ کند که در جمهوری‌اسلامی کار به اینجا برسد که چنین فجایعی رخ دهد، نه یک مورد بلکه متعدد بوده است.»

مهدی کروبی که اکنون شش سال از حصر خانگی او می‌گذرد یک سال پس از آن فاجعه فریاد برآورد و گفت اسناد این فاجعه را دارد اما نتیجه دادخواهی و حق‌گویی او حصر خانگی بود.

او در بخشی از نامه خود به آیت‌الله هاشمی رفسنجانی رییس وقت خبرگان نوشت: «از شما به عنوان ریاست مجلس خبرگان تقاضا دارم، بفرمایید در رابطه با مفاد حقوق، آیا اصول ٣۸ در مورد شکنجه و ٣۹ در مورد منع هتک حرمت دستگیر شدگان و ١۶۵ پیرامون ضرورت علنی بودن محاکمات و ١۶۶ راجع به ضرورت مستند بودن احکام دادگاه ها، در شرایط امروز چگونه اجرا می شود. در حالیکه عدم استقلال و ضعف قوه قضاییه و رفتارهای ضابطین امنیتی و انتظامی، موجب خلق و شهرت جهانی کهریزک می گردد و این ظلم و ستمی که بر افرادِ مشمول مفاد فوق می رود را، چه کسی پاسخگو است؟ آیا تا کنون پاسخی در رابطه با تظلم شهروندان، به ویژه زندانیان سیاسی از طریق قوه قضاییه و یا …، دریافت کرده و یا شنیده اید؟ امیدوارم در این راستا، به حداقل وظیفه خطیر خود، که اطلاع رسانی شفاف به مردم است، بپردازید.»

در بخش دیگری از نامه خود نیز آورده بود: « اینجانب از حضرتعالی و اعضای محترم خبرگان می پرسم، کدامیک از مفاد فوق را، امروز در جامعه ساری و جاری می دانید؟ آیا عدم استقلال قوه قضاییه و فرمایشی بودن احکام دادگاههای سیاسی، مطبوعاتی را شاهد نیستید؟ آیا نامه های تکان دهنده زندانیان سیاسی و رنجنامه کارگزاران نظام جمهوری اسلامی و انحلال احزاب، انجمن های مستقل و توقف فعالیت سیاسی منتقدان را، از مصادیق سلب حقوق شهروندی و بی توجهی قوه قضاییه به وظایف خطیر نمی دانید؟ شما را به این جمله امام خمینی یادآور می شوم که فرمودند “سربلندی جمهوری اسلامی، در گرو قوه قضاییه مستقل و مجلس نیرومند است.”

آیا وقتی احکام در دادگاه‌های سیاسی به طور فرمی و نسخه از قبل تهیه شده توسط بازجو و دستگاههای امنیتی به قضات تحمیل می شود و یا اکثر جلسات به صورت غیر علنی و بدون حضور هیئت منصفه صورت می گیرد، جایی برای استقلال در قوه قضاییه باقی می گذارد؟ در اصل ١۵۶ قانون اساسی آمده است “قوه قضاییه، قوه ای است مستقل، که پشتیبان حقوق فردی و اجتماعی و مسئول تحقق بخشیدن به عدالت و عهده دار وظایفی از جمله احیای حقوق عامه و گسترش عدل و آزادی های مشروع است.”»

حال هفت سال پس از آن متهم ردیف اول پرونده کهریزک در نامه‌ای از آن‌چه در کهریزک روی داده، عذرخواهی کرده است. هرچند این عذرخواهی بسیار دیرهنگام بوده اما مهر تاییدی است بر آنچه مهدی کروبی سال ۸۹ در نامه‌اش نوشت و مورد حمله اقتدارگرایان قرار گرفت.

چقدر زمان باید بگذرد تا حقانیت سخنانی که محصوران هفت سال پیش از سر دلسوزی فریاد زدند و پاسخ‌شان را با زندان و حصر گرفتند، ثابت شده و افراد نظام یکی‌یکی آن‌ها را اعتراف کنند.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.