آمارهای تکان دهنده علی لاریجانی درباره وضعیت کشور/ رتبههای دو رقمی از نرخ بیکاری تا تولید ناخالص داخلی
چکیده : علی لاریجانی وقتی در دوازدهمین کنگره جامعه اسلامی مهندسین به مناسبت هفته دولت سخن میگفت به صراحت از اداره اشتباهی کشور گفت: بر اساس نرخ بیکاری در بین ۱۰۴ کشور رتبه ما ۸۲ است و در نرخ تورم بین ۱۸۸ کشور رتبه ما ۱۸۰ است. هر چند نرخ تورم دورقمی در کشور را مربوط به دوران تحریم میدانند اما زمانی نیز ما با وجود داشتن نفت بسیار و فروش بسیار خوب نفت از تورم دورقمی برخوردار بودیم که این به معنی اداره اشتباه کشور است...
کلمه – گروه خبر: گزارشی که روز گذشته علی لاریجانی رییس مجلس از وضعیت کشور داد روایت گوشهای از فاجعهای بود که مدیریت محمود احمدینژاد در کشور به بار آورده است. فاجعهای که با تلاش سه ساله دولت روحانی و برداشته شدن تحریمها هم همچنان رخنمایی میکند.
تورم دو رقمی، نرخ بیکاری، سرمایهگذاری خارجی، وضعیت آزادی اقتصادی و جذب استعدادها و… مواردی بود که رییس مجلس از آنان سخن گفت و آمارها نشان دادند که فساد سیستماتیک و تحریمهایی که قرار بود ورق پاره باشند و از آن مهمتر مدیریتها و بیخردیها چه بر سر کشور آورده است.
علی لاریجانی وقتی در دوازدهمین کنگره جامعه اسلامی مهندسین به مناسبت هفته دولت سخن میگفت به صراحت از اداره اشتباهی کشور گفت: «بر اساس نرخ بیکاری در بین ۱۰۴ کشور رتبه ما ۸۲ است و در نرخ تورم بین ۱۸۸ کشور رتبه ما ۱۸۰ است. هر چند نرخ تورم دورقمی در کشور را مربوط به دوران تحریم میدانند اما زمانی نیز ما با وجود داشتن نفت بسیار و فروش بسیار خوب نفت از تورم دورقمی برخوردار بودیم که این به معنی اداره اشتباه کشور است.»
به گزارش خانه ملت، لاریجانی در ادامه با ارائه آمارهایی وضعیت اقتصادی کشور را تشریح کرد و گفت: «از نظر سرانه تولید ناخالص داخلی از بین ۱۸۵ کشور ما رتبه ۹۴ را داریم بنابراین از این نظر دچار نقص هستیم. در آزادی اقتصادی در بین ۱۷۸ کشور رتبه ما ۱۷۱ است یعنی ما از پایینترین رقابت اقتصادی برخورداریم. هر چند که سیاستهای اصل ۴۴ از سوی مقام معظم رهبری ابلاغ و قانون آن هم در مجلس به تصویب رسیده است اما به نظر میرسد قانون به درستی اجرا نشده است.»
گاه دولتها خود را ملزم به اجرای قوانین مجلس نمیدانستند
او رتبه ایران در خصوص انحراف از بودجه عمومی در بین ۱۴۰ کشور را ۷۳ دانست و گفت: این موضوع چند معنی دارد؛ اینکه یا در زمان تدوین بودجه واقعیتها در نظر گرفته نمیشود یا دولت در تدوین برنامه دچار مشکل است یا خود را ملتزم به اجرای برنامه نمیداند که متأسفانه در دورههای اخیر از همه این مشکلات برخوردار بودیم و علیرغم زحماتی که برای تصویب قوانین کشیده میشود گاهاً دولتها خود را ملتزم به اجرای آن نمیدانند.
رییس مجلس در حالی از عدم اجرای قانون سخن گفت که یکی از موارد شکایت از محمود احمدینژاد همین عدم رعایتت قانون بود. شکایتی که با آنکه پرونده قضایی برای آن تشکیل شد اما هیچ گاه نتوانست رییس دولت نهم و دهم را به دادگاه بکشاند تا اندکی پاسخگوی اعمال خود باشد.
دالان بروکراتیک کشور فسادانگیز است
همچنین لاریجانی سهم ایران از سرمایهگذاریهای خارجی را در بین ۱۸۱ کشور ۱۶۴ دانست و گفت: این به معنی عدم جذب سرمایهگذار خارجی است، در خصوص حمایت از سرمایهگذاری نیز در بین ۱۸۷ کشور رتبه ما ۱۶۷ است. متأسفانه دالان بروکراتیک کشور فسادانگیز است از این رو مردم ترجیح میدهند پول خود را در بانک سرمایهگذاری کنند.
رتبه ۱۱۵ برای ایران از نظر شفافیت در سیاستگذاریهای دولتی، بین ۱۴۰ کشور
وی افزود: از نظر حقوق مالکیت معنوی ایران در بین ۱۴۰ کشور رتبه ۱۳۰ دارد و از همین جهت برخی از کارآفرینان نگرانی بسیار دارند. همچنین از نظر دسترسی به آخرین فناوریها از بین ۱۴۰ کشور رتبه ۱۱۱ را داریم و از نظر شفافیت در سیاستگذاریهای دولتی بین ۱۴۰ کشور از رتبه ۱۱۵ برخورداریم.
در کشور به جای جذب استعدادها، شاهد خروج استعدادها هستیم
لاریجانی ادامه داد: همچنین از نظر جذب استعدادها از بین ۱۴۰ کشور رتبه ۱۳۴ را داریم که این نشان از خروج استعدادها از کشور به جای جذب استعدادها است. ما برخلاف آمارهای مذکور در جمعیت شهری از بین ۲۱۶ کشور از رتبه ۱۲ برخورداریم که این مایه تأسف است. متأسفانه حدود ۷۰ درصد از جمعیت مردم شهر در شهرها ساکن هستند و روستاها تخلیه شده است، این نشان از اشکال اساسی در چرخه اقتصادی روستاها است.
دانشگاه و صنعت باید به هم نیازمند باشند؛ نه اینکه دانشگاه با بودجه دولتی اداره شود
وی در خصوص همکاری دانشگاه و صنعت یادآور شد: ایران از بین ۱۴۰ کشور در این زمینه از رتبه ۱۰۲ برخوردار است در واقع دنیا فهمیده است برای ترقی باید دانشگاه را مرجع پژوهشهای تولید قرار دهد، آنها هیچ زمانی بودجه دولتی را به دانشگاه نمیدهند و دانشگاه منابع خود را از محل پژوهشهای تولیدی کسب میکند اما ما چون کشور را به صورت نفتی اداره میکنیم به دانشگاه برای تحقیق و به تولیدکننده برای تولید به طور جداگانه پول میدهیم در حالی که این دو باید به هم نیازمند باشند.
