توهین آشکار کیهان به رئیسجمهور: برای یک مشت مرفه بیدرد رگ گردن کلفت میکنید
چکیده :سخنان روز گذشته حسن روحانی واکنشهایی به همراه داشت. در اولین واکنش صداوسیما اقدام به قطع سخنان رییس جمهوری کرد و صبح امروز روزنامههای جوان نزدیک به سرداران در تیتر اول خود نوشت: "بوق کنسرتها روی سمفونی بیکاری" به انتقاد از سخنان روحانی پرداخت....
کلمه – گروه خبر: برخی از روزنامههای اقتدارطلب امروز بهطور هماهنگی به موضعگیری علیه سخنان روز گذشته رییسجمهوری پرداخته و تیترهای اول خود را به آن اختصاص دادند.
به گزارش کلمه، سخنان روز گذشته حسن روحانی واکنشهایی به همراه داشت. در اولین واکنش صداوسیما اقدام به قطع سخنان رییس جمهوری کرد و صبح امروز روزنامههای جوان نزدیک به سرداران در تیتر اول خود نوشت: “بوق کنسرتها روی سمفونی بیکاری” به انتقاد از سخنان روحانی پرداخت.
در همین حال، روزنامه کیهان که تحت نظر نماینده رهبری اداره میشود، علاوه بر اینکه در تیتر اول خود آورد “یک درصد کنسرتها مهمتر از شصت درصد تولید”، سرمقاله خود را نیز به این امر اختصاص داد و به قلم حسین شریعتمداری در انتقاد از حسن روحانی نوشت: بیش از ۸ میلیون نفر از مردم این مرزوبوم با بیکاری و درنتیجه سختی معیشت دستبهگریباناند آیا رسیدگی به شرایط دشوار آنان باید دغدغه شما باشد یا خواسته یک مشت مرفه بیدرد که از برگزار نشدن فلان کنسرت موسیقی خلاف اخلاق عصبانی شده و رگهای گردنشان بیرون زده است؟! آن ۸ میلیون بیکار نگران تأمین معیشت خود هستند و جماعت مرفهان بیدرد نگران سپری کردن اوقات بیکاری خویش! هر دو بیکارند، اما، این کجا و آن کجا؟
در ادامه این مطلب آمده است: دیروز آقای روحانی، رئیسجمهور محترم کشورمان که به مناسبت روز پزشک و بزرگداشت این روز در جمع پزشکان سخن میگفت، در بخشی از سخنان خود از مخالفتهایی که در برگزاری کنسرتها صورت گرفته ابراز تأسف کرد و اظهار داشت «در کشورمان فقط یک مجلس شورای اسلامی بهعنوان مجلس قانونگذاری وجود دارد و هر کس که تریبون در اختیار میگیرد، نمیتواند قانونگذاری کند، وزیر هم نمیتواند از این خواسته تبعیت کند، بلکه وزیر باید تابع قانون باشد… هیچ وزیری در برابر هیچگونه فشاری نباید کوتاه آمده و عقبنشینی کند… همه افتخار ما این است که کشور ما کشور قانون است و در بیانات امام (ره) صدها بار تأکید شده که جمهوری اسلامی ایران، حکومت قانون است».
سخنان رئیسجمهور محترم درباره قانون و جایگاه مجلس شورای اسلامی، اگرچه با کمتوجهی دولت به نظرات مجلس و ضرورت حضور و دخالت و نظارت آن در برخی از تصمیمهای سرنوشتساز، نظیر آنچه در جریان توافق هستهای شاهد آن بودیم و یا امضای FATF بدون کسب مجوز از مجلس شورای اسلامی و شماری از نمونههای دیگر همخوانی ندارد و دولت محترم در موارد متعددی مجلس شورای اسلامی را از چرخه تصمیمگیری حذف کرده است، ولی اصل سخن که قانونگذاری بر عهده مجلس است، جدای از میزان تعهد دولت به این اصل، قابلقبول است و رعایت آن برای تمامی دستگاهها ضروری است.
اما موضوع این یادداشت، بخش دیگری از سخنان رئیسجمهور است که در آن به ماجرای «کنسرت» ها پرداخته و از برخی مخالفتها در برگزاری کنسرتها ابراز نگرانی کردهاند! این نکته که آیا غیر از مجلس شورای اسلامی هیچکس حق اظهارنظر درباره مسائل جاری کشور را ندارد! نیز اگرچه با تأکیدهای غلیظ و شدید و چندینباره رئیسجمهور بر ضرورت نقد در تضاد آشکار است اما، این نکته نیز بیرون از موضوع وجیزه پیش روی است و سخن در این نوشته و سؤال از رئیسجمهور محترم آن است که برگزاری یا مخالفت با برگزاری کنسرتها در میان انبوه مشکلاتی که مردم با آن روبرو هستند و دولت مسئول مستقیم آنهاست، چه جایگاهی دارد و از چه درصد و میزان اهمیت برخوردار است که در سخنان رئیسجمهور محترم به یکی از دغدغههای اصلی ایشان تبدیلشده است؟!
چند ماهی است که ماجرای برگزاری کنسرتها و مخالفت با انجام برخی از آنها از سوی رئیسجمهور، وزیر ارشاد و روزنامهها و رسانههای حامی دولت به یکی از مسائل اصلی کشور تبدیلشده و مشکلات دیگری که مردم در زندگی روزمره خود با آن دستبهگریبان هستند را به حاشیه رانده است! این سروصدا و هیاهو در حالی است که به گفته آقای رحمانی فضلی، وزیر محترم کشور «کمتر از یک درصد کنسرتها لغو شده است». اگر نظر این مقام رسمی دولت را ملاک و معیار قضاوت در این باره بدانیم که بهیقین رئیسجمهور محترم نباید نظر رسمی وزیر کشور و عضو کابینه خود را نفی کند، به این نتیجه قطعی میرسیم که ماجرای کنسرتها و سروصداهای پیرامونی آن در یک کلمه «هیاهوبرایهیچ»! است. آیا غیر از این است؟! و آیا لغو – به قول وزیر کشور- کمتر از یک درصد کنسرتها میتواند دغدغه آفرین باشد؟
پاسخ این سؤال بدون کمترین تردیدی منفی است، بنابراین پرسش بعدی آن است که چه کسانی به رئیسجمهور اطلاعات غلط و مشاورههای جهتدار و مشکوک میدهند؟ و از اصلی کردن این مسئله جزئی آنهم در میان مشکلات فراوانی نظیر بیکاری، تورم، گرانیسرسامآور کالا و خدمات، تعطیلی پیدرپی شماری از کارخانههای بزرگ و مراکز تولید، قاچاق کالا، حقوقهای نجومی برخی از مدیران دولتی، دستاورد «تقریباهیچ» برجام، بعد از اختصاص سه سال از عمر و امکانات دولت به آن و… کدام هدف پنهانی را دنبال میکنند؟!
انتظار آن بود – و هست – که رئیسجمهور محترم در فرصت به دست آمده به دغدغههای اصلی مردم بپردازند و درباره وعدههای فراوانی که دادهاند و متأسفانه بسیاری از آنها بر زمینمانده است برای ملت توضیح بدهند، مگر ماجرای کنسرتها که به گفته وزیر محترم کشور فقط از برگزاری کمتر از یک درصد آنها جلوگیری شده و این یک درصد هم بهعلت مغایرت بااخلاق و یا خودداری برگزارکننده از پذیرش مسئولیت آن بوده است، دغدغه چه تعدادی از مردم است؟
و اکنون جای این پرسش از رئیسجمهور محترم است که برگزار نشدن فقط کمتر از یک درصد کنسرتهای موسیقی در مقایسه با مشکلات فراوان مردم – که به بخشی از آن اشاره شد – چه جایگاهی دارد و از چه درجه اهمیتی برخوردار است که به یکی از دغدغههای اصلی جنابعالی تبدیلشده است؟! و آیا تصور نمیکنید که برخی از مشاوران شما با ارائه اینگونه مشاورهها به حضرتعالی به دنبال حاشیهسازی برای فرار از پاسخگویی در قبال وعدههای برزمین مانده دولت به مردم هستند؟!
آقای رئیسجمهور، نگاهی به اطراف بیندازید! بیش از ۸ میلیون نفر از مردم این مرزوبوم با بیکاری و درنتیجه سختی معیشت دستبهگریبانند آیا رسیدگی به شرایط دشوار آنان باید دغدغه شما باشد یا خواسته یک مشت مرفه بیدرد که از برگزار نشدن فلان کنسرت موسیقی خلاف اخلاق عصبانی شده و رگهای گردنشان بیرون زده است؟! آن ۸ میلیون بیکار نگران تأمین معیشت خود هستند و جماعت مرفهان بیدرد نگران سپری کردن اوقات بیکاری خویش! هر دو بیکارند، اما، این کجا و آن کجا؟
