سالگرد حصر یک نخست وزیر؛ دکتر محمد مصدق

چکیده :تاریخ کشورمان گره خورده است با حصرها و حبس‌ها. از حصر نخست وزیر دولت ملی تا حصر نخست وزیر دوران دفاع مقدس. با گذشت بیش از شصت سال از حصر خانگی محمد مصدق باز هم حکومت اقدام به حصر کرده است. حصر نخست وزیر امام و نماینده او در بنیاد شهید و سازمان حج و رییس دو دوره مجلس شورای اسلامی....

کلمه – زینت‌سادات حسینی:

امسال سالگرد حصر خانگی دکتر محمد مصدق مصادف شده است با دو هزار روز حصر میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی.

دکتر محمد مصدق، نخست‌وزیر دولت ملی پس از کودتای ۲۸ مرداد در دادگاه نظامی به سه سال زندان محکوم شد. وی پس از گذراندن دوران حبس به خانه خود در احمدآباد تبعید شد و تا پایان زندگی زیر نظارت شدید ماموران امنیتی زندگی کرد.

تاریخ کشورمان گره خورده است با حصرها و حبس‌ها. از حصر نخست وزیر دولت ملی تا حصر نخست وزیر دوران دفاع مقدس. با گذشت بیش از شصت سال از حصر خانگی محمد مصدق باز هم حکومت اقدام به حصر کرده است. حصر نخست وزیر امام و نماینده او در بنیاد شهید و سازمان حج و رییس دو دوره مجلس شورای اسلامی.

توجیه همه دیکتاتورها برای حصرها و حبس‌ها یکی است.

محمدرضا پهلوی در توجیه حصر خانگی محمد مصدق گفته بود: مصدق بابت امنیت خودش حبس است، چون اگر برگردد مردم دارش خواهند زد! نگفته بود او به جرم تمرد از محمدرضا پهلوی و تلاش برای مردمی کردن حکومت در حصر است. وی در سال ۱۳۴۴ در پاسخ به سوال روزنامه‌نگار فرانسوی درباره حصر محمد مصدق مدعی شده بود: «مصدق بابت امنیت خودش توی ملکی که دارد حبس است، چون اگر برگردد به خانه‌اش در تهران، مردم توی خیابان دارش خواهند زد… او همان جایی که هست، راضی و خوشحال است. خوب می‌خورد و به ورزش مورد علاقه‌اش می‌پردازد»! همان ادعایی که این روزها بوق‌های رسانه‌ای اقتدارگراها در مورد موسوی و کروبی ادعا می‌کنند.

دکتر محمد مصدق در حصر خانگی ماند، اما با گذشت ده‌ها سال هنوز یاد و نامش گرامی است. هر سال سیزده مرداد که می‌شود باز مردم یادشان می‌آید که در چنین روزی نخست وزیر محبوب آنان را در خانه‌اش زندانی و حصر کردند. حصری که تاوان در کنار مردم بودن و زیر یوق استبداد حاکم نرفتن بود.