رسانههای وابسته به اقتدارگرایان برای فریب مردم «نقش مار میکشند»
چکیده :رسانههای وابسته به اقتدارگرایان که در طول هشت سال خرابی اقتصادی به قول میرحسین "نقش مار" می کشیدند و با آمار ساختگی مردم را فریب میدادند، زمین سوخته را با بدهیهای کلان، تحریمهای کمرشکن و خزانه خالی تحویل دولت روحانی دادند و این روزها هم به رغم بهبود شاخصهای اقتصادی، پایین آمدن نرخ تورم، افزایش نقدینگی، منتقدان دولت در کنار برخی مقامهای اجرایی پیشین در خصوص شرایط اقتصادی کنونی کشور آنچنان سیاه نمایی میکنند که گویی هیچ اتفاقی در کشور نیفتاده است....
کلمه – گروه سیاسی: رسانههای وابسته به اقتدارگرایان که در طول هشت سال خرابی اقتصادی به قول میرحسین “نقش مار” می کشیدند و با آمار ساختگی مردم را فریب میدادند، زمین سوخته را با بدهیهای کلان، تحریمهای کمرشکن و خزانه خالی تحویل دولت روحانی دادند و این روزها هم به رغم بهبود شاخصهای اقتصادی، پایین آمدن نرخ تورم، افزایش نقدینگی، منتقدان دولت در کنار برخی مقامهای اجرایی پیشین در خصوص شرایط اقتصادی کنونی کشور آنچنان سیاه نمایی میکنند که گویی هیچ اتفاقی در کشور نیفتاده است.
رسانهها و افراد شاخص اقتدارگرا بعد از سه سال هنوز اعتراف نکردهاند که منشا فساد اقتصادی، رشد بیسابقه تورم و در یک کلام غارت بیتالمال نتیجه سوءمدیریت دولت نهم و دهم بوده است، و ابایی ندارند که از آن دوران به گواهی آمار رسمی و تحلیل کارشناسان اقتصادی خسارتی بیشتر از هشت سال جنگ تحمیلی بر کشور وارد کرده بود، دفاع کنند. اما این روزها هماهنگ و همصدا بلندگوهای خود را علیه دولت روحانی به کار گرفتهاند و با هجمه همه روزه تلاش دارند تا گرد ناامیدی و یاس بر ایران و ایرانیان بپاشند تا از این رهگذر به اهداف خود در حاکم کردن دوباره پوپولیسم دولتی دست یابند.
اقتدارگرایان که تا دیروز مبارزه با “تهاجم فرهنگی” و “انقلاب مخملین” را سرلوحه تبلیغات خود قرار داده بودند و میخواستند تحریمهای گسترده را با “اقتصاد مقاومتی” و تجربه “شعب ابی طالب” حل و فصل کنند، این روزها غصه نان مردم را میخورند و از هر وسیلهای برای بیکفایت نشان دادن دولت یاری میجویند و با ارائه آمار و اخبار دروغ تلاش دارند، روحیه نشاطی که در اثر گشایشهای پسابرجام در جامعه ایجاد شده را از بین ببرند.
به گواهی آمارهای بینالمللی و نظر اقتصاددانان شاخصهای اقتصادی کشور پس از برجام رشد قابل توجهی یافته است. این رشد به دنبال رفع تحریمهای اقتصادی، گشایشهای مالی و استقبال کشورهای صنعتی از ورود به بازارهای کشور هر روز ابعاد تازهای مییابد. اما هیاهوگران که کشور را به لبه پرتگاه جنگ کشانده بودند، چشم به همه واقعیتها بسته و با سیاهنمایی و انتشار اخبار و آمار دروغ خیز دیگری را برای کسب کرسیهای قدرت آغاز کردهاند.
شکست اقتدارگرایان در انتخابات ریاست جمهوری و به دنبال آن مجلس شورای اسلامی اهرم های آنان برای ایجاد آشوب در فضای پارلمانی را از آنان سلب کرد و حال که اعتدالیون می روند تا خسارات عظیم هشت سال حاکمیت یک دست را از کشور بزدایند بار دیگر با پشتوانه مالی و حمایتی نیروهای نظامی و امنیتی دور باطل دیگری را برای ناکارآمد نشان دادن دولت شروع کرده اند.
رسانههای وابسته به اقتدارگرایان که در طول هشت سال خرابی و نکبت اقتصادی به قول میرحسین “نقش مار” میکشیدند و با آمار ساختگی مردم را فریب میدادند، زمین سوخته را با بدهیهای کلان، تحریم های کمرشکن و خزانه خالی تحویل دولت روحانی دادند و این روزها هم به رغم بهبود شاخص های اقتصادی، پایین آمدن نرخ تورم، افزایش نقدینگی، منتقدان دولت در کنار برخی مقامهای اجرایی پیشین در خصوص شرایط اقتصادی کنونی کشور آنچنان سیاه نمایی میکنند که گویی هیچ اتفاقی در کشور نیفتاده است.
گویی فراموش کردهاند که روحانی دولت را در حالی به دست گرفت که فروش نفت به پایینترین حد خود رسیده بود و حتی خریداران نفت پول خود را پرداخت نمیکردند. این در حالی است که این روزها رقم فروش نفت به بالای دو میلیون بشکه رسیده و ماهانه بیش از هفتصد میلیون دلار وارد خزانه کشور می شود. همان خزانه ای که به واسطه تحریم ها و دور زدن های غیرقانونی مردان “دولت پاکدستان” خالی شده بود و کشور داشت به شرایطی نزدیک می شد که نفت در برابر غذا را تجربه کند.
بازگشت دو میلیارد بدهی شل به کشور و همچنین شش میلیارد از بدهی نفتی هندی ها به ایران، بازشدن ال سی ها، جذب اعتبارهای بین المللی، دعوت از سرمایه گذاران خارجی از اتفاقات پسابرجام است که به مرور آثار مثبت خود را در جامعه نشان خواهد داد. اما سیاه نمایی به جایی رسیده که چشم بر همه خدمات سه ساله دولت بسته شده و تلاش دارند تا با برخورد سلبی و زیر سوال بردن وعده های رییس جمهور او و دولتش را ناکارآمد معرفی کنند.
برخی از کارشناسان بر این باورند که دولت نباید در برابر این سیاه نمایی ها سکوت کنند. به گفته آنان، دولت باید با تقویت تیم رسانه ای خود و اطلاع رسانی در خصوص واقعیت های اقتصادی کشور، حمله تبلیغاتی غیرمستند اقتدارگراها را خنثی کند. اما از سوی دیگر برخی از کارشناسان معتقدند توپخانه رسانه ای تندروها با شکست در سایر زمینه ها در تلاش است تا با چنین سیاه نمایی هایی دولت را وارد دور باطل پاسخگویی کند و هر روز “بحران” تازه ای برای دولتمردان بیافریند.
تحریم هم بخاطر اعتراضات مردم در سال ۸۸ بود!
روزنامه کیهان هر چند تاکنون بارها تیتر اول خود را به مرگ آنچه “فتنه” می خوانند اختصاص داده است اما باز که بیست و دو خرداد می رسد، گویی کیهان نیز نمی تواند از حماسه بزرگ مردم یادی نکند و با ادبیات خود به گستردگی و شکوه آن نپردازد.
معیشت اقشار محروم اولویت چندم است؟! تکمیل پازل دشمن با سوءمدیریت اقتصادی
کیهان در مطلبی با عنوان “معیشت اقشار محروم اولویت چندم است؟! تکمیل پازل دشمن با سوءمدیریت اقتصادی” در تیتر اول خود به اعتراضات مردمی در انتخابات ۸۸ پرداخته و مدعی شده است که “کلید واژه «تقلب» که از ماهها پیش از انتخابات بر روی آن کار شده بود میآمد تا بحرانی را رقم بزند … سرانجامی برای ایران رقم بزند مانند سرانجام کشورهایی که دچار انقلابهای رنگین و مخملی شده بودند!” و فراموش می کند که انقلاب مخملین و کودتای نرم و … نتیجه توهمات سناریونویسان تیم امنیتی و رسانه ای اقتدارگرایان بوده است و به رغم بازداشت های فله ای و اتهام های ساختگی هیچ یک از بازجو ها نتوانسته اند حتی درصدی از ادعاهای خود را به اثبات برسانند و تنها نتیجهای که در بر داشتف ایجاد شکاف بین مردم و حاکمیت شد، همان چیزی که کیهان از آن بعنوان بحران مشروعیت یاد میکند و فراموش کرده است که چه کسانی کشور را با چنین بحرانی رو به رو کردند.
در حالی که تمام رسانه های رسمی و نوشتاری کشور در دست اقلیتی اقتدارگرا بود که حتی اجازه ندادند بیانیه اعتراضی میرحسین موسوی به نتیجه انتخابات را نیز منتشر کنند، حال هفت سال بعد از اعتراضات مردمی کیهان با مظلوم نمایی مدعی می شود که “تمام رسانههای معاند از سایتها تا شبکههای ماهوارهای و حتی رسانههایی مانند فیسبوک و توئیتر و بلاگها دست به دست هم داده بودند تا به عنوان واحد توپخانه با اخبار و اطلاعات نادرست و انحرافی فضا را ملتهبتر کنند.” گویی کیهانیان هم فراموش کرده اند که از صبح ۲۲ خرداد حتی سیستم پیامک ها مختل شده بود چه رسد به ماهواره و اینترنت و استفاده از شبکه های مجازی.
کیهاننشینان که طی هشت سال حاکمیت یکدست رییس دولتی که نظرش به نظر “رهبری” نزدیکتر بود مهر سکوت بر تمامی تخلفات او بر لب داشتند و هنگامی که رییس دولت دهم “تحریمهای سازمان ملل” را ورق پاره می خواند برایش هورا می کشیدند حالا که با کیاست مردان دیپلماسی تحریم ها رفع شده و کشور از خطر جنگ رهایی یافته است مدعی شده اند که “تحریمها محصول فتنه بودند”!
کیهانیان خط و نشان کشیدنهای دولت “پاکدستان” برای جامعه جهانی و اظهار نظرهای مردان “پاکدست” در راستای سیاستهای اسراییل در منطقه را فراموش کردهاند که اینک با توهم پردازی و تاریخ سازی دروغین مدعی می شوند که “در نخستین سالگرد فتنه یعنی در ۲۵ خرداد ۱۳۸۹، قطعنامه ۱۹۲۹ شورای امنیت علیه ایران صادر شد. قطعنامهای که با هدف کمک به فتنه ۸۸ و جلوگیری از عقیم ماندن آن طراحی و تصویب شد.”
گویی اقتدارگرایان خط و نشان کشیدن های خود را در آن سالها فراموش کردهاند و به یاد ندارند که چالش بر سر برنامهٔ هستهای ایران از بعد از دوران دولت نهم شدت بیشتری یافت. در آن زمان نه خبری از اعتراضات مردمی بود و نه “کودتای مخلمین” ساخته ذهن سردار مشفق. در سال ۸۵ بود که برنامه اتمی ایران به دنبال ارجاع پرونده از آژانس بینالمللی انرژی اتمی به شورای امنیت، با تحریمهای مختلفی مواجه شد. تحریمهایی که به علت بیتجربگی دیپلماتهای دولت نهم و دهم هر ساله تشدید شد بطوری که تا قبل از سال ۸۸ پنج قطعنامه علیه ایران صادر شده بود. بعد از آنکه هشدارهای سازمان ملل توسط دستگاه سیاست خارجی و حاکمیت کشور جدی گرفته نشد، ششمین و آخرین قطعنامه شورای امنیت به شماره ۱۹۲۹، نوزدهم خرداد ۱۳۸۹ تصویب شد که بر اساس آن ایران نباید از هیچ فعالیت تجاری مرتبط با غنی سازی اورانیوم و دیگر مواد هستهای یا فناوری دیگر کشورها بهرهمند شود و همه کشورهای عضو سازمان ملل متحد باید از انتقال هرگونه ماشین نظامی مانند تانک و نفربر زرهی، هواپیمای جنگی، هلیکوپتر تهاجمی، توپخانه کالیبر بالا، کشتی نظامی، موشک و سیستمها و تجهیزات مربوط به این سلاحها به ایران جلوگیری کنند.
اقتدارگرایان فراموش کردهاند که سوءمدیریت دولت “پاکدستان” و “کاسبان تحریم” چگونه همه هستی این ملت را به یغما برد و به ثمن بخس فروخت و آنگاه به جای اینکه این مشکل را با تدبیر حل فصل کنند شروع به داغ و قال و صدور بیانیه کردند، غافل از آنکه زبان جهانی با زبان “پوپولیستی” غوغاگران فاصله زیاد داشته و دارد.
اینک که بر اثر تلاشهای دولت روحانی تا حدودی کشور توانسته است با جامعه جهانی ارتباط برقرار کند، کیهانیان در صدر رسانههای اقتدارگرا بر سوءمدیریت اقتصادی! دولت تاکید میکند و آنان که تا دیروز “انقلاب رنگی” و “تهاجم فرهنگی” را صحنه اولیه و اصلی نبرد با “دشمن” میدانستند، حال میگویند که “عرصه اقتصاد امروزه خط مقدم نبرد ما با دشمنان است و سوءمدیریتها در این عرصه قطعا تکمیلکننده پازل دشمن در این نبرد است. نبردی که هدف غایی آن براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران است.”
طنز ماجرا اینجاست که دولت نهم و دهم که اقتصاد کشور را از هم پاشیده و تمامی بازارهای بینالمللی را به روی کشور بسته بود، مورد نقد این آقایان قرار نداشت، اما حال که مدیران کارآمد در دو عرصه سیاست خارجی و اقتصادی در تلاش برای حل تنگناهای موجود هستند، “عدالت اقتصادی” سرلوحه شعارهای کسانی قرار گرفته است که وقتی دولت برای مسایل رفاهی مردم می کوشید، میگفتند “مگر مردم برای نان انقلاب کرده اند”!
به نظر میرسد دولت بیتوجه به سیاهنماییهای رسانههای امنیتی و اقتدارگرا همانگونه که توانست گره تحریمها را با تدبیر مذاکره بگشاید، باید با تقویت تیم اقتصادی خود و برنامههای سریع و کوتاه مدت که نتیجه آن برای آحاد جامعه قابل لمس باشد نشان دهد طی سه سال گذشته چه گشایشهایی در فضای اقتصادی کشور ایجاد شده و چگونه نرخ تورم کاهش یافته و صنایع کشور میروند تا با پیوستن به بازار جهانی از رکود مبتلا به رهایی یافته و زمینههای توسعه اقتصادی در کشور را فراهم کنند.
