بیتالمقدس هفت؛ عملیاتی به رنگ خون و عطش
چکیده : در حالی که ایران آماده میشد تا قطعنامه ۵۹۸ سازمان ملل را به عنوان معاهدهای برای پایان جنگ۹۲ ماهه تحمیلی بپذیرد، عراق با پیشروی در خطوط ایران و حتی اشغال برخی مناطق، وضعیت فوقالعادهای را به وجود آوردند. آن روزها، روزهای خوب جبههها نبود. فاو از دست رفته و نیروهای عراقی با بازپسگیری آن روحیهای دوباره گرفته بودند و در چند جبهه حملههای گستردهای را تدارک دیده و عملی کرده بودند...
کلمه – گروه دفاع مقدس: “من پس از عملیات بیت المقدس ۷ بود که تازه فهمیدم تشنگی و گرما و گلوی زخمی و طفل تشنه و سپاه محاصره شده و قطعی آب و سم ستوران و اسارت عزیزان و … (السلام علیک یا ابا عبد الله) یعنی چه البته، نه کامل. فهمیدم تا تشنگی نکشیده باشی و زخم نخورده باشی و داغ عزیز ندیده باشی و برادر به مسلخ عشق نفرستاده باشی و چکا چک شمشیر دشمن را در گرمای تابستان ندیده باشی حرف از عاشورا و کربلا زدن فقط یک حرف است، حرفی که حداقل احساس را به همراه خواهد داشت.”
این بخشی از خاطرات یکی از بسیجیان گردان مالک است. او از عملیاتی سخن میگوید که دوباره شلمچه را برای رزمندگان کربلا کرده بود.
آخرین روزهای جنگ، روزهای قدرتنمایی دو طرف بود. در جبههها سخن از قبول آتشبس شنیده میشد و حملههای هر از چند گاه دو طرف نشان از آن داشت که هر یک میخواهند زمان آتشبس دست بالا را داشته باشند.
در حالی که ایران آماده میشد تا قطعنامه ۵۹۸ سازمان ملل را به عنوان معاهدهای برای پایان جنگ۹۲ ماهه تحمیلی بپذیرد، عراق با پیشروی در خطوط ایران و حتی اشغال برخی مناطق، وضعیت فوقالعادهای را به وجود آوردند. آن روزها، روزهای خوب جبههها نبود. فاو از دست رفته و نیروهای عراقی با بازپسگیری آن روحیهای دوباره گرفته بودند و در چند جبهه حملههای گستردهای را تدارک دیده و عملی کرده بودند.
جزایر مجنون را با استفاده گسترده از تسلیحات شیمیایی بازپس گرفته و در شلمچه خطوط جبهه را به قبل از عملیات کربلای ۵ بازگردانده بودند.
عملیات بیتالمقدس ۷ در چنین شرایطی اجرا شد. عملیاتی برای پس زدن دشمن از این سوی خطوط بینالمللی در منطقه عمومی «شلمچه».
در نخستین ساعات بامداد۲۳ خردادماه ۱۳۶۷ با رمز «یا اباعبدالله(ع)» آغاز شد. عملیات بیت المقدس ۷ با هدف در هم شکستن روحیه تهاجمی انجام گرفت. عملیات در اوج گرما توسط نیروهای لشکر ۲۷ حضرت رسول (ص) و لشکرهای دیگر سپاه انجام شد.
پیش بینیهای سپاه درست از آب در نیامد. احتمال میرفت نقشه عملیات لو رفته باشد. چرا که در گرماگرم نبرد عراق تاکتیکش را عوض کرد و جلوی دو لشکر کربلا (نیروهای شمال) و نجف (نیروهای اصفهان) را گرفت و اجازه داد تا گردان کمیل از لشکر ۲۷ حضرت رسول(ص) که در میانه حرکت میکرد تا خیابانهای بصره جلو بیاید بعد عقبه را با هواپیما، بالگرد، توپ و خمپاره بست. تلفات در هر دو طرف جنگ سنگین بود. نیروهای ایران برای اینکه دشمن تصور کند تعدادشان زیاد است، دائم از نقطهای به نقطه دیگر کوچ میکردند. دستور به عقب نشینی آمد.
درآن گرمای ۵۰ درجه، برخی گردانها در تله گیر افتادند. بسیاری از رزمندگان به خاطر نرسیدن آب به خط مقدم از تشنگی و گرمازدگی شهید شدند و عدهای دیگر تا آخرین تیر تفنگشان جنگیدند و یا اسیر شدند. به همین علت است که نام عملیات بیتالمقدس هفت را عملیات عطش هم میگویند.
عملیات بیتالمقدس ۷ سه روز طول کشید و نام آخرین عملیات جنگ در محور جنوبی جنگ را به نام خود ثبت کرد. کمتر از یک ماه بعد جنگ ۹۲ ماهه ایران و عراق پس از هشت سال به پایان رسید.
