آیات رستاخیز؛ شعری از افشین اعلا در پنجمین سالگرد هاله سحابی

چکیده :آن شب که زن قرآن به بالین پدر می خواند/ در فکر رفتن بود و آهنگ سفر می خواند/ قرآن نه این است این که ما این گونه می خوانیم/ قرآن همان بود آن که بر نعش پدر می خواند/ آیات رستاخیز بود اما کسی نشنید/ همراه زندانبان چو بود آهسته تر می خواند/ فردا که او را پای تابوت پدر کشتند/ مردانگی در سوگ او با چشم تر می خواند...

افشین اعلا، شاعر انقلابی کشورمان به مناسبت پنجمین سالگرد عروج مظلومانه هاله سحابی شعری با عنوان “آیات رستاخیز” سروده که با هم می‌خوانیم:

آن شب که زن قرآن به بالین پدر می خواند
در فکر رفتن بود و آهنگ سفر می خواند

قرآن نه این است این که ما این گونه می خوانیم
قرآن همان بود آن که بر نعش پدر می خواند

آیات رستاخیز بود اما کسی نشنید
همراه زندانبان چو بود آهسته تر می خواند

زن خسته از تن بود و از زندان و زندانبان
آهسته اما با گلویی شعله ور می خواند

آهسته اما در دلش دریای طوفان خیز
چون شیر در زنجیر بی خوف خطر می خواند

فردا که او را پای تابوت پدر کشتند
مردانگی در سوگ او با چشم تر می خواند

شب بود و شمعی بر مزاری تا سحر روشن
شب بود و زن خاموش و مرغی تا سحر می خواند…