واکنش خانوادههای زندانیان سیاسی به اعتصاب غذای بهشتی: احکام قانونسوز را لغو کنید
چکیده :منتظریم که به زودی شاهد باشیم «هیچ فعالیت های صنفی و مدنی و سیاسی با اجرای بدون تنازل قانون اساسی اقدام علیه امنیت ملی تلقی نشود» تا براساس آن احکام قانون سوز و خانواده ستیز و بنیان برانداز به کلی ملغی شده قضات محترم و قوه قضائیه مجری عدالتی راستین باشند. اینک تا رسیدن به این خواسته قانونی و مقدر، ما نیز چون خانواده آقای بهشتی لنگرودی انتظار داریم در اسرع وقت هیأتی مرکب از نمایندگان قوا و نیز فعالان مدنی برای رسیدگی به وضعیت مخاطره آمیز ایشان اعزام و اقدامات لازم برای نجات جانشان مبذول گردد....
جمعی از خانوادههای زندانیان سیاسی در نامهای به روسای قوا، مسئولین، منتخبین مردم ایران در مجلس شورای اسلامی، متخصصین، پزشکان، دانشگاهیان، فرهنگیان، فعالان سیاسی و مدنی با ابراز نگرانی از وضعیت محمود بهشتی لنگرودی، معلم زندانی در اعتصاب غذا نوشتهاند: انتظار داشتیم در دولت امید دیگر زندانی سیاسی نداشته باشیم.
به گزارش کلمه، خانوادههای زندانیان سیاسی در نامهی خود با شرح مختصری از وضعیت وخیم این معلم زندانی نوشتهاند: منتظریم که به زودی شاهد باشیم «هیچ فعالیت های صنفی و مدنی و سیاسی با اجرای بدون تنازل قانون اساسی اقدام علیه امنیت ملی تلقی نشود» تا براساس آن احکام قانون سوز و خانواده ستیز و بنیان برانداز به کلی ملغی شده قضات محترم و قوه قضائیه مجری عدالتی راستین باشند.
این معلم زندانی که در اعتراض به احکام ظالمانهای که توسط قضات دادگاههای انقلاب، صلواتی و مقیسه برایش صادر شده است، از اول اردیبهشت اعصاب غذا کرده و از ۱۳ اردیبهشت به اعتصاب غذای خشک (بدون آب و غذا) دست زده است. او خواستار توقف اجرای حکم و برگزاری دادگاه علنی و قانونی مطابق اصل ۱۶۸ قانون اساسی است.
محمود بهشتی در سال ۱۳۸۹ در دادگاهی که تنها ۵ دقیقه به طول انجامید و فرصت دفاع به او داده نشد، به ۵ سال حبس محکوم شد. که با احتساب ۴ سال حبس تعلیقی که به خاطر اعتراض او و سایر فرهنگیان در سال ۸۵ در خصوص مخالفت با عودت لایحه مدیریت خدمات کشوری به دولت گرفته بود، مجموعا به ۹ سال حبس محکوم شده بود.
متن نامه خانوادههای زندانیان سیاسی که در اختیار کلمه قرار گرفته به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
انا لله و انا الیه راجعون
روسای محترم قوا، مسئولین، منتخبین مردم ایران در مجلس شورای اسلامی، متخصصین، پزشکان، دانشگاهیان، فرهنگیان، فعالان سیاسی و مدنی
سلام برشما
این نامه را با آیه استرجاع آغاز کردیم تا به خودمان و شما یادآور شویم که همه از خداییم و به سوی او بازمی گردیم. به هم او که از رگ گردن به ما نزدیک تر است و محکمه عدلش را هیچ گریزی و حکومتش را هیچ راه فراری نیست!
ماه شعبان است و مؤمنین به انجام مستحبات مشغولند و مردمان به زندگی روزمره خویش سرگرم. اما در گوشه ای از این دیار مسلمانی ما مظلومانی در اسارت مانده اند و گاه برای این که ما غفلت زدگان را بانگ و نوایی دهند و به بیداری مان مدد رسانند، به تن رنجور خود زیان می رسانند. “اعتصاب غذا” آخرین راهی که زندانی های بی گناه ما از سال ۸۸ به این سو برای توجه دادن قوه قضائیه و نیز افکار عمومی به وضعیت ناگوار خود و یاران هم بندشان بدان گام نهاده اند، بسیار آسیب به خود ایشان و نیز نظامی که برای برپا شدنش بسیار خون ریخته شده و رنج کشیده شده وارد آورده است اما دریغ که اثری که باید بگذارد و نتیجه ای که باید به بارآورد، نداشته است و با این همه قصه تلخی است که مکرر می شود. هنوز بازداشت های غیرقانونی، دادگاه های غیرقانونی و حکم های غیرقانونی وجود دارد و هنوز عزم جدی و اراده محکم برای بررسی این بی عدالتی ها و بی قانونی ها صورت نگرفته است.
باخبر شدیم وضعیت معلم آزاده و دردآشنا محمود بهشتی لنگرودی، سخنگوی کانون صنفی معلمان، که در اعتراض به “احکام ظالمانه صادرشده از سوی دادگاه انقلاب” دست به اعتصاب غذای خشک زده وخیم و به همین دلیل در بیمارستان امام خمینی بستری شده است. و این خبر در کنار اخبار مشابه از اعتصاب غذای معلمان و بی گناهانی دیگر قلب ما را هم چنان می فشرد و چون همیشه دست طلبمان را تنها به سوی الله دراز می کند که تنها فریادرسمان بوده و هست.
به استحضار می رساند،
ما خانواده های زندانیان سیاسی که نزدیک ۷ سال است ذره ذره جانمان را فدیه سلامت مظلومان دربندمان کرده ایم تا اندک اندک حکم هایشان به سرآید و به آغوشمان بازگردند، تاب رنجوری بیش از این نداریم که هر روز عزیزی را به بهانه ای به حبس بکشانند و حقوق اولیه شان را از آنان دریغ دارند و با احکام ناعادلانه به راحت زندگی آنان و خانواده هایشان چنگ اندازند. انتظار داشتیم در سایه دولت امید دیگر خانواده زندانی سیاسی در جمهوری اسلامی وجود نداشته باشد تا بیانیه و تظلم نامه ای صادر و نگارش شود و حالا چشم به منتخبان خود در خانه ملت دوخته ایم که به یاری دولت امید آیند و برای همیشه درب زندان را که جای مجرم و جنایت کار است، به روی منتقد و معترض قانونی ببندند. و منتظریم که به زودی شاهد باشیم «هیچ فعالیت های صنفی و مدنی و سیاسی با اجرای بدون تنازل قانون اساسی اقدام علیه امنیت ملی تلقی نشود» تا براساس آن احکام قانون سوز و خانواده ستیز و بنیان برانداز به کلی ملغی شده قضات محترم و قوه قضائیه مجری عدالتی راستین باشند.
اینک تا رسیدن به این خواسته قانونی و مقدر، ما نیز چون خانواده برادر عزیزمان جناب آقای بهشتی لنگرودی انتظار داریم در اسرع وقت هیأتی مرکب از نمایندگان قوا و نیز فعالان مدنی برای رسیدگی به وضعیت مخاطره آمیز ایشان اعزام و اقدامات لازم برای نجات جانشان مبذول گردد.
والسلام
جمعی از خانواده های زندانیان سیاسی
۲۱/۲/۱۳۹۵
