علی‌اکبر شیرودی؛ رشادت کم‌نظیر خلبان بلندپرواز

چکیده : درباره او گفته‌اند: "او غیرممکن‌ها را ممکن ساخت". برای او که آسمان محل جولان‌اش بود "نتوانستن" معنی نداشت. برای همین بدون وقفه دل به آسمان می‌زد و می‌رفت تا پیروزی دیگری را رقم بزند. شیرودی زمان زیادی را در جنگ نگذراند اما نیروی خستگی‌ناپذیرش در عملیات‌های جنگی مثال‌زدنی است. تا آنجا که در سالهای جنگ و پس از آن هیچ کس هنوز نتوانسته جای او را بگیرد...

کلمه – گروه دفاع مقدس: درباره او گفته‌اند: “او غیرممکن‌ها را ممکن ساخت”. برای او که آسمان محل جولان‌اش بود “نتوانستن” معنی نداشت. برای همین بدون وقفه دل به آسمان می‌زد و می‌رفت تا پیروزی دیگری را رقم بزند.

از علی‌اکبر شیرودی سخن می‌گوییم. کسی که بالاترین ساعت پرواز در جنگ را در جهان به نام خود ثبت کرده است. او که وقتی دستور عقب‌نشینی در روزهای اول جنگ را صادر می‌کنند نافرمانی می‌کند و می‌زند به دل دشمن.

از آن روزها می‌گویند که وقتی جنگ شروع شد، بنی‌صدر دستور تخلیه پادگانها را صادر کرد، شیرودی آن موقع در پایگاه هوانیروز کرمانشاه بود. دستور داده شده بود که ضمن تخلیه پادگانها، زاغه مهمات را نیز با یک راکت از بین ببرند. اما شیرودی می‌گوید که حیف نیست این همه مهمات از بین رود؟

در طول ۱۲ ساعت پرواز، او به‌ عنوان تنها موشک‌انداز پیشاپیش دو خلبان دیگر به قلب دشمن یورش برد. بنی صدر دو هفته بعد به او ارتقای درجه داد، اما خلبان شیرودی درجه تشویقی را نپذیرفت و تنها خواسته اش این بود که کارشکنی‌هایی که به نظرش بنی صدر می‌کرد و بی‌تفاوتی برخی از فرماندهان را به امام خبر دهد. در همان ایام به دستور فرماندهی هوانیروز چند درجه تشویقی گرفت و از ستوانیار سوم خلبان به درجهٔ سروانی ارتقا یافت، اما طی نامه‌ای به فرمانده هوانیروز کرمانشاه در ۹ مهر ۱۳۵۹ چنین نوشت:

“اینجانب خلبان پایگاه هوانیروز کرمانشاه می‌باشم و تا کنون برای احیای اسلام و حفظ مملکت اسلامی در کلیهٔ جنگ‌ها شرکت نموده‌اند، منظوری جز پیروزی اسلام نداشته‌ام و به دستور رهبر عزیزم به جنگ رفته‌ام؛ لذا تقاضا دارم درجهٔ تشویقی‌ای که به اینجانب داده‌اند، پس گرفته و مرا به درجهٔ ستوانیارسومی که بوده‌ام، برگردانید.”

شیرودی زمان زیادی را در جنگ نگذراند اما نیروی خستگی‌ناپذیرش در عملیات‌های جنگی مثال‌زدنی است. تا آنجا که در سالهای جنگ و پس از آن هیچ کس هنوز نتوانسته جای او را بگیرد.

بیش از ۴۰ بار سانحه و بیش از ۳۰۰ مورد اصابت گلوله به هلی کوپترش را در کارنامه رشادت‌های خود دارد ولی باز به گفته همرزمانش سرسختانه می‌جنگید.

شیرودی پس از چند هزار مأموریت هوایی و انجام بالاترین پروازهای جنگی در دنیا و نجات یافتن از ۳۶۰ خطر مرگ سرانجام در آخرین عملیات پروازی خود در ۸ اردیبهشت ۱۳۶۰ در منطقه بازی دراز، هنگامی که عراق لشکری زرهی با ۲۵۰ تانک و با پشتیبانی توپخانه و خمپاره‌انداز و چند فروند جنگنده روسی و فرانسوی، برای بازپس‌گیری ارتفاعات «بازی دراز» به سوی سرپل ذهاب روانه کرده بود، به مقابله با آنان پرداخت و پس از انهدام چندین تانک از پشت سر مورد اصابت گلوله تانک قرار گرفت و به شهادت رسید.

آرامگاه او در شیرود تنکابن است. همان جایی که متولد و بزرگ شد. او در دی ماه ۱۳۳۴ در شیرود تنکابن به دنیا آمد و فقط ۲۵ سال در این دنیا زندگی کرد.