آقای حداد! امروز درس چی داریم؟!

چکیده :آقای حداد اگر در کنار مشق سیاست و ریاست فرهنگستان زبان فارسی، کمی هم تمرین ریاضیات می‌کردند شاید برای اداره مدارسی که انحصار "فرهنگ" را به اختیار ایشان داده است، به کارشان می‌آمد. البته آقای حداد تقصیر ندارد. وقتی اختلاس سه هزار میلیارد تومانی، برای آقایان عددی نیست و نباید "کش" پیدا کند، قطعا شکست سی بر صفر و اختلاف آرای بیش از پانصد و پنجاه هزار هم باید "جزئی" تلقی شود و ایشان این تفاوت فاحش را "ریز ببینند"....

یکی از خوانندگان کلمه در خصوص سخنان اخیر حداد عادل در مورد انتخابات دوره دهم مجلس شورای اسلامی نوشته است:

سخنان حدادعادل در خصوص پیروزی اصلاح طلبان بر اصولگرایان با اختلاف جزئی!! یادآور یکی از برنامه‌های دوران کودکی من شد. برنامه‌ای که مجری با هیجان و انرژی خاصی می گفت “امروز درس چی داریم، درس ریاضی داریم، حالا بگو عزیزم، فرزند نازنینم…”

البته آقای حداد شاید سنش بیشتر از این باشد که وقتش را پای چنین برنامه‌هایی گذرانده باشد. اما برای ما که دوران کودکی‌مان هنوز عجین نشده بود با ماهواره و فضای مجازی، صفحه جادویی تلویزیون تنها جایی بود که می‌شد اندکی وقت گذاشت و آموخت.

آقای حداد عادل، چهار دوره نماینده مجلس شورای اسلامی بوده است. دوره ششم که کابوس همه شب این نماینده مجلس است، همان مجلسی که در انتخاباتش آرایی به نام علیرضا رجایی، نویسنده و روزنامه نگار مظلوم، به صندوق ریخته شد و آقای جنتی با ابطال آن آرا، حداد عادل را بالا آورد تا نکند مجلس ششم یک دست در اختیار اصلاح طلبان قرار گیرد. شکایت معاون سیاسی وزیر کشور وقت در آن زمان از دبیر شورای نگهبان و عدم رسیدگی به آن هم داستانی است که اینجا جای پرداختن به آن نیست.

در سخنان اخیر حداد عادل اگر بتوان از آنچه او “پیروزی فتنه‌گران” و “مداخله دولت” در انتخابات نامیده گذشت و آن را به شورای نگهبان و سایر نهادهای ذی ربط نهاد، اما انصافا از این تعبیر “اختلاف جزئی” نمی‌توان گذشت.

معلوم نیست منظور آقای حدادعادل از اختلاف جزئی همان شکست سی به صفر است؟ چون چیزی که در واقعیت اتفاق افتاد این بود که سی نفر از لیست امید از تهران به مجلس شورای اسلامی راه یافتند و از لیست مدعی اصولگرایی، به یمن توصیه‌های داهیانه و بصیرانه سرلیست آن آقای حدادعادل، حتی یک نفر هم به مجلس راه نیافت. آیا این اختلاف از نظر آقای حداد جزئی است؟

از سوی دیگر، وقتی نگاهی به آرای این نماینده مجلس در دوره‌‌های قبل می‌شود، درمی‌یابیم که ایشان حتی در زمانی که با کمک شورای نگهبان بیشتر نامزدهای انتخاباتی اصلاح‌طلبان از دور رقابت خارج شدند نیز نتوانسته است به تعداد آرایی که محمدرضا عارف سرلیست امید به خود اختصاص داده، دست یابد. نگاهی به آرای او در دوره‌های دیگر مجلس هم نشان می‌دهد که بر محبوبیت این نماینده اصولگرا نه تنها افزوده نشده، بلکه کاسته شده است.

آقای حداد اگر در کنار مشق سیاست و ریاست فرهنگستان زبان فارسی، کمی هم تمرین ریاضیات می‌کردند شاید برای اداره مدارسی که انحصار “فرهنگ” را به اختیار ایشان داده است، به کارشان می‌آمد.

طبق آماری که وزارت کشور منتشر کرده، اختلاف رای آقای حداد و نماینده اول تهران (آقای عارف) بالغ بر ۵۵۱۲۸۷ رای است! این رقم به تنهایی به اندازه تعداد کل آرای چند شهر کوچک است. و از این بدتر، بیش از کل آرای برخی مدعیان اصول است که در دوره قبل از تهران به مجلس نهم راه یافتند. بگذریم از سیطره تبلیغاتی و لجستیک حمایتی آقای حداد و لیست ایشان که رقابت را نابرابرتر هم می‌کند. فقط سوال این بود که آیا اختلاف بیش از پانصد و پنجاه هزار رای از نظر ایشان “جزئی” است؟!

البته آقای حداد تقصیر ندارد. وقتی اختلاس سه هزار میلیارد تومانی، برای آقایان عددی نیست و نباید “کش” پیدا کند، قطعا شکست سی بر صفر و اختلاف آرای بیش از پانصد و پنجاه هزار هم باید “جزئی” تلقی شود و ایشان این تفاوت فاحش را “ریز ببینند”.