سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » حبس امیدکُش؛ بدترین تبلیغ علیه نظام...

حبس امیدکُش؛ بدترین تبلیغ علیه نظام

چکیده :مساله ی امید کوکبی از آن موضوعات "امیدکُش" است. از آن مسائلی که تکیه بر صبر و حوصله و نتیجه بخشی تعامل را دچار چالش می کند. امید گفته که بعد از ۵ سال هنوز نمی داند برای چه به زندان افتاده. این پرسش اگر در ذهن یک زندانی باشد، آزاردهنده ترین شکنجه برای او و چالش برانگیزترین مانع برای کسانی است که امیدوارانه برای آزادی او تلاش می کنند. گاهی از برخی زندانیان سیاسی سال های گذشته، به خصوص کسانی که سابقه ی خدمت به نظام و انقلاب را داشته اند شنیده ام که در خلوت انفرادی های شان دچار این پرسش سخت می شدند که چرا در پی انقلابی که به آن دل بستند و برای تقویت نظام برآمده از آن تلاش کرده‌اند، زندانی شدند؟ مهندس بهزاد نبوی می‌گفت که به دلیل این پرسش، زندان پس از انقلاب برای او سخت تر از زندان زمان شاه بود....


حسین نورانی‌نژاد، فعال سیاسی سبز که به تازگی از زندان آزاد شده است در صفحه فیس بوک خود نوشت: مساله ی امید کوکبی از آن موضوعات “امیدکُش” است. از آن مسائلی که تکیه بر صبر و حوصله و نتیجه بخشی تعامل را دچار چالش می کند. امید گفته که بعد از ۵ سال هنوز نمی داند برای چه به زندان افتاده. این پرسش اگر در ذهن یک زندانی باشد، آزاردهنده ترین شکنجه برای او و چالش برانگیزترین مانع برای کسانی است که امیدوارانه برای آزادی او تلاش می کنند.

گاهی از برخی زندانیان سیاسی سال های گذشته، به خصوص کسانی که سابقه ی خدمت به نظام و انقلاب را داشته اند شنیده ام که در خلوت انفرادی های شان دچار این پرسش سخت می شدند که چرا در پی انقلابی که به آن دل بستند و برای تقویت نظام برآمده از آن تلاش کرده‌اند، زندانی شدند؟ مهندس بهزاد نبوی می‌گفت که به دلیل این پرسش، زندان پس از انقلاب برای او سخت تر از زندان زمان شاه بود. از دکتر شکوری راد هم شنیدم که این پرسش در انفرادی خیلی آزارش می داد. اما با همه ی سختی قابل درک این افراد که خود من هم در اندازه ی خودم و طبعا با درجه ای کم تر با آن دست به گریبان بودم، گاهی به درکی حداقلی از دلیل برخورد با خودمان می رسیدم. بالاخره اختلافی بالا گرفته بود و ما هم اعتراض کرده بودیم و اگرچه به زعم خودمان هیچ کار غیرقانونی و خلاف مصلحت کشور مرتکب نشده بودیم، اما انتخاب و عمل ما متفاوت از پسند قدرت بود و چه بسا واقعا کسانی کار ما را غیرقانونی و مستوجب عقوبت می دانستند.

اما کسانی هستند که می گویند ما مطلقا مرتکب آن چیزی که به آن محکوم شده ایم، نبوده ایم. مثلا ضیا نبوی که محکوم به محاربه از طریق ارتباط موثر با مجاهدین خلق است، بارها گفته و نوشته که این اتهام بیش از خود زندان برای اش آزاردهنده است. او مخالف جدی چیزی است که به آن محکوم شده و باید برای اش ۱۰ سال حبس بکشد! این خیلی سخت تر از حبس هایی است که من و امثال من کشیدیم.

تصور این که یک نخبه ی علمی به جاسوسی بیفتد بسیار دور از ذهن است. واقعا این سوال در اذهان شکل می گیرد که چرا باید امید کوکبی جاسوسی کند؟ چرا باید با این حکم سنگین مواجه شود و چرا در برابر این همه پرسش کسی به صرافت توضیحی حداقل ظاهرساز نمی افتد؟ آیا این شیوه مصداق بارزتری از تبلیغ علیه نظام نیست تا انتقادها و حرف هایی از ما که مصداق این جرم شدند و بابت اش حبس کشیدیم؟

ضیا را می دانم که هیچ تلاش سالم و قانونی و شرافتمندانه ای نبود که برای رفع اتهام از خودش نکند، اما نتیجه ای نگرفت که نگرفت. امید هم حتما همه ی این راه ها را بی نتیجه طی کرده است. این بی نتیجگی بد است و در درازمدت نتایج بدتری دارد.


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.